07 - 09 - 2015 முதல் ஆசிரியர் பொறுப்பேற்பவர்

ரிஷபன்
இவரின் வலைப்பூ

ரிஷபன்

முந்தைய ஆசிரியர்கள்


சீனா ... (Cheena) - அசைபோடுவது

சிந்தாநதி

நன்றி!

திரட்டிகளின் தொகுப்பு

:: தமிழ் திரட்டுகளின் சங்கமம்<br/>:: Tamil blogs, news, ezines

வலைப்பதிவர் உதவிப்பக்கம்

தமிழில் எழுத மென்பொருள்

fb like

ஞானாலயா = புதுக்கோட்டை

www.gnanalaya-tamil.com
வலைச்சரத்தில் வெளியிடப்படும் இடுகைகள் வலைச்சரக் குழுவினரால் தணிக்கைக்கு உட்படாது. ஆனால், வலைச்சர விதிக்கு உட்படாத இடுகைகளை முன்னறிவிப்பின்றி நீக்க வலைச்சரக் குழுவினருக்கு உரிமை உள்ளது
Showing posts with label * ரம்யா. Show all posts
Showing posts with label * ரம்யா. Show all posts

Sunday, February 8, 2009

வலைச்சரத்தில் ஏழாம் நாள் என் ஆசிரியர் பணி




கடவுள் வாழ்த்து
===============
வேண்டுதல் வேண்டாமை இலான்அடி சேர்ந்தார்க்கு
யாண்டும் இடும்பை இல

பிறவிப் பெருங்கடல் நீந்துவர் நீந்தார்
இறைவன் அடிசேரா தார்


ஆசிரியருக்கும் மற்றும் அனைத்து வலைச்சரம் நிர்வாகிகளுக்கும்
கட்டித் தங்கங்களான
சுட்டித் தங்கங்களை
தன் சரத்தால் கட்டி அணைத்து
புதுமையான பல பரிமாணங்களைப்
பெற்று சிகரத்தை தொட்ட
வலைச்சர வைரங்களுக்கு
முத்துப் பரல்கள் நிறைந்த
மாலை அணிவிக்கின்றேன்




நன்றி நவிலல்
=============
எந்த ஒரு துறையிலும் பிரபலமாக வேண்டுமானால், அதற்கு நல்ல செல்வாக்கும், நல்ல பின்னணியும் இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் ஒரு தனி மனிதனின் திறமையும் பேசப்படும். ஆனால், என் போன்ற மிகச் சாதாரணமான - ஆனால் எழுத்தின் மீது ஆர்வம் கொண்டவர்கள் வெளிச்சத்திற்கு வரவேண்டுமானால் வலைச்சரம் போன்ற ஒரு தளம் தேவை.



இளம் வயதில் சிறுகதைகள் எழுதி, வார வெளியீடுகளில் வந்துள்ளன. ஆனால் அதிலும் பல சிக்கல்கள்; விளைவு முன்னேற்றம் தடைப் பட்டது. சில மாதங்களுக்கு முன்பு, "Will To Live" தமிழாக்கம் "வாழ்ந்தே காட்டுவேன்".

என்ற வலைப்பதிவை துவங்கினேன். ஆனால் சற்றும் எதிர் பாராத விதமாக வலைச்சரம் என்ற தளத்தில் ஆசிரியர் என்ற மேன்மையான பொறுப்பை ஒரு வாரகாலத்திற்கு அளித்து, இந்த அண்டத்தில் 'ரம்யா'வை பற்றி பேசவைத்தது இந்த வலைச்சரம் தான்.


வளரும் சமுதாயத்திற்கு நல்ல பல கருத்துக்களை தரும் தளமாக இந்த வலைச்சரம் அமைய எல்லாம் வல்ல "சமயபுர மாரியம்மனை" வேண்டி வணங்குகிறேன்.



இந்த வாய்ப்பினை அளித்த வலைச்சர பொறுப்பாசிரியர் சீனா அவர்களுக்கும், மற்றும் வலைச்சர உறுப்பினர்கள் அனைவருக்கும் எனது நெஞ்சார்ந்த நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.



இந்த ஒரு வாரம் வலைச்சரத்தின் ஆசிரியராக பணியாற்றி வந்த சமயம் எனக்கு வந்து வாழ்த்திய மற்றும் பின்னூட்டங்கள் அளித்து ஊக்கப்படுத்திய எனது நண்பர்கள் பட்டாளாம் மற்றும் சகோதர, சகோதரிகள் அனைவருக்கும் எனது நெஞ்சார்ந்த நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.




நண்பர்களுக்கு
=============
எனது நண்பர்களுக்கு மூன்று கோடிகளைக் கொடுக்கலாம் என்று முடிவெடுத்திருக்கிறேன்.

இந்த மூன்று கோடிகளையும் கடைப்பிடித்தால் நம் வாழ்க்கையில் எந்த அவமானங்களுக்கும் உட்பட மாட்டோம் என்பதை உறுதியாகத் தெரிவிக்கிறேன்.

இது என் பாட்டி எனக்கு சொல்லிக் கொடுத்தது.
============================================
மனிதர்களின் எண்ண அலைகளின் வீச்சு எனக்கு புரியாது, புரிந்தவுடன் இந்த கோடிகளை நினைப்பேன். உடனே என் மனம் ஒரு முடிவிற்கு வந்துவிடும்.



ரம்யாவின் இந்த கோடிகளின் திணிப்பை தவறாக எடுத்துக் கொள்ளாமல் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்.



மூன்று கோடிகள்
===============
1. மதியாதார் முற்றம் மதித்தொருகால் சென்று மிதியாமை கோடிபெறும்

2. கோடி கொடுத்தும் குடிபிறந்தோர் தம்மோடு கூடுவதே கோடி பெறும்

3. கோடானு கோடி கொடுப்பினும் தன்னுடைய நாக்கோடாமை கோடி பெறும்




முடிவுரை
=========
பயன் கருதாது அறஞ்செய்க
=========================
நன்றி ஒருவற்குச் செயத்தக்கா லந்நன்றி
என்று தருங்கொ லெனவேண்டா -- நின்று
தளரா வளர்தெங்கு தாளுண்ட நீரைத்
தலையாலே தான்தருத லால்

பொருள் விளக்கம் :- நற்குணமுடையவனுக்கு உதவி செய்தால், அவனுஞ் சிறந்த உதவியை வணக்கத்தோடு விரைந்து செய்வான் என்பதாம்.



பிரிதலின் உணர்வை பல முறை உணந்தித்ருக்கிறேன். அந்த பிரிவு என்ற உணர்வு இன்றும் என் மனதை உருக்குலைய வைத்து விட்டது. கடந்த 7 நாட்களாக ஊண், உறக்கம் இல்லாமல் வலைச்சரம், ஆசிரியர் பணி அது மட்டும் தான் எனது நினைவில் இருந்தது. இந்த காலக்கட்டத்தில் என் வீட்டில் யார் எது பேசினாலும் என் பதில்கள் தாறுமர்றாகத்தான் இருக்கும். அந்த அளவிற்கு என் நினைவு மொத்தமும் வலைச்சரம் தான். இன்று என் பதிவு எப்படி அமைக்கலாம்? எதை கொடுக்கலாம்? இந்த என் நினைவுகள் தான் என் மனதில் ஆளப் பதிந்த வலைச்சர எண்ணத்தின் வண்ணங்கள். இன்று இந்தப் பணி நிறைவு பெற்றிருந்தாலும், வலைச்சரம் பற்றிய என் நினைவுகள் என மனதில் இருந்து எப்பவும் பிரியாது.



எனது அன்றாட பணிகளையும் செய்து கொண்டு, வலைச்சர ஆசிரியர் பணியையும் முடித்துவிட்ட நிறைவு என் மனதில் மிகவும் மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்துகிறது.



சென்ற வாரம் இந்த நேரத்தில் என்ன செய்யப் போகிறேன் என்று இருந்தது. நாட்கள் தான் எவ்வளவு வேகமாக நகர்ந்து விட்டன!! இன்று எனக்கு கொடுக்கப் பட்ட பணியை ஓரளவிற்கு முடித்து விட்டேன் என்ற நிறைவு இருக்கிறது.
பிரியும் நேரம் நெருங்கி விட்டது நண்பர்களே, சகோதர, சகோதரிகளே நான் உங்கள் அனைவரிடமும் இருந்து விடை பெற்றுக் கொள்கிறேன்.

வலைச்சர பொறுப்பாசிரியர் மேன்மை தங்கிய திரு.சீனா அவர்கள் மற்றும் வலைச்சர உறுப்பினர்கள் அனைவரிடம் இருந்தும் நான் விடை பெறுகிறேன்.



இனிதே வாழ்க!!






வணக்கம்
நன்றியுடன்
ரம்யா










மேலும் வாசிக்க...

Saturday, February 7, 2009

வலைச்சரத்தில் ஆறாம் நாள் என் ஆசிரியர் பணி



கடவுள் வாழ்த்து
==============
வாக்குண்டாம் நல்ல மனமுண்டாம் மாமலரான்
நோக்குண்டாம் மேனி நுடங்காது - பூக்கொண்டு
துப்பார் திருமேனித் தும்பிக்கை யான்பாதம்
தப்பாமற் சார்வார் தமக்கு





இன்று என் பார்வையில்



ராமலக்ஷ்மி
==========
இவர் அறிமுகம் கிடையாதுங்க, இவர் கவிதை என்ற கயிற்றால் எல்லாரையும் கட்டி போட்டு விடுவாங்க. அவ்வளவு அருமையா எழுதறாங்க. இவரோட எல்லா கவிதைகளையும் நான் படிச்சிட்டேன்.



இவர் கோர்த்த முத்துக்களை உங்களுக்காக எடுத்து வந்திருக்கிறேன்.



நான் ரசித்த ராமலக்ஷ்மியை இங்கு கூறுவதில் பெருமை அடைகிறேன். எழுதுவதிலும், ரசித்தலிலும் புசித்தல் இன்பம் அடைகிறோம் அல்லவா??எனக்கு சமீபமாகத் தான் இவர்களைத் தெரியும். இவர்கள் வலைப்பதிவு சிறிது நாட்களுக்கு முன் தான் பார்க்க நேர்ந்தது. இவர்களின் எல்லா பதிவுகளுமே ரொம்ப அருமையா இருந்திச்சு. எல்லாவற்றையும் படித்து பிரமித்துப் போனேன்.




கல்விச் சந்தை
=============
July 17, 2003 திண்ணை இணைய இதழில் 'நீதித் தேவதையே நீ சற்று வருவாயா?' என்கிற தலைப்புடன் வெளிவந்தது. ரொம்ப அருமையா இருந்திச்சுங்க, நான் படிச்சு ரசிச்சேன்!! இதுக்கு மேல் என்ன சொல்ல... அந்த கவிதைச் சொற்களில் நான் அமிழ்ந்து போனேன்! நீங்களும் படிச்சு மகிழுங்கள்!! கல்விச் சந்தை.


முதல் நாளில் என் முதல் கவிதை
==============================

ராமலக்ஷ்மி தனது பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் பொழுது எழுதிய இந்த கவிதை, ஐம்பது ஆண்டு நிறைவையொட்டி வெளியிட்ட சிறப்பு மலரில் வெளியானது. அப்போது அரங்கேற்றிய கவிதை இப்போது நாம் படிக்க உதவிய வலைப்பதிவிற்கு நன்றி. புது வருடத்தின் முதல் மாதம் முதல் நாளில் முதல் நாழிகையில் இதோ என் முதல் கவிதை..


மின்னுகிறது கிரீடம் - மகுடம் சரிந்தது
=================================
ராமலக்ஷ்மியின் அடுத்த முத்து. இதை நான் சொல்லி நீங்க ரசிக்க முடியாது. நீங்க போய் படிங்க அப்போதுதான் அதன் முழு அழகும் உங்களுக்கு தெரியும். மின்னுகிறது கிரீடம் - மகுடம் சரிந்தது.



அடுத்து சமூக சேவைக்கு தன்னையே அர்ப்பணித்துக் கொண்ட ஒரு மாமனிதரைப் பற்றி இங்கே சொல்ல விழைகிறேன்.





P. கல்யாணசுந்தரம்


அப்பா இன்று என் வலைச்சரத்தின் ஆறாம் நாள் ஆசிரியர் பணியை உங்கள் பாத கமலத்தில் சமர்பிக்கின்றேன்.



உங்களைப் பற்றியும் கொஞ்சமா சொல்லிக்கிறேனே!!


திரு.கல்யாணசுந்தரம் அவர்கள் பாலம் என்ற அமைப்பை வைத்து சமூகச் சேவை செய்து வருகிறார். எனக்கு இவரின் அறிமுகம் ஆன அந்தச் சம்பவத்தை மிகப் பெரிய பாக்கியமாகக் கருதுகிறேன். திரு.கல்யாணசுந்தரம் சேவை செய்வதில் கடல் என்று கூறினால் மிகை ஆகாது.



ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் திரு.கல்யாணசுந்தரம் அவர்களைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. பாலம் அமைப்பின் படிகளில் ஏறும்போதே அமர்ந்திருந்த இடத்தில் இருந்து எழுந்து வந்து வரவேற்பு கொடுத்தார். என்ன ஒரு மனித நேயம்!!



நான் பெரியவன், நீ சின்னவன் என்ற எல்லா சொற்களும் அங்கே அடையாளம் தெரியாமல் போய்விட்டது. எளிமை, எளிமை, தன்னலமற்ற இவரின் சேவை இவைகள்தான் எனக்கு அங்கே பிரதானமாகப் பட்டது.



அவரின் நலம் விசாரிப்பில் அப்பா தன் மகளிடம் பேசும் கனிவைக் கண்டேன். சேவைகளை அறியத் துடிக்கும்போது அவரின் மனதை அறிந்தேன். அப்போது அவர் கண்களில் தென்பட்ட ஒளியைக் கண்டேன். அந்த ஒளியில் அவரின் மொத்தச் சொத்துக்களான சுயநலமில்லாத சேவைகளைக் கண்டேன்.


இன்று இங்கு அவரைப் பற்றிக் கூறுவதில் நான் மிகவும் பெருமை அடைகிறேன். பொதுவாக குழந்தைகள் என்றால் அவருக்கு அதீத அன்பு, பாசம், பொறுப்பு கலந்த உதவிகள். இவை எல்லாம் என் மனதை எங்கோ கொண்டு சென்றன.


பொது வாழ்க்கை என்று எடுத்துக் கொண்டால் இந்த உள்ளம் மட்டும் இருந்தால் போதும் நாம் எத்துணை சிகரம் வேண்டுமானாலும் தொடலாமே!!



ஒரு நல்ல உதாரணம் சொல்ல வேண்டும் என்றால், எளிமையான வாழ்க்கை முறை கொண்ட உயர்ந்த நோக்கங்கள். அவர் காந்தியடிகளின் கொள்கைகளை கடை பிடித்தார். உலகம் நம்மை கவனித்தால் என்ன கவனிக்காவிட்டால்தான் என்ன என்பது இவரின் பிரதான கொள்கை.


எப்பொழுது சென்று உதவி கேட்டாலும், யாரும் அவரை தவறாக நினைக்க மாட்டார்கள். இப்போ கொடுத்தால் மறுபடியும், மறுபடியும் வந்து கேட்பாரோ என்றெல்லாம் நினைக்க மாட்டார்கள். மறுபடியும் அவர்களாகவே வந்து உதவிகள் செவார்கள். அந்த அளவிற்கு அவரின் மேல் நம்பிக்கை. ஏழைகளுக்கு உதவி செய்வதில் அவருக்கு நிகர் அவரேதான்.


மனித நேயத்தில் தலை சிறந்த மாமனிதர். அவரின் வாழ்க்கை வரலாறு, ஒரு அருமையான கவிதை என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.


பிறந்தது மேலகருவேலங்குலம் கிராமம், Nangunari taluk in Tirunelveli district. அந்த கிராமத்தில் மொத்தம் முப்பது வீடுகள்தான். அந்த கிராமத்தில் ரோடு, பேருந்து, மின்சாரம், ஒரு சிறு பெட்டி கடை இப்படி எந்த வசதியும் கிடையாது.


கெரோசின் விளக்கு இல்லை என்றால் மெழுகுவத்தி வெளிச்சத்தில் தான் படித்தது, அப்போது எனக்கு பத்து வயது என்று அவரே கூறி இருக்கிறார்.



தனது ஒரு வயதில் தந்தையை இழந்தார். பள்ளிப் படிப்பு முடிந்தவுடன், கல்லூரிப் படிப்பில் B.A. தமிழில் பட்டப் படிப்பு படிக்க St. Xavier's College, Tirunelveli சேர்ந்தார். அந்த நிர்வாகம் வேறு மொழி எடுத்து படிக்குமாறு பரிந்துரை செய்தது. ஆனால் திரு.கல்யாணசுந்தரம் அவர்கள் மறுத்து விட்டார்கள். அவரின் தீர்க்கமான முடிவைப் பார்த்து அசந்து போனார்கள்.


கருமுத்து தியாகராஜ செட்டியார், the founder of MTT ஹிந்து காலேஜ். அந்தக் கல்லூரியின் நிறுவனர், இளைஞர்களின் படிப்புச் செலவுகள் அனைத்தையும் அவரே ஏற்றுக் கொண்டார். அந்த நல்ல உள்ளத்தின் உதவிகளும், அன்பும் இன்றும் என் நினைவில் பசுமையாக இருக்கிறது என்று அந்த நாட்களை பற்றி மிகவும் பெருமையாக கூறுவார். அந்த நாட்கள் எனக்கு மறுபடியும் கிடைக்காது என்று ஆற்றாமையுடன் கூறுவதை கேட்கும்போது அவரின் நன்றியுணர்ச்சி நம் மனதை நெகிழச் செய்யும்.


மெட்ராஸ் பல்கலைகழகத்தில் "நூலக அறிவியல்" படித்துக் கொண்டிருந்த சமயம் ஒரு திருப்புமுனை நிகழ்ந்தது. இந்தியா - சீனாவுக்கு இடையேயான யுத்தம் நடை பெற்றுக் கொண்டிருந்தது. அப்போது இருந்த பிரதம மந்திரி "பண்டிட் ஜவர்ஹலால் நேரு" அவர்கள் யுத்தத்தில் பொருட்களை இழந்தவர்களுக்கு தேவையான நிதி உதவி திரட்டுவதாக வானொலியில் அறிவித்ததை கேட்ட திரு.கல்யாணசுந்தரம் அவர்கள்.



அப்போது முதலமைச்சராக இருந்த "பெருந்தலைவர் காமராஜ்" அவர்களை சந்த்தித்து தன் கழுத்தில் இருந்த தங்கச் சங்கலியை கழட்டி கொடுத்தார். அநேகமாக அவ்வாறு உதவி செய்த மாணவர்களில் அவர்தான் முதன்மையாக திகழ்ந்தார்.


முதல்வர் "பெருந்தலைவர் காமராஜ்" அவர்களுக்கு அந்த இளைஞனின் இரக்கம் வெகுவாக கவர்ந்தது. தன் அபிமானத்தை வெளிப்படுத்தும் வகையில் 1963'ம் வருடம் வந்த மே தின விழாவில் திரு.கல்யாணசுந்தரம் அவர்களை பாராட்டினார்.



பிறகு தூத்துக்குடியில் உள்ள "குமரகுருபரர் கலைக் கல்லூரியில்" 'நூலகப் பொறுப்பாளராக' பதவி ஏற்றார். தனது 45 வயதில் தனது முழுக் கவனத்தையும் ஏழைக் குழந்தைகள் மீது திருப்பினார். உதவிகள் பல செய்து வந்தார். தான் வேலையில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பின் முழுவதுமாக ஈடு படலாம் என்று முடிவிற்கு வந்தார்.


மாதாந்திர ஊதியத்தையும் ஏழைகளுக்கு கொடுத்து விடுவார். தனது சாப்பாட்டை இரு வேளையாக குறைத்துக் கொண்டார். அதற்கும் உணவு விடுதியில் பகுதி நேர பணியாளராக உழைத்தார்.



அவரின் பூர்வீக சொத்து விற்றுக் கிடைத்த பணத்தையும், அதே போல் ஊதிய நிலுவையில் கிடைத்த ரூபாய் ஒரு லட்சம் பணத்தையும் மாவட்ட ஆட்சியாளரிடம், ஏழைகளுக்கும் மற்றும் அனாதைகளுக்கும் உதவி செய்யுமாறு கொடுத்து விட்டார்.


திருமண ஆகாத இவர் எல்லா குழந்தைகளுக்கும் தந்தை என்று தான் கூறுவேன். தனது வாழ்க்கையை ஏழைகளுக்காக அர்ப்பணம் செய்து விட்டார் என்றால் அது மிகையாகாது.



பாலம் என்ற அமைப்பை ஆரம்பித்து அதன் வழியாக பல உதவிகளை செய்து வருகிறார். இந்தியாவைப் பொறுத்த வரை, வெள்ளம், நிலநடுக்கம் போன்ற எல்லாவற்றிற்கும் இந்த அமைப்பு உதவிகள் பல செய்து வருகின்றன.



மனித உள்ளங்கள் ஏன் அவரை நம்புகிறார்கள் என்றால் அவருடைய எளிமைதான் முதல் காரணம். ஏழைகளுக்கு நிகராக, ரயில் நிலையத்திலும் , நடை பாதையிலும், இது போன்ற இடங்களில் எங்கு படுத்து உறங்க என்று யோசிக்க மாட்டேன், எனக்கு என்று ஒன்றுமே வேண்டாம், எளிமையான வாழ்க்கை ஒன்றே போதும். இதுதான் இவர் அடிக்கடி கூறுவது. என்னால் எந்த கடினமான வேலைகளும் செய்ய முடியும். உணவு விடுதி, laundry இப்படி எந்த இடத்திலும் என்னால் வேலை செய்ய முடியும் என்று நிரூபித்தவர்.


அவர் மிகவும் பெருமையாக நினைவில் வைத்திருப்பது.
`Man of the Millennium' இது அமெரிக்க அரசால் கொடுக்கப்பட்ட பட்டம்.

முன்னாள் அமெரிக்க ஜனாதிபதி திரு.பில் கிளிண்டன் அவர்கள் திரு.கல்யாணசுந்தரம் அவர்களின் சமூக சேவையால் ஈர்க்கப்பட்டு, அவரைப் பாராட்டி முப்பது கோடி ரூபாய் அன்பளிப்பாக கொடுத்தார். தனக்காக அந்த பணத்தில் இருந்து ஒரு சல்லிக்காசு கூட எடுத்துக் கொள்ளாமல், அதை அமெரிக்காவில் உள்ள ஏழைக் குழந்தைகளின் நலனுக்காக அன்பளிப்பாக கொடுத்து விட்டு வந்தார்.



இவரைப் பற்றி கூற வேண்டுமானால் நிறைய சொல்லலாம். மற்றுமொரு சமயத்தில் கூறுகிறேன்.



பொறுமையாக படித்த என் அன்பு நண்பர்களுக்கு மிக்க நன்றி!!













எனக்குப் பிடித்த உலக நீதி
இயற்றிவர்: உலகனாதனார்
=========================
சேராத இடந்தனிலே சேர வேண்டாம்
செய்நன்றி யொருநாளும் மறக்க வேண்டாம்
ஊரோடுங் குண்டுணியாய்த் திரிய வேண்டாம்
உற்றாரை உதாசினங்கள் சொல்ல வேண்டாம்
பேரான காரியத்தைத் தவிர்க்க வேண்டாம்
பிணைப்பட்டுத் துணைபோகித் திரிய வேண்டாம்
வாராருங் குறவருடை வள்ளி பங்கன்
மயிலேறும் பெருமாளை வாழ்த்தாய் நெஞ்சே!!













இன்று என் முடிவுரை
===================
நல்லதையே செய்வோம்
நல்லதையே நினைப்போம்
இந்த நாள் இனிய நாளாக
எல்லோருக்கும் அமையட்டும்!!!




















மீண்டும் வருவேன்....
உங்கள் ரம்யா













மேலும் வாசிக்க...

Friday, February 6, 2009

வலைச்சரத்தில் ஐந்தாம் நாள் என் ஆசிரியர் பணி



கடவுள் வாழ்த்து
==============
தனக்குவமை இல்லாதான் தாள்சேர்ந்தார்க் கல்லால்
மனக்கவலை மாற்றல் அரிது

கோளில் பொறியில் குணமிலவே எண்குணத்தான்
தாளை வணங்காத் தலை


வதந்தி வளரும் வேகம்

ஆசிரியர் ஒருவர் வயல் வழியாக வந்து கொண்டிருந்தார். திடீரென்று கடுமையான இருமல் வந்தது. "லொக்" "லொக்" என்று இருமிக் கொண்டே இருந்தார். அவர் தொண்டையில் இருந்து வந்த சளியைத் துப்பினார். மொத்தமாக விழுந்த சளியைப் பார்த்தார். அதில் பறவையின் இறகு ஒன்று கிடப்பதைக் கண்டு திகைத்தார்.


'ஐயோ! எனக்கு என்ன வந்தது என்று தெரியவில்லையே? சளியில் பறவையின் இறகு எப்படி வர முடியும்? என்று தள்ளாடியபடியே தன் வீட்டை அடைந்தார்.
"உங்களுக்கு என்ன? ஏன் இப்படி இருக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டாள் அவர் மனைவி.


