07 - 09 - 2015 முதல் ஆசிரியர் பொறுப்பேற்பவர்

ரிஷபன்
இவரின் வலைப்பூ

ரிஷபன்

முந்தைய ஆசிரியர்கள்


சீனா ... (Cheena) - அசைபோடுவது

சிந்தாநதி

நன்றி!

திரட்டிகளின் தொகுப்பு

:: தமிழ் திரட்டுகளின் சங்கமம்<br/>:: Tamil blogs, news, ezines

வலைப்பதிவர் உதவிப்பக்கம்

தமிழில் எழுத மென்பொருள்

fb like

ஞானாலயா = புதுக்கோட்டை

www.gnanalaya-tamil.com
வலைச்சரத்தில் வெளியிடப்படும் இடுகைகள் வலைச்சரக் குழுவினரால் தணிக்கைக்கு உட்படாது. ஆனால், வலைச்சர விதிக்கு உட்படாத இடுகைகளை முன்னறிவிப்பின்றி நீக்க வலைச்சரக் குழுவினருக்கு உரிமை உள்ளது
Showing posts with label புலவன் புலிகேசி. Show all posts
Showing posts with label புலவன் புலிகேசி. Show all posts

Sunday, August 1, 2010

வலைச்சரம் இறுதிநாள் - புலவன் புலிகேசி

நமது பிள்ளைகளுக்கு சாதி வரலாறு சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறோம். ஆனால் மனித இனத்திற்கு நடந்த துரோக வரலாறு சொல்லிக் கொடுப்பதில்லை. 2 திசம்பர் 1984 இன்று போல் ஒரு ஞாயிறு செய்வதறியாமல் இறந்து போன அந்த உயிர்களைப் பற்றி இப்போதிருக்கும் இளைங்கர்கள் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்?

இவை எல்லாம் நம் தமிழ் நாட்டில் நடக்கத் தொடங்கியாயிற்று. ஆம் நாமெல்லாம் சுற்றுலா சென்று வரும் கொடைக்கானலில் பாதரசம் முலம் இன்னொரு போபால் உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது. அப்புறம் சமிபத்திய பாக்ஸ்கான் சம்பவம் இவற்றின் அறிகுறியாகவே தோன்றுகிறது. இது பற்றி தெரியாமலே நம் சந்ததிகள் மடிந்து போகக் குடும். அவர்களுக்கு இதன் கொடுமைகளை எடுத்து சொல்ல வேண்டியது நம் கடமை. இன்று அந்த துயர சம்பவம் குறித்து நம் பதிவர்கள் எழுதிய பதிவுகளை உங்களுக்காக இங்கே தொகுக்கிறேன். அவசியம் படியுங்கள்.


"பாராளுமன்றத்தில் அணுசக்தி மசோதா ஒன்று வரப்போகிறது ,அதை போபால் விடயத்தின் பொழுது வந்தால் எதிர்ப்பு கிளம்பும் என்று தள்ளி வைத்து உள்ளனர் . அதன் சாராம்சம் எவ்வளவு தான் மக்கள் செத்தாலும் , இனிமேல் இதை போல விபத்து நடந்தால் முன்னூறு கூடி மட்டுமே இழப்பீடு தரவேண்டும் . அதாவது இந்தியாவில் இருக்கும் 100 கோடி மக்களின் உயிரின் விலை 300 கோடி , ஒரு உயிரின் விலை மூன்று ரூபாய்"


"ஏன் அன்டேர்சன் இந்தியாவிற்கு கொண்டுவரப்படவில்லை , குறைந்தபட்ச தண்டனை கூட கொடுக்க முடியாதா ????? உங்கள் சட்டம் எல்லாம் பஸ்சில் டிக்கெட்எடுகாதவன் , பிக் பக்கெட் போன்ற இடங்களில் தான் செல்லுபடி ஆகுமா???????? ஏன் உங்கள் சட்டம் மேட்டுக்குடி மக்களிடம் செல்லுபடி ஆக வில்லை "


"26 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இன்று தீர்ப்பு வந்திருக்கிறது. ஆலையில் பணியாற்றிய இந்திய உயர் அதிகாரிகள் எட்டு பேருக்கு போனால் போகிறது என்று இரண்டு வருடம் சிறைத்தண்டனை அளித்திருக்கிறார்கள். ஆண்டர்சனும், டோ கெமிக்கல்சிடம் ஒளிந்திருக்கும் யூனியன் கார்பைடு நிறுவனும் இதை கோக் குடித்தவாறு தொலைக்காட்சியில் பார்த்துக் கொண்டு இரசித்திருப்பார்கள். எய்தவன் இறுமாந்திருக்க அம்புகளுக்கு மட்டும் அதுவும் ஒரு கொசுக்கடித் தண்டனை"


போபால் சம்பவம் குருத்து தெரியாதவர்கள், விபரம் வேண்டுபவர்கள் இங்கு கொடுக்கப் பட்டிருக்கும் பி.தி.எப் படித்துப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.


"சரி இந்திய ஊடகங்கள் இதனை சரியாக கையாளவில்லையா? இந்தியாவின் பாதி ஊடகங்கள் பண்ணாட்டு பண்ணாடைகளிடம் மாட்டி பல வருடம் ஆகின்றது... சரி அப்படியே... இந்த விஷயத்தை வெளிக்கொண்டு வந்தாலும் ஷல்பா தாலியை கையில் கட்டிக்கொண்ட செய்திக்கு பொதுமக்கள் கொடுக்கும் முக்கியத்துவம் இது போலான பொது விஷயத்தில் கொடுப்பதில்லை என்பதே உண்மை..."




