விடைபெறும் நேரம் இது!

உறவினர் வீட்டுத் திருமணத்துககோ அல்லது நண்பர்கள் வீட்டுத் திருமணத்துக்கோ ரெண்டு நாள் முன்னதாகவே போய் நல்லா லூடடி அடிச்சுட்டு கல்யாணம் முடிஞ்சு கிளம்பறப்போ என்ன மனநிலை இருக்குமோ அந்த மனநிலையில இருக்கேன் இப்ப நான். கடந்த ஆறு நாட்களாக உங்க எல்லாரோடயும் சேர்ந்து அரட்டை அடிச்சுட்டு இப்ப விடைபெறும் பகிர்வைத் தர வேண்டியிருக்கேன்னு கொஞ்சம் வருத்தமா இருந்தாலும், நிறைய புது நண்பர்கள் கிடைச்சிருக்காங்கன்றதுலயும் ஓரளவுக்கு நிறைவாவே எனக்குத் தரப்பட்ட பணியைச் செஞ்சிருக்கேன்ற சந்தோஷமும் நிறையவே இருக்கு.

‘நாலு பேர் கிட்ட கேட்டுச் செய்யணும்' ‘நாலு பேர் நாலு விதமா சொல்லுவாங்க' --இப்படியெல்லாம் நான்கு என்ற எண்ணுக்கு முக்கியத்துவம் தந்து பேசுவது சமூகத்தில் வழக்கம். முத்தாய்ப்பான இந்த தினத்தன்று நானும் நாலு பகிர்வுகளை உங்கள் முன்னால சமர்ப்பித்து மகிழ விரும்புகிறேன். முதலாவது பகிர்வு.... அண்ணன் பாலஹனுமான் வழங்கும் பக்கங்கள். இவரது தளத்துக்கு போனா ரசனைக்கு உத்தரவாதமான கட்டுரைகளும், ஆன்மீகமும், சுஜாதாவும் உங்களை மகிழ்விப்பாங்க. ஒரு சாம்பிளாக இசை பற்றிப் பேசும் இந்தப் படைப்பு.

‘திருவாசகத்துக்கு உருகாதார் ஒரு வாசகத்துக்கும் உருகார்'ன்னு ஒரு வாக்கியம் கேள்விப்பட்டிருப்பீங்க. திருமந்திரத்தை மதுரை சொக்கன் சொல்லிப் படிச்சதுண்டா நீங்க? மிகச் சிக்கலான விஷயத்தைக் கூட மிக எளிமையா சொக்கன் நமக்குச் சொல்ற அழகே தனி. இங்க போய்ப் படிச்சுப் பாருங்க...

திருமந்திரம் படிச்சாப் போதுமா? ஆழ்வார் பாசுரங்கள் படித்து ரசிக்க வேண்டாமா? அழகுத் தமிழுக்கு வைணவம் அளித்த பொக்கிஷங்களாயிற்றே அவை. பாசுரங்களைப் பொருள் விளக்கத்துடன் படித்து ரசிக்க ஷைலஜா அக்காவின் இந்தத் தளத்திற்கும் ஒரு விசிட் அடியுங்களேன்...!

நண்பர்கள் சேர்நதா அரட்டை, உறவினர்கள் சேர்ந்தா அரட்டைன்னு நமக்கு சலிக்காம மத்தவங்களோட ஜாலியாப் பேசி அரட்டையடிக்கறதுன்னா ரொம்பப் பிடிக்கும். இவங்க தளத்தோட பேரே அதுதான். கைல ஸ்கேல் வெச்சுக்காத வாத்தியாரம்மா...! சீரியஸா கொஞ்சம் எழுதற இவங்க நிறைய ‘சிரி’யஸ்ஸாவும் எழுதுவாங்க. ஆனா எது எழுதினாலும் சுவாரஸ்யமா எழுதறாங்கங்கறதால இந்த தளத்துக்கு உள்ளயும் ஒரு உலாப் போங்க!