"நீ யாரிடமும் சொல்ல மாட்டேன் என்று வாக்குறுதி தந்தால் நான் சொல்கிறேன்" என்றார் அவர்.
"தான் யாரிடமும் சொல்ல மாட்டேன், எதுவாக இருந்தாலும் சொல்லுங்கள்" என்று வற்புறுத்தினாள் அவள்.


நான் துப்பிய சளியில் வெண்மையான சிறு இறகு கிடந்ததைச் சொன்னார் அவர்.
அவளால் அந்த ரகசியத்தைச் சொல்லாமல் இருக்க முடியவில்லை. பக்கத்து வீட்டுக்காரியிடம்" நீ யாரிடமும் சொல்ல மாட்டேன் என்றால் என் கணவரைப் பற்றிய ஒரு செய்தியைச் சொல்கிறேன்" என்று கூறினாள்.

"நான் யாரிடமும் சொல்ல மாட்டேன். தயங்காமல் சொல்" என்று கூறினாள் பக்கத்து வீட்டுக்காரி.

நீ யாரிடமும் சொல்ல மாட்டாய் அல்லவா? என்று மீண்டும் கேட்டாள் அவள்.

"என் மீது நம்பிக்கை இல்லை என்றால் சொல்ல வேண்டாம். இதுவரை எப்பொழுதாவது உன்னை ஏமாற்றி இருக்கிறேனா?" என்று கோபத்துடன் கேட்டாள் பக்கத்து வீட்டுக்காரி.

"கோபம் வேண்டாம் நீ மிக நல்லவள். அதனால் தான் உன்னிடம் சொல்ல வந்தேன். இன்று காலை வயலுக்குச் சென்றிருந்த போது என் கணவர் கடுமையாக இருமி விட்டு எச்சல் துப்பினாராம். அதில் கொக்கின் இறகு ஒன்று முழுமையாக வந்ததாம். அவருக்கு என்ன நோய் என்று தெரியவில்லை. எனக்கு மிகவும் கவலையாக உள்ளது.."

"கவலைப்படாதே, இப்படிப்பட்ட நிகழ்ச்சி சில சமயம் நடக்கும். இதை பற்றி வேறு யாரிடமும் சொல்லாதே. அவர்கள் வதந்திகளைப் பரப்பி விடுவார்கள்" என்று நல்லவளைப் போலப் பேசினாள் பக்கத்து வீட்டுக்காரி.


குளத்திற்கு தண்ணீர் எடுக்கச் சென்ற அவள் தன் தோழி ஒருத்தியைப் பார்த்தாள். "நான் சொல்லும் செய்தியை நீ யாரிடமும் சொல்லக் கூடாது மிகவும் ரகசியம். ஆசிரியரின் மனைவியே என்னிடம் சொன்னாள். அவள் கணவர் வயலுக்குச் சென்றிருந்த போது இருமிவிட்டு எச்சில் துப்பினாராம். அவர் வாயிலிருந்து கொக்கு ஒன்று வெள்யே வந்து பறந்து சென்றதாம்" என்று கூறினாள்.

"என்னா முழு கொக்கா? அவ்வளவு பெரிய பறவை, வாயிலிருந்து வந்து பறப்பது அதிசயமாக அல்லவா உள்ளது? இந்தச் செய்தியை யாரிடமும் சொல்ல மாட்டேன்" என்று சொன்னாள் தோழி.


அடுத்தவளிடம் அந்தத் தோழி "ஆசிரியரின் வாயிலிருந்து வெளிவந்த கொக்கு இறக்கை அடித்துப் பறந்து சென்றது" என்றாள்.


சிறிது நேரத்தில் அந்த செய்தி ஊர் முழுவதும் பரவியது.


"உங்களுக்குச் செய்தி தெரியுமா? ஆசிரியரின் வாயிலிருந்து கொக்கு கூட்டமே வெளியே வந்து பறந்து சென்றதாமே"? என்று கேட்டார் ஒருவர்.


"கொக்கு கூட்டம் மட்டும் இல்லை காக்கை, பருந்து போன்ற பறவைகளும் அவர் வாயிலிருந்து வந்தன. அந்த பறவைகளின் கூட்டத்தினால் கதிரவனே மறைக்கப் பட்டு எங்கும் இருள் சூழ்ந்தது" என்றார் மற்றொருவர்.


இந்தச் செய்திகளைக் கேள்விப்பட்ட ஆசிரியருக்குப் பைத்தியமே பிடிக்கும் போல இருந்தது, தப்ப அவருக்கு வேறுவழி தெரிய வில்லை. யாருக்கும் தெரியாமல் இரவோடு இரவாக ஊரை விட்டு இன்னொரு ஊருக்குச் சென்றார் அவர்.


இந்த கதை நமக்கு உணர்த்துவது கண்ணாடி போல் வெளிச்சம் போட்டு காட்டி உள்ளதே!!



ரகசியம் என்பது உன் உதட்டுக்குள் இருக்குவரை தான் அது ரகசியம், உதடு தாண்டினால் அது உலகைச் சுற்றி வந்துவிடும்; உருவமும் மாறி விடும்.



இந்த அனுபவம் நம் ஒவ்வொருவரின் வாழ்க்கையிலும் கண்டிப்பாக இருக்கும். நம்மிடம் நல்லவர்கள் போல் பேசி நம் நோக்கத்தை தெரிந்து கொண்டு அதை அவர்கள் பாணியில் வடிவமைத்துக் கொள்வதும் நாம் தினம் தினம் வாழ்க்கையில் அனுபவித்துக் கொண்டு தானே இருக்கிறோம்.



இராகவன் நைஜீரியா
==================
என் பார்வையில் சமுதாயச் சிந்தனை....
ராகவன் உருப்படாத அணிமாவால் என் பதிவிற்கு அறிமுகப் படுத்தப்பட்டார். முதலில் பின்னூட்டம் மட்டும் போட்டுக்கிட்டு இருந்தார். இவருக்கு பதிவர்களால் ஒரு பட்டப் சூட்டப்பட்டது. அதான் பின்னூட்ட சூறாவளி. அப்போ எவ்வளவு வேகம் பாருங்க.

வலைப்பதிவு எனக்கு அளித்த அன்புச் சகோதரர் ராகவன் அவர்கள். சக பதிவர் திரு.குடுகுடுப்பையாரால் "பாசமலர் சிவாஜி கணேசன் / சாவித்திரி" என்ற பட்டமும் அளிக்கப் பட்டது. நன்றி குடுகுடுப்பையாரே!

ஆபாச பின்னூட்டங்கள் இடுபவர்களே! தானாக திருந்துங்கள்! இல்லை கைக்கு காப்பு தயார்!

வலை ஒன்று ஆரம்பித்து, அதில் பின்னூட்டக் கயமைத்தனம் என்று தவறு செய்தவர்களுக்கு வாள் வீச்சு, வேல் வீச்சு போல் ஒரு பதிவு அளித்தார் . ராகவன் அவர்கள். அவருக்காக இந்த பதிவு போடவில்லை. பாதிக்கப் பட்ட எல்லாருக்காகவும் இந்த பதிவு போட்டார் என்றே கருதுகிறேன். இந்த பதிவு. எல்லாராலும் மிகவும் போற்றி பேசப் பட்டது. இது சமுதாயச் சிந்தனை தானே?

எனக்கு அண்ணனிடம் மிகவும், பிடித்த குணம். தனக்காக மட்டும் வாழாமல் பிறர் துயர் கண்டு, ஒரு படி மேலே போய் அத்துயரை துடைக்க எடுத்துக் கொள்ளும் சிரமம் தான் எவ்வளவு. மற்றவர்களுக்காக நியாயம் பேசும் சிலரில் அண்ணனும் ஒரு அங்கம் தான்! ஆபாச பின்னூட்டங்கள்



பதிவுத் திருட்டு, இது ஒரு சமுதாயச் சீர்கேடு இல்லையா?? யாரோட எண்ணங்களை யார் திருடுவது?

இதெல்லாம் சினம் கொண்டு நீதி கேட்டு பதிவு போட்டாருங்க. இந்த சகோதரர் ஏற்கனவே அறிமுகம் ஆனவரு. நான் அறிமுகப் படுத்தவில்லை. அவரின் சமுதாயச் சிந்தனைக்கு எப்போதும் மனதிற்குள் ஒரு சபாஷ் போட்டு கொண்டிருப்பேன். ராகவன் அண்ணா தொண்டு மேன் மேலும் வளர இந்த சகோதரி வாழ்த்த வயதில்லை; வணங்குகிறேன்!! தேவையா இந்த பொழப்பு... வேண்டாம் நிறுத்துங்க!



சேமிப்பின் அவசியம்
==================
இது எல்லாருக்கும் மிகவும் அவசியமான ஒன்றுதானே. இதை பாருங்க இதை ஒரு தந்தை ஸ்தானத்தில் இருந்து கூறி இருக்கிறார். பாத்துட்டு எனக்கும் சொல்லுங்க, சேமிப்பின் அவசியம்.


குடுகுடுப்பையார்
==============
நண்பர் குடுகுடுப்பையார் இருக்காரே! இவரின் எழுத்துக்களை படித்து நான் அசந்து போய் இருக்கிறேன். நகைச்சுவை என்றாலும் சரி, தனது கல்லூரி அனுபவம் என்றாலும் சரி எல்லாவற்றையும் உடுக்கை அடிச்சே சொல்லிடுவாருங்க. ரொம்ப தெளிவா எழுத்து நடை இருக்கும். கல்லூரி நண்பர்களுடன் அட்டகாசம் பண்ணிய அருமையான மனிதர் இவர். என்ன கொஞ்சம் அமைதியானவர் போல தெரியுது, அந்த அமைதியை குடுக்டுடுப்பையாரின் பின்னூட்டம் இடும் முறையில் இருந்து தெரிந்து கொண்டேன். இது சரியா தப்பா? குடுகுடுப்பையார் தான் சொல்லணும்.

குடுகுடுப்பையார் அருமையான சமுதாயச் சிந்தனை கொண்டு அவரின் நண்பர்க்கு அரங்கேறிய ஒரு அவலத்தையும் எழுதி இருக்காரு. இதை படித்து விட்டு பல நாட்கள் அந்த நண்பரை நினைத்து நொந்து போன உறங்கா இரவுகள் பல. அதற்கு காரணம் உள்ளது. என் உடன் பிறந்த சகோதரியும் இதே நிலையில் இப்போ இருக்கிறார்கள். அதை என் பதிவில் பிறகு எழுதுகிறேன்.

சரி, இப்போ நம் நண்பர் குடுகுடுப்பைராரின் நண்பர்க்கு அரங்கேறிய அவலத்தை இங்கே வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வருகிறேன். நண்பர் கொடுத்து இருக்கிற பல அறிவுரைகள் நம் எல்லாருக்கும் எப்போதாவது ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் பயனுள்ளதாக இருக்கும். சோகமா கொடுத்த பதிவு என்று மட்டும் என்னை நினைக்க வேண்டாம். எல்லாருக்கும் முடிந்தவரை அறிதல் வேண்டும். அந்த அறிதலும் நமக்கு பயன் உள்ளதாக இருக்கலாம் என்ற ஒரு நோக்கம் தான்.


நண்டு குழம்பு, சாக்லேட், டைஜின்
=============================
உயிரோட நண்டுகளை பிடிச்சி என்ன அட்டகாசம் நண்பர்களோட பண்ணி இருக்கிறார் பாருங்க. அதை நீங்களும்தான் போய் பாருங்களேன். இதுலே ஒரு முக்கியமான செய்தி! குடுகுடுப்பையாரின் நண்பரின் உடைகளை கொஞ்சம் கவனிக்கணும், மனிதர் இப்படியா உடை உடுத்துவார், இதுக்கு ஒரு பஞ்சாயத்து வைக்கணும். கொஞ்சம் கேளுங்க நீங்களும் என் சார்பில்.
சாவு காப்பீட்டின் அவசியம்
========================
இந்த காப்பீட்டு அவசியம் என்ற பதிவை நான் படிச்சு சிரிச்சதுக்கு அளவே இல்லைங்க. ரொம்ப அருமையான கற்பனைத் திறன் நம்ம நண்பருக்கு. எப்படித்தான் யோசிப்பாங்களோ தெரியலை. அந்த ரகசியத்தை நீங்கதான் படிச்சிட்டு எனக்கும் கேட்டு சொல்லணும்.




இவர்கள் எல்லாம் அறிமுகம் ஆனார்களா? என்று தெரிய வில்லை. ஆனாலும் எனக்கு பிடித்த இவர்கள் உங்களின் பார்வைக்கு.



வியா
=====
இவங்க ரொம்ப அருமையா கவிதை கட்டுரை எல்லாம் எழுதுவாங்க. படித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள், கிடைக்கற நேரத்திலும் நல்ல படைப்புக்கள். அதிலும் எவ்வளவு அருமையா எழுதி இருக்காங்க பாருங்களேன்.