"கொஞ்சம் கூடவா நமக்கு சுரணையில்லாம போச்சு, இது எப்படி நீதியாகும், லட்ச லட்சமா சாமானியன் செத்தாலும் குற்றம் செய்தவன விசாரிக்க கூட செய்யாது நம்ம நீதிதுறை, அப்படியே தண்டனைக் குடுத்தாலும் காலையில இரண்டு வருட சிறை, சாய்ங்காலம் பணை விடுதலை, சீ! கேவலமாயில்ல, பகுத்தறிவு அற்ற விலங்குகள் கூட ஏத்துக்காது இப்படி ஓர் கேவலத்தை நீதியென்று, ஆனால் இந்தியர்களாக ஆக்கப்பட்ட நாம் ஏற்போம்!"


"கைது செய்யப்பட்ட யூனியன் கார்பைடு நிறுவனத்தின் அதிபரான் ஆண்டர்சனை அப்போது மாநிலத்திலும், மத்தியிலும் இருந்த காங்கிரஸ் அரசு யாருக்கும் தெரியாமல் பத்திரமாக அமெரிக்காவுக்கு அனுப்பிவிட்டு, ’காணாமல் போனவராக’ அறிவித்து தங்கள் அமெரிக்க விசுவாசத்தைக் காப்பாறிக்கொண்டது. "


ஆனால், மக்களிடையே ஒரு விழிப்புணர்வு வேண்டும்.... இனி, ஒரு இந்திய சகோதரன் அழும் போது, கைகளில் டிவி ரிமோட் வைத்து கொண்டு, "அடுத்து என்ன ப்ரோக்ராம்?" என்று தேடி கொண்டு இருக்காமல், அதே கையால், அழுபவரின் கண்ணீர் துடைக்க மனம் பதற வேண்டிய உள்ளம் வேண்டும். அந்த மாறுதல் வரும் போது, இந்த மாதிரி மீண்டும் ஒரு சம்பவம் நடக்கும் அளவுக்கு ஒரு பொறுப்பற்ற சூழ்நிலையோ - இல்லை, அதற்கு இப்படி ஒரு "கண்துடைப்பு" தீர்ப்போ எப்படி வர இயலும்?

இன்றுடன் எனது வலைச்சரப் பணி நிறைவடைகிறது. ஆதரவு தந்த நண்பர்கள் அனைவருக்கும் நன்றி. பணியை ஓரளவுக்கு செய்திருக்கிறேன் என நம்புகிறேன். நன்றி சீனா ஐயா. அடுத்து வரும் ஆசிரியருக்கு என் வரவேற்புகள்.

நன்றி,
புலவன் புலிகேசி
மேலும் வாசிக்க...

Saturday, July 31, 2010

கதம்பம் - வலைச்சரம் ஆறாம் நாள்

இன்று என்னைக் கவர்ந்த சில பதிவுகளை கதம்பமாக வழங்கலாம் என ஒரு முயற்சி. கதம்பம் என்பது இன்ன வகை என்றில்லாமல் எல்லாம் கலந்த கலவை என்பது நாம் அறிந்ததே. அந்த வகையில் இன்று சமூக நிகழ்வுகளில் பதிவுகளின் கதம்ப தொகுப்பாக இந்த ஆறாம் நாளை அமைக்கும் முயற்சி இது.


"கடந்த 40 ஆண்டுகளாக இந்த பள்ளி நடப்பதாகவும், இதுவரை ஆயிரக்கணக்கானோர் பயன் பெற்றிருப்பதாகவும் அறிந்து கொண்டேன். முன்கூட்டியே பதிவு செய்து கொண்டு செல்வது நல்லது."

கண் குறைபாடுகளை சில பயிற்சிகளின் முலம் சரி செய்து வரும் ஒரு இடத்திற்கு குழந்தையை அழைத்து சென்று பயனடைந்தை இவர் அதை மற்றவரும் பயனடைய செய்யும் வகையில் எழுதியிருப்பதுதான் இந்த இடுகை.


"தேடாமலேதான்
கிடைத்து விடுகிறதோ
நம்மில் பலருக்கும்
தீராத் தேவையாகவே
இருந்துவரும் அந்தப்
பரிபூரண மனநிறைவு?"


"யாரையாவது அழைத்து உதவி செய்யுங்கள், வண்டி கொண்டு வர ஏற்பாடு செய்யுங்கள் என்று சொல்லாமல் தூக்கிக் கொண்டு ஓட வைத்த அறிவு...மனிதம்."


"காதலர்களுக்கான போரில் - வாழ்ந்துகொண்டே சாகவும், செத்துக்கொண்டெ வாழவும், தினம் தினம் சாகவும் முடியும்.
இந்தக் கொடுமையை (சுகமான வலியை) அனுபவிக்க முடியாதவர்கள் தாங்களே தற்கொலை செய்துகொள்வர்"

தமிழ் வளர்ப்பில் மாநாட்டு நடத்துபவர்களை விட இவர் உயர்ந்தவர். அவரால் நடத்துவது போலி மாநாடு. ஆனால் இவர் வால்வியலூடு தமிழ் இலக்கியங்களை ஒப்பிட்டு அனைவருக்கும் தமிழ் பயிற்றுவிக்கிறார். அப்படி ஒரு பதிவுதான் இது.


இவர் பெரும்பாலும் வலைப்பதிவர்களுக்கு உதவியான இடுகைகளையே எழுதுறார். இவரின் இடுகைகள் மூலம் என் வலைப்பூவில் பல மாற்றங்கள் செய்திருக்கிறேன்.