பல்வேறு திரட்டிகள்ல மேயும் போது கண்ணில் படும் பல புதிய தளங்களைப் படிச்சு கருத்திட்டுட்டு வந்துடுவேன். அதுக்கப்புறம் தொடர்ந்து ஃபாலோ பண்றேனான்னு கேட்டா... அதான் இல்லை! திரும்ப என்னிக்காவது நினைவு வரும்போது மறுபடி புதுசா என்ன எழுதியிருக்காங்கன்னு படிச்சுப் பாத்து கருத்திடறது வழக்கம். இந்த வலைச்சர வாரத்துக்காக நான் படிச்ச, ரசிச்சுக் கருத்திட்டவங்களை நினைவுக்குக் கொண்டு வந்து அந்தத் தளங்களோட யூஆர்எல்லை மீட்டெடுக்கறதுக்குள்ள பெரும்பாடாப் போச்சு. திரும்ப ஒரு முறை எல்லாரோட லேட்டஸ்ட் பதிவையும் படிக்கணும். இப்ப என்ன சொல்ல வர்றேன்னு கேக்கறது புரியுது. விஷயம் இதான். நான் ரெகுலரா விசிட் அடிக்கிற...

சென்னைப்பித்தன், அப்பாதுரை, ரமணி,
வேலன், வெங்கட்நாகராஜ், மதுரைத்தமிழன்,
ரிஷபன், ஜி.எம்.பாலசுப்ரமணியன், எங்கள்ப்ளாக்,
கீதமஞ்சரி, ராஜி, கடுகு, கோவை.மு.சரளா,
ஸாதிகா, ஷைலஜா, ரஞ்சனிநாராயணன்,
ராமலக்ஷ்மி, அமைதிச்சாரல், ப்ரியா
ஆதிவெங்கட், உஷா அன்பரசு

&இப்படி நிறையப் பேரைப் பத்தி இந்த வாரத்துல நான் குறிப்பிடாம விட்டிருக்கேன். நான் சொல்லி நீங்க தெரிஞ்சுக்க வேண்டியவங்களா இவங்கல்லாம்? ஏற்கனவே என்னைவிடப் பிரபலமானவங்களாச்சுதே! அதனால இப்பவும் இவங்களைப் பத்தி நான் குறிப்பிடப் போறதில்லப்பா...! 

சரி... இப்ப நன்றி நவிலும் நேரம்...! இந்த ஒரு வாரத்துல நான் பாட்டுக்கு ஏதோ மனசுக்கு வந்தபடி எழுதிட்டு இருந்தாலும் என் நெருங்கிய நட்புகள் அனைவரும் தொலைபேசி மூலம் என்னை வழிப்படுத்தினாங்க. அவங்க எல்லாருக்கும் என் நன்றி! அதிலயும் குறிப்பா... சத்யா நம்மாழ்வார் என்கிற நண்பர் நான் அறிமுகப்படுத்திய லிங்க்குகளை தனி இணைப்பா எனக்கு மெயில் அனுப்பியிருந்தார். அது எனக்கு மிக உபயோகமா இருந்துச்சு. அவருக்கு ஒரு ஸ்பெஷல் தாங்ஸ்1

இந்தியாவுக்கு சீனாவோட ஆதரவு தேவைப்படாம போகலாம்... அது (எனக்குத் தெரியாத) அரசியல்! ஆனா நம்மைப் போன்ற பதிவர்களுக்கு சீனா(ஐயா)வோட ஆதரவு மிக அவசியம் தேவை. என்மீது நம்பிக்கை வைத்து வலைச்சரத்தில் செயல்பட அழைத்த அவருக்கு மனதின் ஆழத்திலிருந்து மகிழ்வான என் நன்றியைச் சொல்லிக்கறேன். அப்புறம்... என் ஆரம்ப காலத்திலிருந்து என்னை ஊக்குவிக்கும், நான் விரும்பும் போதெல்லாம் அழகழகான சட்டைகளை சலிக்காமல் என் தளத்துக்கு மாற்றித்தரும், என் பிரதர் போன்ற தமிழ்வாசி பிரகாஷ் பற்றிக் குறிப்பிடலைன்னா நன்றி மறந்தவனாயிடுவேன்! டாங்ஸ்ப்பா!