இன்னும் என்னுள் தொடரும் நினைவுகள்
===================================
அவங்களோட பள்ளிக்கூட நினைவுகள் அருமையா பகிர்ந்து கொண்டுள்ளார்கள். என்ன எழுதுறதுன்னு தெரியலை? அதனால் எனது சில தொடரும் நினைவுகள் உங்களுடன்.

மனித வாழ்கையில் மறக்க முடியாத பல விஷயங்கள் இருக்கும். சிலரின் மனதில் அந்த நட்பு, காதல், இனிமையான உறவுகள், சோகம், கண்ணீர், மகிழ்ச்சி என இன்னும் அழிக்க முடியாத,என்றும் தொடரும் நினைவுகள் ஏராளம். என் இனிய வாழ்கையில் இதே மாதிரி நிறைய நினைவுகள்.



நீ இல்லாமல் நானும்
===================
காதலின் வலியை பற்றிக் கூறுகிறார்கள், பாருங்களேன்! படிக்கு போதே வலிக்கிறதே. நீங்களும் படித்து அவர்களின் வலியை உணருங்களேன். மரண படுக்கையிலும், மறக்க மாட்டேன், நீ என்னிடம் விட்டு சென்ற அன்பு வார்தைகளை.. நீ இல்லாமல் நானும்


பொன். வாசுதேவன்
================
இவர் அகநாழிகை வலைப்பதிவு என்று எழுதிக் கொண்டு வருகிறார். இவர் இன்னும் நிறைய எழுத வேண்டும் என்பது எனது விருப்பம். பாருங்க புது வருடத்தை எவ்வளவு அழகா கொனடாடராறு. நான் பயந்துட்டேன் நீங்க ..............?
அவர் கண்முன் நிற்கும் தேவதையின் அழகை அழகா வர்ணிச்ச்ருக்கார், எப்படி? வழக்கம்போல் கவிதைதான். கண் முன் ஒரு தேவதை அலைகளை சேகரித்து வீசுகிறாள் முகத்தின் மீது, தேடறாரு எப்படின்னு கேட்கிறீங்களா?
வலை வீசி தேவதை.


அடர் மழை மௌனமாய், யாருக்கும் தெரியாமல், இறங்கும் வேளையில், உயிர்ச்சுழி தேடிப் பரவுகிறது, நீ வீசிய வலை, அப்படின்னு சொல்லறாரு வாங்க போய் பார்க்கலாம் மிதந்து கொண்டேயிருக்கும் வலை.








எனக்குப் பிடித்த உலக நீதி
இயற்றிவர்: உலகனாதனார்
=======================
வார்த்தை சொல்வார் வாய்பார்த்துத் திரிய வேண்டாம்
மதியாதார் தலை வாசல் மிதிக்க வேண்டாம்
மூத்தோர்சொல் வார்த்தைகளை மறக்க வேண்டாம்
முன்கோபக் காரரோ டிணங்க வேண்டாம்
வாத்தியார் கூலியைவைத் திருக்க வேண்டாம்
வழிபறித்துத் திருடுவாரோ டிணங்க வேண்டாம்
சேர்த்தபுக ழானனொரு வள்ளி பங்கன்
திருக்கைவே லாயுதனை செப்பாய் நெஞ்சே














இன்று என் முடிவுரை
===================
நல்லதையே நினைப்போம்
நல்லவைகளே செய்வோம்
இந்த நாள் இனிய நாளாக
எல்லோருக்கும் அமையட்டும்











மீண்டும் வருவேன்....
உங்கள் ரம்யா
மேலும் வாசிக்க...

Thursday, February 5, 2009

வலைச்சரத்தில் நான்காம் நாள் என் ஆசிரியர் பணி


கடவுள் வாழ்த்து
==============
பாலும் தெளிதேனும் பாகும்
பருப்புமிவை நாலுங் கலந்துனக்கு
நான்தருவேன் - கோலஞ்செய்
துங்கக் கரிமுகத்துத் தூமணியே நீயெனக்குச்
சங்கக் தமிழ்மூன்றும் தா


மற்றவர்கள் கேலி செய்தால்

ஒரு நாட்டின் தலை நகரத்தில் குப்பன் என்பவன் இருந்தான். அவன் எது செய்தாலும் அவனை எல்லோரும் கேலி செய்வார்கள். அதனால் குப்பன் மனது புண் பட்டது. அவமானம் தாங்க முடியாமல் ஒரு நாள் குப்பன் அரசவைக்கு வந்து அரசரை வணங்கினான்.

குப்பன்: அரசே! வணக்கம் எல்லோரும் என்னை கேலி செய்கிறார்கள் எனக்கு என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை. தாங்க முடியாத கோபம் வருகிறது. நான் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று நீங்கள் தான் அறிவுரை சொல்ல வேண்டும் என்று வேண்டி கேட்டுக் கொண்டான்.

இந்த வேண்டுகோளைக் கேட்டு அவையில் இருந்தவர்கள் திகைத்து நின்றார்கள். மற்றவர்கள் இவனைக் கேலி செய்வது சரிதான். முட்டாளாக இருப்பதால் தான் அரசனிடமே இப்படிக் கேட்கிறான் என்று அவர்கள் தங்களுக்குள் பேசி சிரித்துக் கொண்டார்கள்.

அரசன்: நான் இதற்கு ஒரு நல்ல வழி சொல்கிறேன். பதிலுக்கு நான் எதைக் கேட்டலும் தருவாயா ? என்று கேட்டான் அரசன்.

குப்பன்: பிறர் என்னை கேலி செய்யக் கூடாது; அதற்காக என் உயிரையே கேட்டாலும் தருவேன்.

அரசன்: நான் விரும்பியதும் அதுதான். நான் என்ன சொல்கிறேனோ அதை அப்படியே நீ செய்ய வேண்டும். சிறு தவறு நடந்தாலும் உன் உடலில் உயிர் இருக்காது.

குப்பன்: உணர்ச்சி வேகத்தில் என்ன பேசி விட்டோம் என்று வருந்தினான். அரசே!! நான் என்ன செய்ய வேண்டும் ??

அரசன்: வீரா! ஒரு கிண்ணத்தில் வழிய வழிய எண்ணெய் நிரப்பி குப்பனிடம் கொண்டுவந்து கொடு.

வீரா : இந்தா குப்பா, எண்ணை கிண்ணத்தை கச்சிதமாக வாங்கிக் கொள் அரசர் சொன்னவைகளை நினைவில் வைத்து, இந்த காரியத்தை கச்சிதமாக செய்து முடி.

அரசன்: குப்பா, நீ இந்தக் கிண்ணத்தை எடுத்திக் கொண்டு நகர வீதிகளின் வழியே சென்றுவர வேண்டும். இந்தக் கிண்ணத்தில் இருந்து ஒரு துளி எண்ணெயும் தரையில் சிந்தக் கூடாது. அப்படிச் சிந்தினால் உன் உடலில் உயிர் இருக்காது, போய் வா.

வழிய வழிய எண்ணெய் இருந்த அந்தக் கிண்ணத்தைக் கையில் ஏந்தியபடி கவனமாக நடந்தான் குப்பன். அவன் அப்படிச் செல்வதை பார்த்த பலரும் கேலியும் கிண்டலும் செய்தனர். எதையும் அவன் காதில் வாங்கிக் கொள்ள வில்லை. உயிர் பிழைக்க வேண்டும் என்ற ஒரே எண்ணம் தான் மனது புண் பட்டது இருந்தது.

அரண்மனை திரும்பிய குப்பன்...

குப்பன்: அரசே! நீங்கள் கட்டளை இட்டபடியே செய்து முடித்து விட்டேன். கிண்ணத்தில் இருந்து ஒரு துளி எண்ணெயும் சிந்தவில்லை.

அரசர்: நீ நகர வீதிகளின் வழியாகச் சென்றபோது சிலர் உன்னைப் பார்த்துக்கேலி செய்தார்களாமே உண்மையா?

குப்பன்: எண்ணைய் சிந்தக் கூடாது என்பதிலேயே கவனமாக இருந்தேன், அதனால் அவர்கள் பேசியது என் காதில் விழவில்லை அரசே!

அரசர்: நீ கவனத்துடன் ஒரு செயலில் ஈடுபட்டிருக்கும் போது பிறர் என்ன சொன்னாலும் நீ பொருட்படுத்துவது இல்லையே. அப்படி இருக்கும் போது பிறர் கேலி செய்கிறார்கள் என்று எதற்காக என்னிடம் வந்தாய்?

குப்பன்: அரசே! உங்களால் இன்று நான் நல்ல பாடம் கற்றுக்கொண்டேன். இனி யாரும் என்னைக் கேலி செய்யும்படி நடந்து கொள்ள மாட்டேன். அப்படியே கேலி செய்தாலும் அதைப் பொருட்ப்படுத்த மாட்டேன்.

இதை மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் சொல்லிவிட்டு குப்பன் அங்கிருந்து புறப்பட்டான்.

எப்போதும் நாம் நமது செயல்களை செவ்வனே செய்யவேண்டுமே அல்லாமல் அவங்க என்ன கூறுவார்கள், இவங்க என்ன கூறுவார்கள், அப்படின்னு நினைக்கக் கூடாது. யார் மனதிலே காயங்கள் இல்லை, காயத்துக்கு மருந்து காலம்தான், என்று நினைத்தாலே போதுமே!!

நம்மை வெல்ல இவ்வுலகத்தில் யார் இருக்கிறார்கள் ?

இந்த நாளில் நான் ரசித்த சில புதியவர்கள்

ஹரிணி அம்மா

==============
கணவனா? காதலனா?...
ஒரு நொடி தாமதமானாலும் --> அப்படின்னு சொல்லி கணவனை காதலிக்கும் கண்மணியாத் திகழ்கிறார். போய் படிச்சு பாருங்க. அப்புறம் எல்லாரும் அவங்களை மாதிரியே......

பார்த்திபன் கனவு, சில்லென்று ஒரு காதல், இதெல்லாம் சொல்லி அவுங்க வீட்டிலே உண்மை எல்லாத்தையும் ஒத்துக் கிட்டாராம். எல்லாமே கவிதை தாங்கோ படிச்சு ரசிங்க

குழவி: மலர்களின் சிரிப்பினைக் கண்டு மகிழாதார் உண்டோ? குழந்தையோட சிரிப்பைப் பார்த்து அசத்தலா ஒரு கவிதை எழுதி இருக்காங்க இந்த கவிதாயினியைப் போய் பாருங்களேன், உன் ...

நிலாவும் அம்மாவும்
=================
கிருஷ்ணா! கிருஷ்ணா! உங்க எல்லாருக்கும் நீங்க எப்டி பிறந்தீங்கன்னு உங்க அம்மா சொல்லிருப்பாங்க...ஆனா கிருஷ்ணர் சாமி எப்டி பிறந்தார்னு உங்கம்மா சொன்னாங்களா? எங்க அம்மா சொன்ன கதை நான் சொல்லட்டுமா, நிலா வீட்டு சின்ன குட்டி சொல்லராங்கலாம், கிரிஷ்ணர் வேஷம் எல்லாம் போட்டிருங்கங்க. அந்த அழகை போய் பாருங்களேன்.

பொங்கல் தெரு விழா. என்ன செஞ்சீங்க அத்தை மாமா பொங்கலுக்கு.....கரும்பு, அந்த குட்டி பாப்பா பொங்கல் வாழ்த்து சொல்லறாங்க, அந்த அழகையும் பாருங்களேன் மாறு வேடப் போட்டியில் பரிசு எல்லாம் வாங்கினாங்களாம்

ரெக்கை கட்டி பறக்குதய்யா அம்மாவோட சைக்கிள். அப்படின்னு அழகா பாடிகிட்டு சூப்பர்ஆ சைக்கிள் ஓட்டறாங்க பாருங்க அந்த குட்டி பாப்பா. நான் பாத்துட்டேன் அந்த அழகை நீங்களும் பாருங்களேன்.

இந்த நாளில் நான் ரசித்த சில நகைச்சுவை நாயகர்கள்

இவர்கள் எல்லாம் என் பார்வையில் நகைச்சுவை அரசர்கள். இவங்க எல்லாம் ரொம்ப நல்லா எழுதறவங்க. இவங்களை எல்லாம் நான் அறிமுகப் படுத்துவதாக நினைக்காதீங்க. ரொம்ப அருமையா சிரிக்க வைப்பாங்க. எப்படித்தான் கற்பனை பண்ணுவாங்களோ??.

நசரேயன்
========

இவரு இருக்காறே ரொம்ப கில்லாடிங்க. நல்லா வயறு முட்ட சாப்பிட்டிட்டு இன்னைக்கு என்னா பதிவு எழுதலாம்னு மோட்டுவளைய பாத்துகிட்டே இருப்பாராம், அப்படியே தூங்கிடுவாராம். ஆனா இவரு அதிருஷ்டம் முழிச்சிகிட்டு இருக்கறபோது வராத கற்பனைகள், கனவில் தலை விரிச்சி ஆடுமாம். உடனே இவர் அதை அப்படியே மனசுலே படம் பிடிச்சி, அப்புறமா அதை பதிவா போடுவாராம். இதுதான் நான் நசரேயனைப் பற்றி இதுவரை அறிந்த நிலவரம். என்ன ஒரே கலவரமா இருக்கா??