"வீட்டின் எங்கோ ஒரு மூலையில் இருந்து
காற்றில் கலந்து வரும் இளையராஜாவின் இசை
இவற்றை எல்லாம் ஒரு நொடியில் மறக்க செய்து
பசி தூண்டும் இட்லி கொப்பரை விசில்
கண்ணாடி சன்னலில் தன்னைத் தான் கொத்துகிறோம்
என்று தெரியாமலே கொத்தும் மைனா "

கவிதைகள் புனைவதில் வல்லவர். படித்துப் பாருங்கள்


"மக்கிபோகா பிளாஸ்டிக்கயும்
மக்களெல்லாரும் உபயோப்பதால
விக்கிபோறா பூமித்தாயி
வீணாப்போகும் தண்ணியால..."

என் அண்ணன் என்று சொல்வேன். அப்படித்தான் அவரை அழைப்பேன். பல விடயங்களில் தெளிவாக இருக்கும் இவர் தண்ணீர் பிரச்சினையை ஒரு நாட்டுப்புற பாடல் போல் அமைத்து எழுதியிருப்பது தான் இந்த பதிவு.
மேலும் வாசிக்க...

Friday, July 30, 2010

உலகின் அழிவு - வலைச்சரம் ஐந்தாம் நாள்

உலகம் அழியும் என பலர் சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றனர். ஆனால் அது தாமாக அழியப் போவதில்லை. அதை அழிக்கும் சக்தி நமையன்றி வேறு யாருக்கு உண்டு. உலக அழிவில் முக்கிய பங்கு ஏன் பெரும் பங்கு வகிப்பது இத புவி வெப்பமாதல் (). "போன வருஷத்தை விட இந்த வருஷம் வெயில் அதிகமா இருக்குல?" இந்த வாக்கியத்தை பேசாதவர்களே இருக்க முடியாது.

இதற்கெல்லாம் மனிதர்களின் அறியாமை, லாபம் மட்டும் நோக்காக கொண்டு செயல்படும் தொழிற்சாலைகள் தான் காரணம். உலகின் அழிவு கண் முன் பல முறை வந்து சென்றிருக்கிறது. பலர் சொல்லக் கூடும் அது இயற்கை நிகழ்வு மனுஷன் என்ன செய்ய முடியும்? என்று. உண்மைதான் இயற்கைக்கு முன் மனிதர்கள் ஒன்றுமற்றவர்கள். ஆனால் அந்த இயற்கையை சீற்றமடைய செய்வது நிச்சயம் மனிதர்களாகிய நாம் தான்.

இன்று குளோபல் வார்மிங் குறித்து நம் பதிவர்கள் எழுதிய பதிவுகளை இங்கே சுட்டியிருக்கிறேன். என்னளவில் நான் படித்தவை இவை. இவையன்றி நீங்கள் எங்கேனும் படித்திருந்தால் அல்லது எழுதியிருந்தால் பின்னூட்டத்தில் சுட்டிக் காட்டவும்.

பனி உருக்கி உலகழிக்கும் நம் பணி (புரட்டும் அபாயம்)... - ரோஸ்விக்

பனி உருகுதல் என்பது எவ்வளவு அபாயகரமானது என்பதை நாம் நன்கறிவோம். அதன் விளைவுகளையும், இனி நாம் அதைத் தடுக்க என்னென்ன வழிமுறைகளை கையாள வேண்டும் என்பதை மூன்று பகுதிகளாக வழங்கியிருக்கிறார். நிச்சயம் நாம் பின்பற்ற வேண்டியவை.


பூமிக்கு அழிவு எப்படியெல்லாம் வரக்கூடும் என்பதை விளக்குகிறார். உலகம் ஒரேயடியாய் அழிந்து போகாது. அதன் அழிவு மெல்ல மெல்ல நடக்கும் என்பதை விளக்கியிருக்கிறார். படித்துப் பாருங்கள்.


'காட்டு கருவேல மரம்' எவ்வளவு நச்சுத்தன்மையுடையது என்பதி சில விளக்கங்களுடன் கூறியிருக்கிறார். குளோபல் வார்மிங்கை எதிர்க்க மரம் வளருங்கள் என நாம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில் நாம் வெட்டப் பட வேண்டிய மரமிது.



"குளோபல் வார்மிங் என்ற அறிவியல் கருதுகோள் இன்று அரசியல் லாபியாக மாற்றப்பட்டு விட்டது. "

குளோபல் வார்மிங் என்ற ஒன்று அரசியலாக்கப் படுவதை முற்றிலும் எதிர்க்கிறார். சிலத் தொடுப்புகளையும் கொடுத்திருக்கிறார். இவர் குளோபல் வார்மிங்கிற்கு ஆதரவு போல் எழுதி அரசியலுக்கு ஆதாயம் தேடும் அல்லது மக்களை மடைமை படுத்தும் பதிவுகளை எதிர்க்கிறார்.