அதுக்கப்புறம்... கருத்துக்களை அள்ளி வழங்கி என்னை நெறிப்படுத்திட்டு இருக்கற நீங்க...! (எல்லாரோட பேரையும் குறிப்பிடத்தான் ஆசை. ஆனா வலைச்சரம் பத்தாது அதுக்கு) ஒவ்வொரு முறை கருத்துப்பெட்டியில வர்ற விமர்சனங்களைப் படிச்சு பாராட்டுக்கு நன்றி சொல்லும் போதும், சில கேள்விகள்/விமர்சனங்களுக்கு பதில் சொல்லும் போதும் மனசு உற்சாகமாயிடுது. என்னை ஒரு பூஜ்யமாகக் கருதுபவன் நான். என் மதிப்பைக் கூட்டறது எனக்கு முன்னால எண்களாய் வந்து சேர்ந்துக்கற நீங்கல்லாம்தான். உங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும்... மனநெகிழ்வுடன் என் நன்றி!

மேலும் வாசிக்க...

அருகே ஒரு ஆபத்து!

நீண்ட நாளாக வீட்டுப் பக்கமே வந்திராத என் நெருங்கிய நண்பனொருவன் நேற்று காலை வந்தபோது மிக குஷியாகி வரவேற்றேன் நான். ‘‘என்னய்யா... பாத்தே ரொம்ப நாளாசசு. அப்பப்ப வந்துட்டுப் போலாம்ல...?" அவன், ‘‘ஏன் நீ வர்றது? அதான் போன்ல தெனம் பேசிக்கறோமே... இப்ப நான் வந்தது உன்கிட்ட ஒரு ஹெல்ப் கேட்டுத்தான்..." என்றான். ‘‘என்ன வேணும் சொல்லு... உடனே செஞ்சிரலாம்...!"

‘‘நான் உடனே ப்ளாக்கர் ஆகணும்...! அதுக்கு நீதான் ஹெல்ப் பண்ணணும்!"

‘‘ரொம்ப ஸிம்பிள்டா அது! நடுவெயில்ல மொட்டை மாடியில ஜட்டியோட நின்னுக்கிட்டு தினமும் எக்சர்ஸைஸ் பண்ணு. மெட்ராஸ்பவன் சிவகுமார் மாதிரி சிவப்பா இருக்கற நீ, சீக்கிரத்திலேயே என்னை மாதிரி ப்ளாக்கா ஆயிடுவே..."

‘‘அடப்பாவி...! நான் கேட்டது ப்ளாக் எழுதி நானும் ஒரு ப்ளாக்கர் ஆகணும்னுங்கறதுக்கான ஐடியாடா..."

‘‘என்னடா இது வலையுலகத்துக்கு வந்த சோதனை! சரி, ஆரம்பிச்சுத் தரேன். என்ன மாதிரி சப்ஜெக்ட் எழுதப் போறேன்னு முடிவு பண்ணிட்டியா?"

‘‘இன்னும் இல்லப்பா. நீதான் ஏதாவது சஜஸ்ட் பண்ணேன்..."

‘‘சமுத்ராங்கறவங்க கலைடாஸ்கோப்ன்னு ஒரு மேடடர் பண்ணிட்டிருக்காங்க. படிச்சா ஒவ்வொரு மேட்டரும் மனசை அள்ளும். இதப் பாரு.. இந்த மாதிரி எழுதறியா நீ?"


‘‘அட... இதுக்கெல்லாம் நிறைய டைம் ஸ்பெண்ட் பண்ணனும்ப்பா... நம்மால ஆவாது. வேற என்ன மாதிரி...?"

‘‘சுஜாதா தேசிகன்னு ஒருத்தர் சூப்பரா ஒரு சிறுகதை எழுதியிருககாரு பாரு. இவரை மாதிரி சிறுகதை எழுதிப் பாரேன்..."

‘‘இவ்வளவு சுவாரஸ்யமா எழுதறதுக்கு நல்ல கற்பனைத்திறன் வேணும்ப்பா. நம்மகிட்ட லேது!"