என் முதல் நேர்முகத் தேர்வு
=========================

வழக்கம் போல படிச்சிட்டு வேலை தேடி அலையற அவலத்தை, அவர் கண்ணோட்டத்தில் ஒரு சிரிப்பா சொல்லி இருக்காரு. ஆனா இது கனவு இல்லையாம் அனுபவமாம். நம்புங்க ப்ளீஸ். ஆனா, மேனேஜர் கேட்ட கேள்விக்கு சரியாதான் பதில் சொல்லி இருக்காரு. சரியா? இல்லையான்னு? கொஞ்சம் போயி பாத்து எனக்கும் சொல்லுங்களேன். எதுக்கும் கொஞ்சம் உஷாரு.

வேர் ஆர் யு புட் ஆப்? ன்னு ஒரு கேள்வியை கேட்டு புட்டாரு. என்னடா இது புட் ஆப்.. படிச்சா மாதிரி ஞாபகம் இல்லையேன்னு, அந்த "வேரை" ஆணிவேரா வச்சி சொல்லவும் ஒரு தயக்கம், அதனாலே முதல் கேள்வியை விட்டு பிடிக்கலாம்னு. நீங்க கேட்டது எனக்கு புரியலை சார் ன்னு சொன்னேன்.மறுபடியும் திருப்பி சொன்னாரு, நானும் அதே பதில் சொன்னேன். என் முதல் நேர்முகத் தேர்வு..


சங்கம் திவால்
=============

சங்கத்திலே கடன் வாங்கிகிட்டு வெளி நாட்டுக்கு போய்ட்டாங்களாம். அது யாருன்னு இப்போ லிஸ்ட் எடுக்கச் சொல்லி காவல் நிலையத்திற்கு சம்பந்தப் பட்டவங்க எல்லாம் கம்ப்ளைண்ட் கொடுத்து இருக்காங்களாம். என்ன செய்ய? இவங்களுக்கு பணம் கடன் கொடுத்தவங்க மஞ்ச கடுதாசி எல்லாம் கொடுத்துட்டாங்களாம். யோசிங்க! என்ன பண்ண போறாருன்னு போயி அங்கே தான் பாருங்களேன், ஏன்னா நானும் அந்த சங்கத்திலே பணம் போட்டு இருக்கேன். எனக்கும் வந்து சொல்லுங்க திவாலா நிஜம்மா இல்லே ஹவாலாவா ?? பேச்சு வார்த்தை நடக்குது. என்ன நடந்து என்ன பண்ண??

சங்க தலைவர் : என்ன பொருளாளரே நம்ம சங்கத்தோட நிதி நிலைமை எப்படி இருக்கு போட்ட பணம் கிடைக்குமா?? சங்கம் திவால்

இது கள்ளக்காதல்?
================

ஏதோ புதிர் போடற மாதிரி ஆரம்பம். எதுக்கும் கொஞ்சம் உஷாரா இருப்போம். மறுபடியும் இங்க வச்சி மொக்கை போடுறதுக்குள்ள சாந்தி மின்சார ரயில் நிலையம் போய்விட்டாள்.

அவளை ஓடிபோய் பிடிக்கிறதுக்குள்ள மூச்சு 300 மைல் வேகத்துல வாங்குது. இதெல்லாம் வேறே நடக்குது. போயி பாருங்க என்ன அட்டகாசம் பண்ணராருன்னு. இது கள்ளக்காதல்?


உருப்புடாதது_அணிமா

====================
திரு. அணிமா அவர்கள் பழகுவதற்கு இனிமையான நண்பர்ங்க என்ன கோவமா பேசினாலும் உங்களை சிரிக்க வச்சிடுவாரு நல்ல நகைச்சுவை மிகுந்த நண்பர். இந்த அணிமாவை நான் வன்மையா கண்டிகிறேனுங்க, இந்தியா போறேன்னு சொன்னாரு, அதுக்கு நம்ப எல்லாம் வேண்டாம்னு போறதா? அதுக்குதான் இந்த கண்டிப்பு. நானும் நிறைய முயற்சி பண்ணி அணிமா அவர்களை தேடி பாத்துட்டேனுங்க, நம்ப தம்பி S.K. கிட்டே கூட சொன்னேன், யப்பா தம்பி நம்ப அணிமா அங்கிட்டு எங்கிட்டாவது கண்ணுலே பட்டா உடனே பதிவு உலகத்துக்கு அனுப்புன்னு. தம்பி S.K.யும் ஆளுங்க, வேண்டியவங்க, வேண்டாதவங்க (என்ன வேண்டாதவங்க?? ), மற்றும் போலீஸ், CID எல்லாம் வச்சி தேடினாராம், ஆனா அணிமா சிக்கலையாம். இதுதான் இதுவரை நிலவரம்.

பாருங்க நைஜீரியாவில் நடந்த பயங்கரம் (பதிவர்-வாசகர் சந்திப்பு) போட்டு ஒரே அலம்பல் பண்னறாரு. படிச்சிட்டு நீங்களே சொல்லுங்க இதெல்லாம் கொஞ்சம் ஓவரு இல்லே????

இவரு அப்பப்போ எஸ் ஆய்டுவாறு. அப்பப்போ வந்து எஸ் ஆனதுக்கும் சேர்த்து எல்லார் கிட்டேயும் மல்லு கட்டுவாரு. இப்ப இங்கே போய் பாருங்களேன் என்ன அலம்பல் பண்றாருன்னு ( மீண்டு வந்த) அணிமா is back ( இது அந்த back இல்லீங்க )

நீங்களே முடிவு பண்ணிக்கோங்க.., இனி மேலும் பொது இடத்தில் புகைபிடிக்கும் முன் யோசியுங்கள், அப்படீன்னு சமுதாயச் சிந்தனையுடன், அணிமாவோட சொந்த கருத்தையும் சேர்த்து சொல்லி இருக்காரு, இந்த பழக்கம் வேண்டாம்னா நல்லது தானுங்களே. நல்லது யாரு சொன்னாலும் ஏத்துக்கணும் இல்லையா? இங்கே பாருங்க என்ன அழகா படங்கள் போட்டு விவரத்தோட சொல்லி இருக்காருன்னு.


விஜய்
=====
வெட்டி வம்புன்னு சொல்லுவாங்க ஆனா விஜய்....

காணக் கண்கள் கோடி வேண்டும்
=============================
காலை 5.00 மணி. பெங்களூர் மார்கழிக் குளிரில் ஜாகிங் வாக்கிங் போகும் கடமை கண்ணாயிரங்கள் கூட இழுத்துப் போர்த்தி உரங்கும் நேரத்தில் நான் என்ன செய்கிறேன். மார்கழி மாசத்தில் அதிகாலையில் கோவிலுக்கு வரச் சொன்ன்னாள் அம்மா. அதிகாலையில் எழுந்து குளிரை எதிர்கொண்டு, ஸ்வெட்டர் மஃப்ளர் ஏதும் இல்லாமல் சில்லென்று அடிக்கும் காற்றில் நடந்து பெருமாளை சேவித்து வந்தோம். இதெல்லாம் நடந்தது ஒரு வாரம். ஒரே வாரம். அடுத்த வாரத்திலிருந்து, “அம்மா, நேற்று ஆஃபீஸிலிருந்து 12 மணிக்குத் தான் மா வந்தேன்” என்று இழுக்க, பிள்ளைக்காக பெருமாளைத் துரந்தது, மார்கழி மாதத்துக் குளிருக்கு தனி மகத்துவம் உண்டுங்க. அதுவும் பெங்களூர்லே நம்ம விஜய் பாவம்ங்க. என்ன பாடு படராருன்னு பாருங்க. பித்து மனம் கொண்ட தாய் மனது.

ஹம் ஹோங்கே காம்யாப்
=======================
ச்சேசே விஜய் ரொம்ப நல்லவரு. வெட்டி வம்பும் பண்ண மாட்டாரு, திட்டவும் மாட்டாரு. இந்த பாட்டு நம்ப நண்பருக்கு ரொம்ப பிடிக்குமாம். கொஞ்சம் அமைதியா இருந்து பாருங்க. உங்க காதுலே விழலையா?? ஹையோ ஹையோ, விஜய் இங்கே பாடலைங்கோ, பெங்களூர்லே பாடறாரு.

இந்த வருடத்தில் எப்படியாவது என் உடம்பு எடையைக் குறைப்பது என்ற தீர்மானத்தை, என்ன தான் காயத்ரி(தங்க்ஸ் தங்க்ஸ்), என் சம்மதமேயில்லாமல் அவளாக நிறைவேற்றிக் கொண்டாலும், நானே கோதாவில் இறங்கலாம் என்ற முடிவுக்கு வந்தேன்.

ரொம்ப குண்டா இருக்காராமா!!! பாவம் ரொம்ப குண்டக்க மண்டக்க கஷ்டப் பட்டிருக்காரு.

ரொம்ப யத்தினப் பட்டு தலை கீழாக சிரசாசனம் செய்கையில், கைக்கடியில் ஏதோ கடித்துத் தொலைக்க அப்படியே, மாட்டு வண்டி குடை சாய்வது போல் கட்டிலுக்கும் சுவருக்கும் இடையே இருக்கும் இடுக்கில் விழுந்து தொலைக்க, சிரசாசனம், குண்டக்கா மண்டக்காசனம் ஆனது. விஜய் என்னா ஆனாறுன்னு தெரியுனுமா. உடனே விரைந்து செல்லுங்கள், இதோ உங்கள் விஜய் விஜய் விஜய்...

ரயில் பயணங்களில்
==================
அடுத்த நீண்ட பயணம், சென்னையிலிருந்து கொல்கத்தா. இப்போதும், கூட வந்தவர்களில் பெறும் பாலும் ஆந்திரா மற்றும் ஒரிஸ்ஸாவைச் சேர்ந்தவர்கள் தான். ஆங்கிலத்தில் பேச்சையெடுத்தாலும், “கீ ஆஷ்சே”, “எந்துக்கு, ஆய்ப்பெயந்தி” என்று அவர்கள் பாஷையிலேயே பதிலளிக்க, நம்மால் தாக்குப் பிடிக்க முடியவில்லை. கொல்கத்தா வரை மௌன விரதம் தான்.

இப்படி எல்லாம் பாஷை தெரியாமல் கஷ்டப் பட்டதை அருமையா சொல்லி இருக்காரு. உங்களுக்கும் இது பிடித்திருக்கும்ன்னு நினைக்கிறேன். கொஞ்சம் போயி அவரை எட்டிப் பாத்துட்டு வந்திடுங்களேன். ரயில் பயணங்களில்.






எனக்குப் பிடித்த உலக நீதி
இயற்றிவர்: உலகனாதனார்
========================

குற்றமொன்றும் பாராட்டித் திரியா வேண்டாம்
கொலைகளவு செய்வாரோ டிணங்க வேண்டாம்
கற்றவரை ஒருநாளும் பழிக்க வேண்டாம்
கற்புடைய மங்கையரைக் கருத வேண்டாம்
கொற்றவனோ டெதிர்மாறு பேச வேண்டாம்
கோயிலில்லா ஊரிற்குடி யிருக்க வேண்டாம்
மற்றுநிக ரில்லாத வள்ளி பங்கன்
மயிலேறும் பெருமாளை வாழ்த்தாய் நெஞ்சே




இன்று என் முடிவுரை
===================

நல்லதையே நினைப்போம்
நல்லவைகளே செய்வோம்
இந்த நாள் இனிய நாளாக
எல்லோருக்கும் அமையட்டும்










மீண்டும் வருவேன்....
உங்கள் ரம்யா



மேலும் வாசிக்க...

Wednesday, February 4, 2009

வலைச்சரத்தில் மூன்றாம் நாள் என் ஆசிரியர் பணி



கடவுள் வாழ்த்து
=================

ஆத்தி சூடி யமர்ந்த தேவனை
ஏத்தி யேத்தித் தொழுவோ மியாமே

கற்றதனா லாய பயனென்கொல் வாலறிவன்
நற்றாள் தொழாஅர் எனின்

பொறுமைக்கு கிடைத்த பரிசு
==============================


தொடர்ந்து சில வருடங்களாக மழை இல்லாமல் ஒரு ஊரில் கடும் பஞ்சம் நிலவியது.


மக்கள் அனைவரும் அந்த ஊரில் உள்ள மிகப் பெரிய செல்வந்தரிடம் வந்து, ஐயா!! பசியின் கொடுமை எங்களால் தாங்க முடியவில்லை. பெரியவர்கள் நாங்கள் எப்படியாவது இந்த கொடுமையை பொறுத்துக் கொள்வோம் ஆனால் சிறு குழந்தைகள் பசியையாவது தீர்த்து வையுங்கள் ஐயா என்று முறை இட்டனர்.