"தயங்கும் அமெரிக்கா: சுற்றுச்சூழலை பாதுகாக்க கியாட்டோ உடன்படிக்கை 1997ம் ஆண்டு பிரேசிலின் ரியோடிஜெனிரோவில் நடைபெற்ற புவி உச்சிமாநாட்டில் உருவாக்கப்பட்டது. இதன்படி சுற்றுச்சூழலை மாசுபடுத்தும் வாயுக்கள் வெளியேறுவதை கட்டுப்படுத்த உலக நாடுகள் ஒப்புக்கொண்டன. இந்த ஒப்பந்தம் 2005ம் ஆண்டிலிருந்து செயலாக்கம் பெற்றது. இதில் இந்தியா, பிரிட்டன், சீனா உள்ளிட்ட நாடுகள் 185 நாடுகள் கையெழுத்திட்டன. எனினும் அமெரிக்கா இதை ஏற்க மறுத்துவருகிறது"

அமெரிக்காவின் முதலாளித்துவ குட்டு இங்கும் வெளிப்படுகிறது. உலகமே அழியும் நிலை வந்தாலும் எங்களுக்கு எங்கள் முதலாளிகள் தான் முக்கியம் அவர்களுக்குத்தான் கொடி பிடிப்போம் என்கிறது அமெரிக்கா. மிகச்சிறந்த பதிவு. படித்துப் பாருங்கள்.


"இந்த stratosphere வளி மண்டல அடுக்கில் 90 சதவீதம் ஓசோன் படலத்தால் ஆனது. ஓசோனின் வேதிப்பெயர் O3. ஒவ்வொரு தனிமத்திற்கும் ஒரு பெயர் உள்ளது. (எ.கா) O - ஆக்ஸிஜன், N - நைட்ரஜன், C - கார்பன், Cl - குளோரின், H - ஹைட்ரஜன். இவற்றின் அளவுகள் கூடும் போதும், குறையும் போதும் அதன் பண்புகள் மாறும். "

அறிவியல் ரீதியாக அருமையாக விளக்கங்கள் கொடுத்திருக்கிறார்.

இவை அனைத்தும் நாம் அனைவரும் படித்து புரிந்து கொள்ள வேண்டிய விடயங்கள். தவற விடாமல் படித்து விடுங்கள் நண்பர்களே.
மேலும் வாசிக்க...

Thursday, July 29, 2010

கவிதையாய் - வலைச்சரம் நான்காம் நாள்

இன்றைய காலகட்டத்தில் மட்டுமல்ல தொன்றுதொட்டே கவிதை என்றதும் அடுத்து நினைவுக்கு வருவது காதல். இதுவரை எழுதப்பட்ட பெரும்பாலான கவிதைகள் காதலை நோக்கியே பயனித்திருக்கின்றன. சமூகம் சார்ந்த கவிதைகளை அவர்களால் எழுத முடியாது என்பது அதற்கு காரணமில்லை. அவர்களுக்கு காதலில் உள்ள ஈடுபாட்டை விட சமூகத்தின் மீதான ஈடுபாடு குறைவாக உள்ளது. இதற்கு ஏதோ ஒன்று காரணம் என சொல்லி தப்பி விட முடியாது.

இவர்களை போன்றவர்களுக்கும் சமூகப் பொறுப்பும், அதன் மீது காதலும் இருக்கிறது. அவற்றை எப்படி கவிதையாக்கலாம் பலருக்கு சொல்லலாம் என்பதை ஆக்கப்பூர்வமாக யோசித்து செயல் பட்டால் நிச்சயம் சமூகத்திற்கான எழுத்தாய் அது மாற்றம் பெறும் என்பதில் எள்ளளவு சந்தேகமும் வேண்டாம்.

கவிதைகள் என்றால் யாருக்குத்தான் பிடிக்காது. ஆனால் பலரது கவிதைகள் படிப்பவர்களுக்க்கு புரியாது. இங்கு நான் தொகுத்திருக்கும் கவிதைகள் அனைவருக்கும் எளிதில் புரியக்கூடிய வகையில் இருக்கும்.


"உயிரே...
வாழ்வினில் காதல் செய்யாமல்,
காதலையே வாழ்வாக தந்த,
நீ கிடைக்க என்ன தவம் செய்தேனோ!!!"

தன் கணவர் ஹரியின் மீதான இவரது காதல் வெளிப்பாடுதான் இந்த கவிதை.


"உனக்காகவே நானென்று
என்னை நீ
உச்சிமுகர்ந்தாய்
அத்தருணமே
என்மனம்
சாந்தி அடையக்கண்டேன்"

இதுவும் தோழி மலிக்காவால் காதலாய் பொழியப்பட்ட கவிதை


தாய் என்பவள் உண்மையில் இவ்வுலகில் ஒரு மிகபெரிய கடவுள். மற்றவையெல்லாம் கடவுள்களே இல்லை. தன் பிள்ளை என்றில்லை எந்த பிள்ளைக்கு துன்பம் வந்தாலு கலங்கி விடும் கண்கள் அவளுடையது.

"எதற்கும் இருக்கட்டுமென
எப்பவும் மாற்று மருந்தொன்று
இருக்கும் அம்மாவிடம்."

அந்த தாய்க்காக ஒரு அழகிய கவிதை


"ராட்சத பறவைகளை
துரத்தத் திராணியற்று
மாறிய திசையில் பயணிப்பதை
தவிர்க்க முடியாமல்
கூடுகள் கலைந்த தவிப்போடு"

இலங்கைப் போரால் பாதிக்க்கப்பட்ட மக்கள் புலம்பெயர்தல் தொடர்ந்து கொண்டே செல்கிறது. அவர்களின் நிலையை அழகாய் வெளிப்படுத்தியிருக்கும் இந்த கவிதை நிச்சயம் படிப்பவர்களின் மனதை கண்க்கச் செய்யும்.