உடனே மனது மிகவும் இளகிய செல்வந்தர், கனத்த இதயத்துடன் மாளிகைக்குள் விரைந்தார்.


தனது மனைவியை அழைத்து அந்த ஏழைகளுக்கு செய்ய வேண்டிய உதவிகளை பற்றி முடிவெடுத்து, உடனே அதைச் செயல் படுத்துமாறு கூறினார்.



செல்வந்தர் மாளிகை ஒரே பரபரப்பானது. பெரியவர்களுக்கு சாப்பாட்டுக்குத் தேவையான பொருட்களும்.


குழந்தைகளுக்கு மட்டும் தினமும் மாளிகையில் உணவு அளிப்பதாக செல்வந்தரின் அழைப்பு முரசு அடித்து உணவு விநியோகம் செய்வது பற்றித் தெரிவித்தார்கள்.


மாளிகை வாசலிலே சிறார்களின் பெரும் கூட்டம் கலகலத்து நின்றது. அனைவரையும் வரிசையாக நிற்கச் சொன்னார்கள். ஆனாலும், குழந்தைகள் உணவை பெரும் ஆர்வத்தினால் வரிசைகள் வழி மாறிப் போகின.


ஒருவருடன் ஒருவர் மோதி அடித்துப் பிடித்து, உணவை வாங்குவதில் அங்கு ஒரு யுத்தமே நடந்தது. ஒரே ஒரு சிறுமி மட்டும் இந்த யுத்தத்தில் கலந்து கொள்ளாமல் தனியாக நின்றிருந்தாள். கூட்டம் கலைந்த உடன் உணவு வாங்குவதற்குச் சென்றாள். என்ன பரிதாபம், உணவுப் பாத்திரத்தில் உணவு மிகச் சிறிய அளவே இருந்தது. அதையும் முகம் சுளிக்காமல் அந்தச் சிறுமி வாங்கிச் சென்றாள். இதை தினமும் அந்த செல்வந்தர் கவனித்துக் கொண்டு இருந்தார். இப்படி பல நாட்கள் நகர்ந்தன. அந்தச் சிறுமியின் உணவின் அளவும் அதிகரித்தப் பாடில்லை.

ஒரு நாள் எப்பவும் போல் உணவு வாங்கிக் கொண்டு வீட்டிற்கு வந்தவள், இறை வணக்கம் செலுத்தி விட்டு, தட்டில் கொண்டு வந்த உணவை முழுவதுமாக வழித்துப் போட்டாள். சாப்பாட்டுடன் ஒரு சின்ன சிணுங்கல் சத்தத்தோடு தங்க நாணயங்கள் ஜொலித்தன. பதறிய சிறுமியோ பயந்து போயி பெற்றோர்களிடம் காட்டி, தவறாக என் உணவுடன் வந்து விட்டது. நான் உடனே இதை போயி செல்வந்தர் மாளிகையில் கொடுத்து விட்டு வந்து விடுகிறேன் என்று மாளிகையை நோக்கி ஓட்டம் பிடித்தாள். அங்கே செல்வந்தரை பார்க்க முடியாது என்று அந்த ஏழை சிறுமியை, உள்ளே அனுப்ப காவலாளி மறுத்து வெளியே அனுப்பும் வேலையில் மும்முரமாக ஈடுபட்டிருந்தார், செல்வந்தர் குழந்தையை உள்ளே அழைத்து வருமாறு காவலாளிக்குக் கட்டளை இட்டார்.

பயந்த முகத்துடன்.... ஓடி வந்த சிறுமியோ,


ஐயா!! ஒரு தவறு நடந்து விட்டது. ஆனால் எனக்கு எதுவுமே தெரியாமல் நடந்த தவறு ஐயா!! என்னை மன்னித்து வுடுங்கள் என்று கதறி விட்டாள்.



சிறுமியின் பதை பதைப்பை கண்டு மனம் இளகி,

செல்வந்தர்: குழந்தை நீ முதலில் கொஞ்சம் நீர் அருந்தி விட்டு பிறகு சொல்ல வந்ததை தைரியமாகச் சொல்லு என்றார்.


சிறுமி: அதெல்லாம் வேண்டாம் ஐயா, நான் இன்று மாளிகையில் இருந்து கொண்டு சென்ற உணவில் இந்த தங்கக் காசு இருந்தது. ஆனால் இதை பற்றி எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது ஐயா. என்னை தவறாக நினைக்க வேண்டாம் என்று கூறி செல்வந்தரின் கால்களை கட்டிக் கொண்டு கதறினாள்.


செல்வந்தர்: சிறுமி பேசியதை அறியாதவர் போல், பேசத் தொடங்கினார் எழுந்திரி குழந்தை முதலில் கண்களை துடைத்துக்கொள்.


பசிக் கொடுமையையே இந்த சிறிய வயதில் எல்லாரும் பொறுத்துக் கொண்டீர்களே. அதற்கு மேல் உனக்கு என்ன குழந்தை கஷ்டம் வந்து விட்டது. உணவுகள் தவறாமல் கிடைக்கின்றனவா?


சிறுமி: ஐயா உணவு கிடைக்கிறது. இன்று எனக்கு அளித்த உணவில் இந்த பொற்காசுகள் இருந்தன. அதை அப்படியே எடுத்து வந்தேன் ஐயா.


செல்வந்தர்: அந்த பொற்காசுகளை நான் தான் உனக்களித்த சாப்பாட்டில் வைத்து கொடுக்கச் சொன்னேன்.


சிறுமி: ஐயா! எல்லாருக்கும் சாப்பாடு மட்டுதானே கொடுத்திருக்கிறீர்கள். எனக்கு மட்டும் ஏன்?


செல்வந்தர்: குழந்தை தினமும் நீ கூட்டத்தில் விழுந்து அடித்துக் கொண்டு சாப்பாடு வாங்காமல், பொறுமையாக தனியாக நின்றிருந்து, கடைசியாக சாப்பாடு இருக்கோ இல்லையோ என்ற பதை பதைப்பு இல்லாமல் இருப்பதை வாங்கிச் சென்றாய். அந்த உணவின் அளவு உனக்கு கண்டிப்பாக போதாது.


ஆனாலும் சலிப்படையாமல் பற்றாத உணவை வாங்கிச் சென்றுவந்த உன் நிதானமும், பொறுமையும் எனக்கு மிகவும் பிடித்து இருந்தது. அந்த உன் பொறுமைதான் இந்தப் பரிசுக்கு காரணமானது. உனது இந்த குணம் உன் போன்ற எல்லாக் குந்தைகளுக்கும், பெரியவர்களுக்கும் இருக்குமேயானால், அவர்களை வெல்ல இந்த பூ உலகத்தில் வேறு இருக்கிறார்கள்!!

சிறுமி: நன்றி ஐயா!!

அந்த சிறுமி சந்தோஷக் குதியலுடன் வீட்டிற்கு ஓடினாள். தாய் மற்றும் தந்தையிடம் மாளிகையில் நடந்தவைகளைக் கூறினாள், பெற்றோர்கள் உச்சி முகர்ந்து தன் மகளை ஆரத்தளுவினார்கள்.


பொறுமை கடலினும் பெரிதல்லவா!! பொறுமை இல்லாதவர்கள் பொறுமையைக் கடை பிடித்தால் அனைத்துச் செல்வங்களும் வந்து சேருமே!!


என் வழியில் இந்த புது நண்பர்கள் அறிமுகம்
===============================================

அண்ணன் வணங்காமுடி
==========================
இவர் வந்த வேகத்திலேயே அமைதியா இருக்கிறார். இந்த அமைதி எதுக்குன்னு தெரியலை. புலி பதுங்குவது பாய்வதற்காக இருக்குமோ என்னோவோ சரி பொறுத்திருந்து பார்க்கலாம். ஆனால் ஒன்னுங்க இவரு எழுதி இருக்கிற கதை மிகவும் அருமையா இருக்கு. நேர்மையாக இருக்க, அவர்களாகவே திருந்த ஒரு வழி கூறி இருக்கிறாரு. அனைவரும் நேர்மையாகவும், உண்மையாகவும், சரியாகவும் நடந்து கொள்ள வேண்டும் அப்படீன்னு சொல்லி இருக்காரு. அண்ணன் வணங்காமூடி.
வெற்றியின் ரகசியம் - இளைஞன் ஒருவன் வெற்றி அடைய முயன்று அதை நடை முறைப்படுத்த ஒரு மகானிடம் சென்று, தன் குறைகளை சொல்லி அறிவுரையும் கேட்டு இருக்கிறான். மகானும் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற புது மாதிர்யான அறிவுரை கூறி அனுப்பி இருக்கிறார். மகானிடம் அனுபவம் பெற்று தன் வெற்றிக்கு வழி தேடி வந்த ஒரு இளைஞனின் கதை. மிக அழகாக கூறி இருக்கிறார். இவ்வளவு எழுத்துத் திறன் வைத்திருக்கும் அண்ணன் வணங்காமூடி ஒளிந்திருந்த இடத்தில் இருந்து வெளியே வந்து மறுபடியும் துடிக்குது புஜம் என்று வீறு கொண்டு எழுத வேண்டும். வருவாரா என்று கேள்விக்குறியாக இல்லாமல் விரைந்து வந்து நம்மை மகிழ்விக்க அழைக்கிறேன். (துடிக்குது புஜம், ஜெயிப்பது நிஜம்).

துள்ளல் நிறைந்த தத்துவங்களை நிறைய அள்ளித் தெளித்திருக்கிறார். அவ்வளவும் தத்துவம் மட்டும் இல்லை. நிறைய அறிவுரைகளும் கொடுத்து இருக்கிறார். போயி பாருங்க இதில் நமக்கு ஏதாவது உபயோகமா இருக்குமா? படித்து பாருங்களேன். பார்த்து எனக்கும் கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்.



இவரை அறிமுகப் படுத்தினார்களா என்று தெரியவில்லை
இவரின் வலைபூக்கள் என் கண்ணோட்டத்தில்
=============================================================


ஊர் சுற்றி.
===========
இவரு புதுசுன்னு நான் அறிமுகம் எல்லாம் படுத்தலை. நான் ரசிச்சதை சொல்லிக்கிட்டு இருக்கேன். ஊர் சுற்றி... உலகை வலம் வந்துவிடலாம் என்ற கனவுகளோடு... தலைப்பிலே அசத்திட்டாரு போங்க.

ரொம்ப சுவாரசியமா சொல்லி இருக்காரு. இதை படித்தவுடன் என் கல்லூரி இறுதி நாட்களும் அதில் நாங்கள் செய்த குறும்புகளும் நினைவிற்கு வந்து விட்டன. பிரிவு என்பது மிகவும் கொடியது அதுவம் நட்பில். என்னதான் இன்றும் ஒருவருக்கொருவர் சந்தித்து கொண்டாலும் அந்த நாட்கள் திரும்ப வருமா. வராது! வராது! சரி, இங்கே நம் நண்பர் சொல்லி இருப்பதை பார்க்க்கலாம்.
ஒரு அதிசயமான கல்லூரி பிரிவுபசார விழா.


இவரு ரொம்ப குறும்புக்காரவருங்க பாருங்க சைக்கள்லே ஹெல்மெட் போட்டுக்கிட்டு சிக்கல் இல்லாமே தப்பிச்சு வந்திருக்காரு. இவருக்கு ரொம்ப தைரியம்ங்க. இதை படிச்சி சிரிப்பா வந்துச்சு. ஹெல்மெட் போட்டு பயமுறித்துட்டு என்னைய வேறே கேள்வி.... ம்க்கும்.... பாருங்க அந்த கண்கொள்ள காட்சியை. இது தொலைகாட்சியில் கூட ஒளி பரப்பி இருக்கலாம் . நம்ப கிட்டே சொல்லிட்டு இது மாதிரி புது புது முயற்சியா செய்ய சொல்லலாம். சைக்கிளுக்கு ஹெல்மெட்டாஆஆஆஆ

கல்விச்சாலைகள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று கூறி இருக்கிறார். பெற்றோர்களும் சிந்திக்கும் வகையில் எழுதி இருக்கிறார். இது படிக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் பயனுள்ள பதிவு.
ஆலைகள் வைப்போம், கல்விச் சா(ஆ)லைகள் வைப்போம்?!


மனோஜ்
=========
கவிதை கவிதை எல்லாம் காதல் கவிதை அருமையா எழுதுவார், மனோஜ் எழுதியதில் நான் ரசித்தது.
பாருங்க பிரிவு பற்றி என்னா எழதி இருக்காருன்னா...

காதலை பற்றி மனோஜ் நினைப்பதை வெள்ளையா வெளிப்படுத்தி இருக்காரு பாருங்களேன். " காதலை எண்ணுகுறேன் ....