"கல் தடுக்கி
கால் இடறுவது போல
என் நினைவுகளுக்குள்
நீ இடறுகிறாய்
இதயத்திறகுள் நீ
எங்கு இருக்கிறாய்
தெரியவில்லை
தூக்கி எறிவதற்கு முயல்கிறேன்
முடியவில்லை"

தனக்கு கவிதை எழுதத் தெரியாது என சொல்லிவிட்டு இக்கவிதையை எழுதியிருக்கிறார். இந்தத் தொகுப்பில் உள்ள அனைத்தும் காதலை அழகாய் சொல்லும் கவிதைகள்.


"தமிழ் வாழ
தமிழர்கள் இருக்கிறார்கள்..

ஆனால்
தமிழன் வாழ...?"

பிணங்களின் மீது மனிதமற்று நடந்த சுயநல மாநாட்டிற்கு இவர் 2009-ல் எழுதிய இக்கவிதை மிகப் பொருத்தம்.


"ஒரு பறவைக்கு இத்தனை திமிராயென்று
என்னை தரையோடு தேய்த்துவிடும்
நோக்கத்தில்
உங்களின் பாதங்கள் நெருங்குகின்றன.

இப்போதும் உங்களை நான்
தடுக்கும் உத்தேசமில்லை

ஏனென்றால்...

நான் பறவை இல்லை."

மரங்களின் அவசியத்தையும், அவற்றை அழித்துக் கொண்டிருக்கும் நம்மைப் போன்றவர்களுக்கும் சொல்லும் ஒரு அற்புதக் கவிதை இது.


"நீ சேட்டை செய்கையில்
அத்தை அல்லிப்பூ செண்டாலோ
மாமன் மல்லிப்பூ செண்டாலோ
அடிப்பதில்லை..
ஏனென்றால்
இவள் எங்கள் கூட்டம்
என்று
அல்லிகளும் மல்லிகளும்
குழைந்து நிற்கின்றன !"

சென்ற மாதம், இவருக்கு ஒரு பெண் குழந்தைப் பிறந்திருக்கிறாள். அவளுக்காக இவர் எழுதியிருக்கும் தாலாட்டுக் கவிதை இது. பாசத்தின் வெளிப்பாடாய்.


"தன்னுயிர் காக்கும் மாந்தர்கள்
புத்துயிர் தரும் தாவரம் வளர்க்க
இன்றே புது நீதி செய்குவோம்!"

மரங்கள் இருந்த இடத்தில் மனமில்லாக் கட்டிடங்கள் நிறைந்து நிற்கும் இக்காலத்தில் மரம் வளர்க்க வேண்டும் என வலியுறுத்ஹ்டும் இக்கவிதை அழகுதான்.

பி.கு: என்னைக் கவர்ந்த இக்கவிதைகளில் எனக்குப் பிடித்த வரிகளை மட்டுமே இங்கு தந்திருக்கிறேன் முழுக்கவிதையையும் படித்துப் பாருங்கள்.
மேலும் வாசிக்க...

Wednesday, July 28, 2010

சமூகம் என்பது யாதெனில் - வலைச்சரம் மூன்றாம் நாள்

சமூகம் என்பது மக்கள் கூட்டமாக சேர்ந்து வாழும் பகுதி என்பதோடு நின்று போய் விட்டது. கூட்டமாக வாழுமிடத்தில் பிரிவினைகளோடு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். அதில் ஒரு பிரிவினருக்கு பிரச்சினை என்றால் மற்றப் பிரிவினர்கள் கண்டு கொள்வதில்லை. அவர்களுக்குத்தானே பிரச்சினை நமக்கு வரும் போது பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்ற மனப்பான்மை மட்டுமே மக்களிடம் விஞ்சியிருக்கிறது.

சமூக அமைப்பு என்பது ஒன்று கூடி வாழ்தல் என்று வரும் போது, நம்மில் ஒருவர் பாதிக்கப் படும் போது ஒன்று கூடி குரல் கொடுக்கவும் வேண்டும். இன்றைய அளவில் இன்னொருவனது பிரச்சினையாகப் பார்க்க படுவது நாளை நமக்கும் வரும் என்பது தோன்றல் வேண்டும். இது தனிமனித பிரச்சினைகளுக்கு மட்டுமல்ல பொது பிரச்சினைகளுக்கும் பொருந்தும். பொதுவில் நடக்கும் ஒவ்வொரு பிரச்சினைகளுக்கும் நம்மில் அனைவரும் ஏதோ ஒரு வகையில் காரணமானவர்களாகவே இருக்கிறோம். ஆனால் அது புரியாமல் விலகிச் செல்கிறோம்.

சரி இன்றைய மூன்றாவது நாளில் சமூகத்தின் மீது அக்கரை கொண்ட பதிவுகளைப் பற்றி பேசலாம்.


ஒரு சாலை விபத்து நடக்கிறது. அங்கு குழுமியிருந்த மக்கள் பேருந்து ஓட்டுனரைத் தாக்கும் நோக்கில் மட்டுமே செயல்பட்டு கலைந்து செல்க்கிறார்கள். இங்கு இந்த விபத்தின் காரணம் ஓட்டுனர் என்ற அளவில் மக்களின் புரிதல் நின்று விடுகிறது. ஆனால் இந்த தனியார் பேருந்து ஓட்டுனர்களின் வேகத்திற்கு முதலாளிகள்தான் காரணம் என்பதை இங்கு அழகாக சொல்லியிருக்கிறார். முத்லாளிகளின் லாப நோக்கு பொது மக்களை பாதிப்பதுதான் இன்றைய காலகட்டத்தில் நடந்து கொண்டிருக்கிறது.


"அமெரிக்கா அரிசியை ஐம்பது காசுக்கு ரேஷனில் கொடுத்த தானைத் தலைவரை மீண்டும் முதல்வராக்குங்கள் என்ற கோஷம் விரைவில் கேட்கக்கூடும்.
(வயல்மேல் வீடு கட்ட நாங்கள் ரெடி. அமெரிக்க அரிசி தின்ன ஆர் யூ ரெடி?? )"

நமது அரசியல்வியாதிகள் மக்கள் போராடாமல் இருக்க என்னென்னவெல்லாம் செய்கிறார்கள் என்பதையும், நம் நாடு அமெரிக்கனிடம் அடகு வைக்கப் பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை இறுதி வரியிலும் சொல்லி ஆதங்கப் பட்டிருக்கிறார். அனைவரும் நிச்சயம் படித்துப் பாருங்கள்.


"ஆனால் அந்த ஓரணுவுக்கு காரணம் கடவுள் என்று முற்றுபுள்ளி வைத்தால், அந்த ஓரணுவுக்கான காரணத்தை எப்படி கண்டுபிடிப்பது!,"

கடவுள் மறுப்பு என்பது நம் சொந்த வெறுப்புகளுக்காக இருக்கக் கூடாது. அதற்கான காரணம் என்ன என்பதை மிக ஆழமாகவும் தெளிவாகவும், அறிவியல் சாரத்தில் எழுதியிருக்கிறார். அனைவரும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய விடயங்கள் என எனக்குத் தோன்றுகிறது.


"மாநிலத்தில் உள்ள ஏழை மக்கள் நல வாழ்வு திட்டங்களுக்கு, நஷ்ட ஈட்டு தொகைக்கு எல்லாம் கஜானா காலி என்ற கையை விரிச்ச மகராசி, தன்னை விட உயரமான அளவில் ஒரு லஞ்ச பண மாலையை பெருந்தன்மையா வாங்கி கொண்டு, தன் எடைக்கு மேல எடை அளவு கொண்ட கேக் வெட்டி , ரொம்ப "க(இ)ஷ்டமான" மன நிலையோட பிறந்த நாள் கொண்டாடி இருக்காங்க."

தண்ணீருக்கு நாம் தள்ளாடும் நிலையில் மக்கள் மீது பற்றற்றவர்களாய் இருக்கும் ஒரு அரசியல்வியாதியைக் குறித்த இவரது பதிவு இது.


"சாமான்யர்களான நாம் கேள்விகளில் மட்டுமே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். ஆட்சியாளர்களின் குழந்தைகள் சவுகர்யமாக காரில் சென்றுகொண்டிருக்கட்டும் தவறில்லை. ஆனால் முறையாகப் பராமரிக்கப்படாத வேன்களிலும், பேருந்துகளிலும் பயணிக்கும் நம் குழந்தைகளின் குறைந்தபட்ச பாதுகாப்பிற்காவது உத்திரவாதமளிக்கலாமே?"

ஆளும் வர்க்கத்தால் தனியார் பள்ளிகள் மூலம் கல்வி விற்பனை என வந்த பின் அங்கும் நடைபெறும் காஸ்ட் கட்டிங் முறையால் நாம் எவ்வாறு பாதிக்கப் படுகிறோம். படித்து பாருங்கள்.


"இன்று தொழிற்சாலைகள் நிறுவனங்கள் பல, பல கல்வி சாலைகள் ஆரம்பிப்பதன் நோக்கம் தொழில் நஷ்டத்தை ஈடுகட்ட, அல்லது லாபம் தரும் தொழிலாக கல்வி மாறியதால் வந்த விளைவு ஆகும்."

கல்வி என்பது முதலாளிகளின் மாற்றுத் தொழிலாகி போயிருக்கிறது. சில முரண்பாடுகள் இருந்தாலும் இவரது அலசல் மிக அருமையாக இருக்கிறது.


குழந்தைத் தொழிலாளர்கள் மற்றும் பிச்சையெடுக்கும் குழந்தைகளின் புகைப்படத் தொகுப்பு. ஆனால் இதற்கெல்லாம் காரணம் பெற்றவர்களும், வேலை கொடுப்பவர்களும் என இவர் நினைப்பதைதான் என்னால் ஒப்புக் கொள்ள முடியவில்லை. இவர்களின் இந்த நிலைக்கு காரணம் என்ன என்பதை ஒரு தனி பதிவாகவே விளக்கலாம். விரைவில் விளக்குகிறேன்.


நம் மருத்துவர்களின் மெத்தனப் போக்கும், உயிர்கள் வெறும் விற்பனைப் பொருட்களாகப் பார்க்கப் படுகிறது என்பதையும் தன் சொந்த அனுபவத்துடன் கலந்து எழுதியிருக்கிறார். படித்துப் பாருங்கள்.

இன்று நான் அறிமுகப் படுத்தியவர்களுக்கு சமூகம் சார்ந்த சிந்தனைகள் இருக்கின்றன. இவர்கள் சமூகம் சார்ந்த புரிதல்களை எவ்வித தயக்கமுமின்றி மற்றவர்களுக்கும் புரிய வைக்க வேண்டும் என்பதே எனது ஆசை.
மேலும் வாசிக்க...

Tuesday, July 27, 2010

உணர்வுகள் - வலைச்சரத்தில் இரண்டாம் நாள்

இன்று வலைச்சரத்தில் இரண்டாம் நாள். நேற்று வாழ்த்து தெரிவித்த அனைத்து நண்பர்களுக்கும் நன்றி கூறி இன்றைய இரண்டாம் நாளைத் துவக்குகிறேன். மனிதன் என்ற உயிரினத்தைப் பொறுத்த வரை உணர்வு என்பது சாதி, மதம், தேசம், மொழி போன்றவற்றையே முன்னிருத்துகிறது. இவற்றையெல்லாம் கடந்த மனிதம் என்ற உணர்வு அற்றுப் போனவர்களாகவே இச்சமுதாயத்தில் நாம் திரிகிறோம். எது நடந்தாலும் எனக்குக் கவலையில்லை. எனக்கு மூன்று வேலை உணவும் இன்ன பிற இத்யாதிகளும் கிடைக்கின்றன.