எப்படி எல்லாம் வாழ்த்த முடியும் அப்படின்னு நம்ம மனோஜ் சொல்லி இருப்பதை பாருங்க. வாழ்த்து..




எனக்குப் பிடித்த உலக நீதி
இயற்றிவர்: உலகனாதனார்
===========================

மனம்போன போக்கெல்லாம் போக வேண்டாம்
மாற்றானை யுரவென்று நம்ப வேண்டாம்
தனந்தேடி யுண்ணாமற் புதைக்க வேண்டாம்
தருமத்தை யொருநாளும் மறக்க வேண்டாம்
சினந்தேடி யல்லலையுந் தேட வேண்டாம்
சினந்திருந்தார் வாசல்வழிச் சேறல் வேண்டாம்
வனந்தேடுங் குறவருடை வள்ளி பங்கன்
மயிலேறும் பெருமாளை வாழ்த்தாய் நெஞ்சே






இன்று என் முடிவுரை
======================
நல்லதையே நினைப்போம்
நல்லவைகளே செய்வோம்
இந்த நாள் இனிய நாளாக
எல்லோருக்கும் அமையட்டும்










மீண்டும் வருவேன்....
உங்கள் ரம்யா









மேலும் வாசிக்க...

Tuesday, February 3, 2009

வலைச்சரத்தில் இரண்டாவது நாள் என் ஆசிரியர் பணி

கடவுள் வாழ்த்து
=================

பொறிவாயில் ஐந்தவித்தான் பொய்தீர்
ஒழுக்க நெறிநின்றார் நீடுவாழ் வார்

பிரணவப் பொருளாம் பெருந்தகை யைங்கரன்
சரண புதமலர் தலைக்கணி வோமே.

அறிமுகம் அல்ல நன்றி நவிலல்
==================================

எனது பதிவிற்கு வந்து பின்னூட்டம் அளித்ததினால் இவர்களை பற்றி விளக்குவதாக யாரும் அவசரப்பட்டு ஒரு முடிவுக்கு வரவேண்டாம். இதற்கு பின்னால் ஒரு சிறு கதை விளக்கம் இருக்கின்றது.


அறிமுகமான புதிதில் வலை பதிவு உள்ளே வந்துவிட்டேன். எழுதவும் ஆரம்பித்து விட்டேன். நான் கடந்து வந்த பாதைகளின் மைல் கற்களாக நான் நினைத்த நிகழ்வுகளை எழுதினேன்.


ஜீவன்: எனது முதல் பதிவிற்கு பின்னூட்டம் வழியாக ஆதரவு என்ற ஜீவனை அளித்தவர். அதன் பிறகு ஒவ்வொரு பதிவிற்கும் இந்த நண்பரின் பின்னூட்டம் கண்டிப்பாக இடம் பெற்றிருக்கும். அந்த பின்னூட்டத்தில் ஆறுதலான வார்த்தைகள் அப்பட்டமாக வெளிப்படும். அதே போல், நண்பரின் குடும்பத்திற்கு நண்பர் வாயிலாக நான் அறிமுகம் ஆனேன். இன்று வரை நானும் அவர்கள் குடும்பத்தில் ஒரு அங்கமாகத்தான் திகழ்கிறேன். என் அருமை நண்பராகவும் என் இல்லத்தில் அனைவரின் அன்பை பெற்றவர்
ஆகவும் திகழ்கிறார். அமைதியான ஆழமான சிந்தனை திறன் கொண்ட அருமை நண்பர் என்று கூறினால் அது மிகையாகாது. எனது வலை உலகத்தின் மறு பிரவேசத்திற்கு நண்பர் ஜீவனும் ஒரு காரணம் என்று கூறிக் கொள்வதில் நான் மிகவும் பெருமைப் படுகிறேன்.


அமிர்தவர்ஷிணி அம்மா. என் பதிவிற்கு தவறாமல் பின்னூட்டம் அளித்தவர்கள். இந்த பெயரை படித்தவுடன் மிகவும் பெரியவர்கள் போல் இருக்கிறது என்று நினைத்துக் கொண்டேன். பிறகுதான் அவர்கள் பதிவை பார்த்து இவரின் அன்புமகளின் பெயர் அமிர்தவர்ஷிணி என்று அறிந்து கொண்டேன். (தினம் தினம் அறிதலில் இதுவும் ஒன்று). எனது பதிவிற்கு தவறாமல் பின்னூட்டம் அளிப்பார்கள். அதில் பாசம், நேசம், உள்ளன்பு இவை எல்லாம் ஒரு சேர இருக்கும். இந்த அருமைச் சகோதரிக்கும் எனக்கும் இடைலேயான நட்பு அன்றிலிருந்து இன்றுவரை தொடர்கிறது.


சிம்பா: இந்த சகோதரரும் எனக்கு தவறாமல் பின்னூட்டம் அளிப்பார். எனக்கு பல நுணுக்கங்களையும் பின்னூட்டத்தில் கூறுவார். ஆரம்ப நாட்களில் புழுதிக்காடு சிம்பாவும் என் பதிவிற்கு தவறாமல் வந்து ஊக்குவித்தவர் என்ற முறையில் அவருக்கும் நன்றி கூறிக் கொள்கிறேன். அக்கறை மிகுந்த சகோதரத்துவம் நிறைந்த ஒரு அன்பு சகோதரர் என்று உள்ளன்புடன் கூறிக் கொள்கிறேன்.


எஸ்.கே இவரும் ஆரம்ப நாட்களில் இருந்து இன்று வரை பாசத்துடனும், நேசத்துடனும் எங்கள் இல்லத்தில் ஒருவராக திகழ்பவர். ஆரம்ப நாட்களில் எனக்கு மிகவும் ஆறுதலான பின்னூட்டத்தின் வழியாக அறிமுகமானவர். இவர் படித்துக் கொண்டு இருக்கும் எனது அருமை தம்பி. மிகவும் அறிவுத்திறன் படைத்தவர். எனக்கு இந்த பதிவு உலகத்தின் சில நுணுக்கங்களை ஆரம்ப நாட்களில் கூறி இருந்தார். அப்போது அது எனக்கு எந்த பாதிப்பும் வரவில்லை. அதனால் சற்று கவனக் குறைவாக இருந்து விட்டேன்.

இந்த அன்புத் தம்பியின் தொடர் பதிவில் என்னை அழைத்திருந்தார். அதில் தான் நான் மறுபடியும் பதிவிற்கு பிரவேசம் ஆனேன். அந்த தொடர் அழைப்பின் பெயர் "சினிமா அனுபவங்கள்". இந்த தொடர் பதிவிற்கு என்னை அழைத்த இன்னும் இருவர் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் ஜீவன் மற்றும் அமிர்தவர்ஷிணி அம்மா. மூவருக்கும் நன்றி.

இதற்கு மேல் தான் கதை இருக்கிறது. ஒரு அதி காலையில் அலுவலகத்திற்கு செல்லுமுன் பதிவை பார்வையிட போனால், அதில் ஆபாசமான வார்த்தைகளினால் திட்டி, என்ன வெல்லாம் கூற முடியுமோ அந்த அளவிற்கு எனது பதிவை கேவலப் படுத்தி பதினைந்து வரிகளில் பெயரில்லா பின்னூட்டம் இருந்தது. படித்து விட்டு அதிர்ந்து விட்டேன். எனது பதிவின் பெயரை எனது நட்பு வட்டாரத்தில் கொடுத்திருந்த படியால் உடனே அந்த பின்னூட்டத்தை நீக்கிவிட்டேன். அலுவலகம் சென்று மறு பதிவு போடலாம்
என்று போனால், மறுபடியும் அதே கேவலமான வார்த்தைகளால் பெயரில்லா ஒரு பின்னூட்டம். இது ஒரு முறை அல்ல பல முறை நடந்தது. கொஞ்சம் மனம் விட்டுத்தான் போனேன். மறுபடியும் நீக்கினேன் இந்த முறை பின்னூட்டத்தை அல்ல என் பதிவுகளையே நீக்கிவிட்டேன். அதில் ஒரு நகல் கூட எடுத்து வைத்துக் கொள்ள வில்லை. இது பெரும் சர்ச்சைக்குள்ளானது. இதற்கு ஒரு முத்தாய்ப்பு வைத்தது போல் ஒரு பதிவு போட்டேன்.


என் பதிவை நீக்கியத்திற்கு யாரும் காரணம் இல்லை. என்னை எல்லாரும் மன்னித்து விடுங்கள் என்று ஒரு பதிவு போட்டேன். அதற்கு அமிர்தவர்ஷிணி அம்மாவும், நண்பர் ஜீவன் அவர்களும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. அவர்களுக்கும் இந்த உண்மை தெரியாது. இதை படிக்கும் போதுதான் அன்றைய என் நிலை அவர்களுக்கு புரியும் என்று நினைக்கிறேன். எனக்கு தொடர்ந்து நண்பர்களிடம் அழைப்பு வந்து கொண்டிருந்தது, வற்புறுத்தல்களுக்கு முத்தாய்ப்பு வைப்பது போல் என் பதிவை சிரிப்பு பதிவாக்கினேன். சிந்திக்க எழுதினால் ஆரோக்கியமான வரவேற்பு எனக்கு இந்த பதிவு உலகத்தில் கிடைக்க வில்லை. இதை படித்து யாரும் என்னை தவறாக நினைக்கக் கூடாது. சிந்திக்க எழுதியதிற்கும் எனக்கு மோசமான பின்னூட்டம் வந்தது. அதையும் நீக்கி விட்டேன்.


பல இழிவான சொற்களை ஏந்தி மின்னஞ்சல்கள் வந்தன; பொது வாழ்க்கை என்று வந்து விட்டால் விமரிசனங்கள் என்பது மிகவும் சாதாரணம். அதை ஏற்றுக் கொள்ளும் பக்குவமும் எனக்கு உள்ளது. ஆனால், கடந்து வந்த பாதையில் கண்ட முட்களையும், புதர்களையும் பற்றி எழுதும் போது, அங்கே எங்கே வந்தது இழிவான பின்னூட்டங்கள்??


ஆரோக்கியமான விமரிசனம் எதுவாக இருந்தாலும் ஏற்றுக்கொள்ளலாம். நாம் தவறே செய்திருந்தாலும் அதை திருத்திக் கொள்ளலாம். ஆனால் பதிவே இருக்ககக் கூடாது என்று எதிபார்ப்பது எந்த விதத்தில் நியாயம்? நான் என் பதிவை நீக்கியதால் 'நான் மிகவும் சீரியஸ் டைப்' என்று கருதி விட்டார்கள் சிலர். அதெல்லாம் பரவா இல்லை. எதனால் நீக்கினேன் என்று இன்று எல்லாருக்கும் தெரிந்து இருக்கும். சிலர் ஏன் என்று என்னைக் கேட்டுக் கொண்டு இருந்தார்கள். அவர்களிடம் கூறினேன், சந்தர்ப்பம் வரும் அப்போது
கூறுகிறேன் என்று. அந்த சந்தர்ப்பம் இந்த வலைச்சரமாக அமையும் என்று நான் கொஞ்சம் கூட எதிர்பாராத ஒன்று.


நான் எழுதிய பதிவு மற்றவர்களுக்கு ஒரு ஊக்க மருந்தாக அமையும் என்ற ஒரே காரணத்தினால் தான் என் அனுபவங்களை எழுதினேன், சரி எப்படியோ, நான் பெயரில்லா பின்னூட்டம் போட அனுமதியை எடுக்க வேண்டும் என்று கூட நினைத்ததில்லை. ஏனெனில் பதிவுகள் இல்லாதவர்கள் பின்னூட்டமிட வசதியாக இருக்கட்டும் என்று தான் விட்டு வைத்து இருந்தேன். இதே அவல நிலை மறுபடியும் தொடர்ந்ததினால் சென்றமாதம்தான் அந்த பெயரில்லா பின்னுட்டமிடுதல் என்ற அனுமதியை எடுத்து விட்டேன். இந்த உணர்வுகள் என் மனதில் செல்லரித்துப் போனவைகளாகி விட்டன. நான் பாதித்ததை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டேன் அவ்வளவுதான்.


அதற்காக ரம்யா ஒரு சீரியஸ் டைப் என்றெல்லாம் முடிவெடுக்கக் கூடாது சரியா?? நான் எப்படிப் பட்ட டைப் என்று சமீபத்திய பதிவுகள் உங்களுக்கு என்னை அடையாளம் காட்டி இருக்கும் என்பதில் எனக்கு சந்தேகம் எள்ளளவும் இல்லை. தற்சமயம் எனது பணிகள் மட்டும்தான் என் முன்னே நிற்கின்றது.


ஆனால் இன்று எனக்கும் ஒரு கௌரமான பதவி வலைச்சரத்தின் ஆசிரியர் சீனா கொடுத்து இருக்கிறார்கள். என் மனதில் புகைந்து கொண்டு இருந்ததை இங்கு கூறி விட்டேன். இப்போது என் மனம் லேசாகிப் போனது. நன்றி சீனா அவர்களே!!


இந்த என் ஆரம்பகால நண்பர்களின் நான் ரசித்த வலைப்பதிவுகளை பார்ப்போம். இவர்கள் புது பதிவர்கள் அல்ல நான் இங்கு இருப்பதில் இவர்களும் ஒரு காரணம் என்பதால் அவர்களை என் வழியில் அறிமுகப் படுத்துகிறேன்.




ஜீவன்:
======
அமைதியான அந்த நண்பரின் பதிவில் நான் ரசித்த சில பக்கங்கள்.


பிஞ்சு உள்ளத்தின் அருமையான வெளிப்பாடு என் மனதை தொட்டது. ஒவ்வொருவரின் வாழ்க்கையிலும் இது போல் நிகழ்ச்சி கண்டிப்பாக இருந்திருக்கும். அதை நண்பர் ஜீவன் என்ன ரசனையோட சொல்லி இருக்கிறார் பாருங்களேன். அந்த வெளிப்பாட்டின் அழகு இருக்கிறதே, நம்மை அந்த கால கட்டத்திற்கே இழுத்து செல்கிறது. செடி மிளகாய் செடிதான்
அதை நம் நண்பர் கூறி இருக்கும் விதம் அருமையோ அருமை!!


பிரசவம் என்பது ஒரு மறுபிறவி என்று சொல்லுவார்கள். அதை ஒரு நேர் காணலாக சொல்லி இருக்கும் விதம் ஒரே திக் திக் தான்.


இந்த புகை பிடிக்கும் பழக்கம் ஒவ்வொரு குடும்பத் தலைவரையும் யோசிக்க வைத்த பதிவு. இதை பார்த்து பலர் அந்த பழக்கத்தை விட்டிருப்பார்கள் என்று இந்த அன்பு சகோதரி நினைக்கிறேன். ஒரு உயிரின் முடிவில், புகை பிடிக்கும் பழக்கத்தை அறவே ஒழிக்க அரும்பாடு பட்டு ஒரு வேதனையான சம்பவம் போல் விவரித்து இருக்கிறார். அதை படிக்க படிக்க மனம் பதை பதைத்துப் போனது. தயவு செய்து இந்த அன்பு சகோதரிக்காக அந்த பழக்கம் இருப்பவர்கள் விட்டு விடுங்களேன். வீட்டில் உங்களையே நம்பி இருப்பவர்களை நினையுங்கள்; நண்பர்களை நினையுங்கள்; எல்லாரும் உங்களுக்கு வேணும் தானே, அப்போ புகை பிடிக்கும் பழக்கத்திற்கு தடா! சரியா!! நம் நண்பர் எழுதி இருப்பதை படிங்க. வலி உணர்வீர்கள். அது இந்த பழக்கம் உள்ளவங்களுக்கும் தெரியும். அதனால்.... அப்படின்னு ஜீவன் சொல்லறதை பாருங்க.. நான் புகை பழக்கத்தை நிறுத்தியது ஏன்? எப்படி ?



அமிர்தவர்ஷிணி அம்மா.
=========================
பொருத்தமற்ற தலைப்பு என்று கூறி, அப்படி எட்டி பார்த்தால் பக்கத்து வீட்டு தோழி போல் உணர்வை ஏற்படுத்தி, கடற்கரையில் நட்புகளுடன் சுற்றி, ஆஹா எல்லாருக்கும் இதே போல் ஒரு தருணம் இருந்திருக்கிறதே!! அதை மிக அழகான கோர்வையாக அவங்களுக்கே உரித்தான நகைச்சுவை கலந்து சொல்லி இருக்காங்க. என் தோழிகளுடன் நான் சுற்றியதை நினைவிற்கு கொண்டுவந்த அருமையான பதிவு. இவை எல்லாம் அப்பப்போ அசை போட்டால் மிகவும் அருமையான விருந்தாக அமையும். படிச்சிருப்பீங்க, இன்னொரு முறை படிங்க. பொருத்தமற்ற தலைப்பு....


பணத்தின் ருசி என்று கூறி ஒரே அசத்தறாங்க. அருமையாக சிந்திக்க வேண்டிய கருத்துக்கள். ஆயிரத்திற்குள் அடங்கும் நோட்டுக்குள் மதிப்பு 10 ரூபாயோ, 10 ஆயிரம் ரூபாயோ, அப்பொருட்களோடு நினைவுகளையும் முடிச்சிட்டு வையுங்கள். நினைவுகளுக்கு என்றுமே மக்கும் சக்தியில்லை.பணத்தை டெப்பாஸிட் செய்து, வட்டியோடு சேர்த்து திரும்பி வந்த அதனை செலவழிக்கும் போது, நினைவினை மட்டும் நிறுத்தி வையுங்கள். குறைந்த பட்சம் பதிவிடவாவது, இல்லை, அதிகபட்சம் முதுமையின் கடைசி நாட்களின் தனிமையில் அசை போட்டு மென்று திங்க, உங்கள் நினைவுகளாவது உதவும். பணத்துக்கும் மதிப்பு இருக்குன்னு சொல்லறாங்க நினைவிற்கும் மதிப்பு இருக்குன்னு சொல்லறாங்க சில அல்ல பல நேரங்களில் இவை இரண்டுமே தேவைதானே! நீங்களும் இன்னொருமுறை படிச்சுதான் பாருங்களேன்.



அன்றில் தாய்கள்: இவங்க கவிதை எழுதியும் மனதை சுருட்டிடுவாங்க. இத படிங்க நான் கூறிய உண்மை உங்களுக்கு தெரியும். வேலைக்கு போகும் தாய்மார்களின் எண்ண அலைகளை எப்படி எல்லாம் திறம்பட சொல்லி இருக்காங்க. அடுத்தவர் பொறுப்பில்.



புழுதிக்காடு சிம்பா
====================
இவரது எழுத்தில், அவலங்களை சுட்டி காட்டுவதில் ''வாள் வீச்சு'' இருக்கும் என்று நண்பர் ஜீவன் சொன்னார். ஆனால் சிந்திக்கவும் நிறைய இருக்குதுங்க இப்படியே போய்கிட்டு இருந்தா இதுக்கு ஒரு முடிவே இல்லையா??.. பாருங்க நல்ல கேள்விதான் கேக்கறாரு. பதில் சொல்லனுமே. சொல்லுங்க சொல்லுங்க. இப்படி தனியா கரன்சி நோட்டு போடறவங்க, மிட்டாய் தர்றவங்கள என்ன பண்ணலாம்????


சில்லறை தட்டுபாடு, நொந்து போயிருப்பதை வெளிச்சம் போட்டு காட்டுகிராறு. நல்ல கேள்வி கேட்டு இருக்காரு, இதுக்கு காரணமானவங்க பதில் சொல்லுவாங்களா ?? நல்ல சமுதாயச் சிந்தனயுடைய கேள்வி! பார்ப்போம் மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தால் அந்த வெற்றி நம் நண்பர் சிம்பாவிற்கே போய் சேரும்! என்ன, நான் சொல்லறது சரிதானே. அங்கே போயி பாருங்க சில்லறைகளா வஞ்சனை இல்லாமே கொட்டி வச்சிருக்காரு.


நான் தப்பிச்சுட்டேன்... நீங்க எப்போ... இப்படி ஒரு கேள்வி கேட்டு நமக்கு சில தேவையான டிப்ஸ் கொடுத்திருக்கார். முக்கியமான அலுவலக வேலைகளில் இருப்போம், இல்லேண்ணே உயர் அதிகாரிகளின் முன்னால் நின்று கொண்டி இருப்போம், அவரை திட்டவும் முடியாமல், ஏற்றுக்கொள்ளவும் முடியாமல். அப்படி ஒரு தர்ம சங்கடமான இடம். அப்போ வரும் ஒரு தொலை பேசி அழைப்பு. இது எங்கள் தொலைபேசி சேவை மையம் அழைப்பு, உங்களுக்கு தேவையான பாடல்களை உடனே சொன்னீங்கன்னா நான் உங்களுக்கு உடனே அதை அனுப்புகிறோம் அப்படின்னு ஒரு தொலை பேசி அழைப்பிலேயே கேட்பார்கள். இது ரொம்ப தேவை. இதற்கும் சேத்து அர்ச்சனை வாங்க வேண்டும். இந்த சோதனையில் இருந்து தப்பிக்க வேண்டுமானால் நம் அருமை நண்பர் சிம்பா நல்ல தகவல்களை சொல்லி இருக்கிறார். என்னான்னு கேக்கிறீங்களா, பாக்காதவங்க எல்லாம்... தேவை இல்லாத அழைப்புகளை தவிர்க்க.


தம்பி கணேசா நான் வக்கீல் ஆஹா ஒரு மொக்கை பதிவு போடனும்னு ரொம்ப நாளா ஆசையாம். அதுக்காக சேலத்துக் கெல்லாம் போயி, நண்பர்
உதவியுடன் அருமையான ஒரு கவித்துவம் நிறைந்த சொற்களை, கற்றுக்கொண்டு வந்துள்ளார். மொக்கை நல்லாத்தான் வந்திருக்கு. ஒரு இடத்துக்கு போயி பெயரே இல்லாத ஒரு பெயரை வைத்து அழைத்து அங்கே இருந்து தேவையான் மருந்துகள் வாங்கிக் கொண்டு தப்பித்து வந்திருக்கிறார். நான் நல்லா சிரிச்சேன், நீங்களும் நல்லா சிரிங்க!!

பொலம்பல்கள் (எஸ்.கே.)

இவர் எனது அருமை உடன் பிறப்பு. மேற் படிப்பு படித்துக் கொண்டிருக்கிறார். அதனால் இவரால் அதிகமா எழுத முடிவது இல்லை. நேரமின்மை காரணத்தினால் எழுதுவது குறைந்து விட்டது. நல்ல புத்திசாலி என் தம்பி. இந்த தம்பியும் என்னை தொடர் ஆட்டத்தில் அழைத்து என் சினிமா அனுபவங்களை எழுத வைத்தார். என் அமைதிக்கு முத்தாய்ப்பு வைத்தார். அன்பான பொறுப்பான சகோதரன் என்று சொன்னால் அது மிகையாகாது. இவரது பதிவுகள் ஆரம்ப காலத்தில் இருந்து படித்து வந்திருக்கிறேன். அந்த பதிவு எல்லாம் இப்போ இல்லை. ஆனாலும் எப்போதாவது ஒரு பதிவு போடுவாரு! அதுலயும் தாய்நாட்டின் ஏக்கம் வெகுவாக இருக்கும். அதை படித்தாலே மனம் மிகவும் வெறுமையாகி போகும். தனிமை பற்றி எவ்வளவு விளக்கமாவும், சில இடத்தில் நகைச்சுவையாகவும் சொல்லி இருக்கிறார். படிச்சுதான் பாருங்களேன் இந்த தனிமை பற்றி.

தம்பிக்கு கவிதை எல்லாம் எழுத தெரியாதாம். ஆனாலும் எப்படியாவது கவிதை கொடுக்கணும்னு முடிவு செய்து அவர் நண்பரின் கவிதை கொடுத்து இருக்காரு. எவ்வளவு பெரிய மனது பாருங்க. கீழே நண்பரோட முழு கவிதையும் தர்றேன்.

படித்துக் கொண்டிருந்தாலும் தன்னால் முடிந்த உதவிகளை செய்ய வேண்டும் என்ற துடிப்போடும், சமுதாயச் சிந்தனையோடும் இருப்பவர். உதவி செய்வது என்று நினைத்து விட்டால் அதை எப்படியாவது சாதித்து விடுவார். இதுவும் இவர் பதிவிலேயே இருக்கிறது. அதனால் அந்த இணைப்பை தருகிறேன்.



எனக்குப் பிடித்த உலக நீதி
இயற்றிவர்: உலகனாதனார்
============================

நெஞ்சாரப் பொய்தன்னைச் சொல்ல வேண்டாம்
நிலையில்லாக் காரியத்தை நிறுத்த வேண்டாம்
நஞ்சுடனே யொருநாளும் பழக வேண்டாம்
நல்லிணக்கம் இல்லாரோ டிணங்க வேண்டாம்
அஞ்சாமல் தனிவழியே போக வேண்டாம்
அடுத்தவரை யொருநாளும் கெடுக்க வேண்டாம்
மஞ்சாருங் குறவருடை வள்ளி பங்கன்
மயிலேறும் பெருமானை வாழ்த்தாய் நெஞ்சே






இன்று என் முடிவுரை
=======================
நல்லதை நினைப்போம்
நல்லவைகளே செய்வோம்
இந்த நாள் இனிய நாளாக
எல்லோருக்கும் அமையட்டும்!!!





மீண்டும் வருவேன்....
உங்கள் ரம்யா









மேலும் வாசிக்க...

தமிழ் மணத்தில் - தற்பொழுது