இன்னொருவனுக்கு கிடைக்காவிடில் அதற்கு நானா பொறுப்ப்பு? என வினா எழுப்பி தப்பிச் செல்பவர்கள் தான் இவ்வுலகில் பெரும்பான்மையினர். இன்னொரு பிரிவினர் இன்னொருவனுக்குக் கிடைக்காத போது கொடுத்து உதவுபவர்கள். இவைத் தற்காலிகமானது. அதை வைத்து இவர்கள் செய்தது சரி என நியாப் படுத்த முடியாது.

அதில் மனிதமிருந்தாலும் சில வினாடிகளில் மறைந்து போகும் ஒன்றாகவே இருக்கிறது. அவனுக்கு ஏன் கிடைக்கவில்லை? என மூலமறிந்து எதிர்க்க இன்று யாருமில்லை. இதுவரை என்னைக் கவர்ந்த சிறுகதைகள் உணர்த்திய உணர்வுகளை உங்களிடம் இன்று பகிரவிருக்கிறேன்.


"மரங்களையும், மனிதத்தையும் கொன்று எதையாவது வளர்க்க முடியுமா...? வெட்டப்படும் மரங்களின் பச்சை வாடை, குருதியின் நரவீச்சைப் போல உணர்வறுத்துச் செல்வதை உணர்வார்களா...? " என மனிதத்தியும் மனிதனின் வாழ்க்கையில் நீங்கா இடம் பெற்றிருக்க வேண்டிய மரங்களைப்பற்றியும் இவர் எழுதியிருக்கும் பதிவு.


"சமூகத்தில் புழக்கத்திலிருக்கும் மூட நம்பிக்கையான பலி கொடுத்தலை மையப் படுத்தி இவர் எழுதியிருக்கும் இந்தப் பதிவு ஏனோ என்னை பாதித்தது."


நான் அடிக்கடி சொல்லும் விடயம் தான் கடவுள் என்பது மனிதனுக்குள்ளான ஒரு குணமாக, மனிதமாக இருக்க வேண்டுமே தவிற வேறெவ்வாறும் இருக்கக் கூடாது. அந்த வகையில் இவர் கடவுளை எங்கு கண்டிருக்கிறார் பாருங்கள்.


இன்றைய பணம் தேடும் உலகில் குழந்தைகளின் மனமும், நிலையும் எவ்வாறு இருக்கின்றன? அவர்களின் எதிர் பார்ப்புகள் எப்படிப் பட்டவை என்பதை மீன்களோடு ஒப்பிட்டு அழகாய் விளக்குகிறார் தோழி அன்புடன் அருணா.



கவிதைகள் கலந்து ஒரு பெண்ணிடம் வயப்பட்டு காதலுறுவதை ஒரு அழகான புணைவாகக் கொடுத்திருக்கிறார் "ஆழிமழை" என்ற தளத்தில் எழுதி வரும் வேலா.


ஆசிரியர்களின் வக்கிரங்களுக்க்கு பல குழந்தைகள் பலியாகி கொண்டிருப்பது இப்போதெல்லாம் தினசரி செய்தியாகிப் போயிருக்கிறது. மரியாதைக்குரிய ஒரு ஆசிரியரின் செயல் குறித்து நண்பர் சே. குமார் எழுதிய சிறுகதைதான் இது.


இது ஒரு குட்டிக் கதைதான் ஆனால் ஒரு நல்ல கதை காசு வந்தால் பாசமெல்லாம் தூசாகும். அததப் புரிந்து கொள்ளும் நாள் நிச்சயம் வரும் என்பதை தந்தையையும், மகனையும் வைத்து அழகாக சொல்லியிருக்கிறார் நண்பர் பூங்குன்றன்.


வானம்பாடிகள் ஐயா. பதிவுலகில் மரியாதைக்குரிய நபர் இவர். இவரின் இந்த சிறுகதை ஒரு பாட்டியையும், வரதட்சினை பிரச்சினையையும் அழகாய் முன் வைக்கிறது. படித்துப் பாருங்கள்.


நண்பர் ஊடகன் எழுதிய ஒரு அழகிய காதல் கதை. ஆனால் இக்கதையின் கதாநாயகன் வித்தியாசமானவன். இறுதியில் தன் காதலி த்ன்னாலேயே இறந்து போகிறாள் என்பதாய் முடியும் கதை. இவர் இப்போதெல்லாம் எழுதுவதில்லை. போபால் பற்றி எழுதுமாறு கேட்டிருக்கிறேன். நிச்சயம் எழுதுகிறேன் என சொல்லியிருக்கிறார்.

இங்கு நான் அறிமுகப் படுத்தியிருக்கும் சிறுகதைகளை எழுதியவர்களும் போபால் குறித்து நிச்சயம் எழுத முன் வருவார்கள் அந்த நம்பிக்கை எனக்கிருக்கிறது.

நன்றி
புலவன் புலிகேசி
மேலும் வாசிக்க...

Monday, July 26, 2010

சுயமுகம் - வலைச்சரத்தில் என் முதல் நாள்

நண்பர்கள் அனைவருக்கும் என் வணக்கம்!

என்னுடைய சுயமுகம் இதுதான் என்று என்னால் அவ்வளவு எளிதில் கூறி விட முடியாது. பலமுறை சுயநலம் எனும் மாயையில் சிக்கிக் கொண்டு குற்ற உணர்ச்சியில் தவித்திருக்கிறேன். அந்த மாயையை விட்டு வெளிவரும் முயற்சியில் என்னை ஈடுபடுத்தி வருகிறேன். இதுவே என் சுயத்தேடலாகவும் இருந்து வருகிறது.

வலைச்சரத்தில் ஆசிரியராக எழுத சீனா ஐயா என்னை சென்ற மாதமே அழைத்திருந்திருக்கிறார். கவனக் குறைவின் காரணமாக அந்த மின்னஞ்சலைப் பார்க்காமல் விட்டு விட்டேன். அதன் பின் இந்த மாதம் என்னை வலைச்சர ஆசிரியராகும்படி கேட்டிருந்தார். அதன் பொருட்டு இன்று தொடங்கி வரும் ஞாயிறு முடியும் வாரத்திற்கு நான் ஆசிரியர் பொறுப்பேற்கிறேன்.

நண்பர் ஊடகன் மூலமே இந்த வலைப்பூ உலகிற்குள் அடியெடுத்து வைத்தேன். ஆனால் ஏனோ இப்போதெல்லாம் அவர் எழுதுவதில்லை. அவரை மீண்டும் எழுத வைக்கும் முயற்சியில் இருக்கிறேன். நிச்சயம் விரைவில் எழுதத் தொடங்குவார்.

இது வரை 150 இடுகைகளை எழுதியிருக்கிறேன். ஆரம்பத்தில் கதை, கவிதைகள் என்ற பெயரில் ஏதேதோ எழுதி விட்டு இப்போது கொஞ்சம் சமூக அவலங்கள் குறித்து எழுதத் தொடங்கியிருக்கிறேன். இது எந்த அளவு படிக்கின்ற மக்களுக்கு புரிதல்களை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் அப்படி ஒரு புரிதலை ஏற்படுத்தும் அளவு எழுத முயன்று கொண்டிருக்கிறேன்.

"அப்துல் கலாம் கூட நல்ல பணக்கார குழந்தைகள் படிக்கும் பள்ளிக்கும் கல்லூரிக்கும் தானே சென்று அறிவுரைகள் எல்லாம் சொல்கிறார். இது போன்று பிச்சை எடுக்கும் குழந்தைகளுக்காக எதுவும் செய்ய வில்லையே!!!"

என்ற வாதத்துடன் நான் துவங்கிய முதல் இடுகை "பிச்சை காரனின் பிள்ளைகள்..". இந்த இடுகையை எத்தனை பேர் படித்திருப்பார்கள் எனத் தெரியவில்லை.

இந்த வலைப்பூ உலகில் அடியெருத்து வைத்து ஒரு வருடத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறேன். இந்த நிலையில் போபால் பற்றி பல விடயங்களைப் படித்து எனக்குள் ஒரு புரிதல் ஏற்பட்ட காரணத்தால் அதைப் பற்றி அனைவருக்கும் சொல்ல வேண்டும். அனைவரும் தெரிந்து கொண்டு அடுத்தவர்களுக்கு எடுத்து சொல்லி புரிதலை ஏற்படுத்த வேண்டும் என எண்ணினேன்.

அதன் விளைவு தற்போது புதிதாக "போபால்" என்ற பெயரில் ஒரு வலைப்பூ ஆரம்பித்து அதில் பதிவர்கள் மட்டுமல்லாமல், வாசகர்களாய் இருப்பவர்களும் இந்த விடயம் குறித்து விவாதிக்க வேண்டும் என வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளேன். இதற்கு நண்பர்களின் வருகையை எதிர் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன். இது குறித்து அனைவரும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இது போல் இன்னும் எத்தனை எத்தனை அபாயங்கள் நம்மை சுற்றியிருக்கின்றன என தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்கில் ஆரம்பிக்கப் பட்டதுதான் அந்த வலைப்பூ.

நான் எழுதிய சிறுகதைகளில் என் வலைப்பூவின் வாசகனாய் என்னைக் கவர்ந்தவை மூன்று. உழைப்பின் சுவை சொல்லும் "தேநீர்". தன்னைப் போல் தன் வேலையாட்களைப் பார்க்கும் மனம் முத்லாளிகளுக்கு வருவதில்லை என்பதை விளக்கும் "வேலைக்காரி". மனிதனின் வளர்ச்சியில் மாறுபட்டு போகும் மனிதத்தை விளக்கும் "யானையும் பாகனின் அங்குசமும்".

நான் எழுதியப் பதிவுகளில் எனக்கு திருப்திகரமாக இருந்தவை சமீபத்தில் எழுதிய போபால் குறித்த தொடர் தான். "மனிதம் இருந்தால் படியுங்கள்" என்ற தலைப்பில் ஐந்து பதிவுகளும், "இந்திய மக்கள் உயிர்களின் மொத்த விலை 2300 கோடி" என்ற ஒரு பதிவையும் இது வரை எழுதியிருக்கிறேன்.


நாளை முதல் வலைச்சரத்தில் என்னைக் கவர்ந்த பதிவர்கள் குறித்து வகைப்படுத்தி எழுதலாம் என்றிருக்கிறேன்.

நன்றி,
புலவன் புலிகேசி

மேலும் வாசிக்க...

தமிழ் மணத்தில் - தற்பொழுது