‘‘சரி... அதுபோகட்டும்... வஸந்த்துன்னு ஒருத்தர் கவிதைகளை படங்களோட டிசைன் பண்ணி அசத்திட்டிருக்காரு. இதக்கவனி... இந்த மாதிரி எழுத ட்ரை பண்றியா...? இல்ல... பத்மஜா எழுதிருககாங்களே... இந்த மாதிரி கவிதைகள் எழுதிப் பாக்கறியா?"

‘‘கவிதை எழுத ஒண்ணு தமிழ் இலக்கணம் தெரிஞ்சிருக்கணும். இல்ல மனசுல நினைக்கறத கவிதையாக்க வார்த்தைகள் வசப்படணும். நமக்கு அவ்வளவு மூளை கிடையாதுப்பா...."

‘‘அவ்வளவா என்ன... உனக்கு அவ்வளவும் கிடையாதுன்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும்..."

‘‘ஏய்....!"

‘‘சரி.... சரி... விடு! இணையத்துல புதுசா வர்ற சினிமாக்களை யார் முதல்ல பாத்துட்டு விமர்சனம் எழுதறதுன்னு ஒரு போட்டியே நடக்கும். சக்கரகட்டி மாதிரி சினிமா விமர்சனம் எழுதறதுக்கு ட்ரை பண்றியா?"

‘‘நான் எப்பவாவது ஆடிக்கு ஒண்ணு, அமாவாசைக்கு ஒண்ணுன்னு படம் பாக்கற ஆளு! இந்த சமாச்சாரம் நமக்குச் சரிவராது பிரதர்!"

‘‘அப்ப... இரா.எட்வின்னு ஒருத்தர் சமூக அக்கறையோட தன் பதிவுகள்ல கேள்விகளால் ஒரு வேள்வி நடத்தறாரு. இதயும் பாரு...! இந்த மாதிரி சீரியஸா எழுதேன்...!"

‘‘ம்ஹும்...! எனக்கு இப்படிப் பொறுப்பால்லாம் எழுதவராது. நாம காமெடி டைப்பாச்சே...!"

‘‘நீ ஒரு காமெடி பீஸ்ங்கறது நம்ம சர்க்கிள்ள எல்லாத்துக்கும் தெரிஞ்சதுதான். அப்ப ஒண்ணு பண்ணு.. இதப்பாரு... ஜி.டி.காயத்ரி என்னமா மொக்க போட்டு கழுத்துல ரத்தம்வர வெச்சுட்டாங்க பாரு... இந்த ஸ்டைல் பிடிச்சிருக்கா?"

‘‘இவங்க மொக்கை தவிரவும் பல நல்ல சிறுகதைகளையும், கட்டுரைகளையும்ல எழுதறாங்க. எனக்கு என்னமோ இந்த மொக்கை ஸ்டைல்தான் சரிப்பட்டு வரும்னு தோணுதுப்பா... நிறைய எஸ்.எம்.எஸ்., ஈமெயில்ல இந்த மாதிரி ஜோக்ஸ் வரது. அதையெல்லாம் தொகுத்துப் போட்டா நல்லா வந்துரும்னு நெனக்கறேன்..."

‘‘சரிப்பா... ப்ளாக் டெம்ப்ளேட் தேட ஆரம்பிச்சுரலாம்... என்ன பேர்ல எழுதப் போறே?"

‘‘எருமை மாடு!"

‘‘இன்ன என்ன கேட்டுட்டேன்னு இப்படித் திட்டறடா?"

‘‘திட்டலை. நான் எழுதப் போற பேரைச் சொன்னேன். சின்ன வயசுல அப்பா எருமை மாடு மேய்க்கத்தான்டா லாயக்கு நீயின்னு திட்டித் திட்டி அதுமேல ஒரு தனிப்பிரியமே வந்துருச்சுப்பா..."

‘‘இனப்பாசம்! ரைட்டு... ப்ளாக்குக்கு என்ன டைட்டில் வைக்கப் போறே?"

‘‘பரதேசியின் டைரி! நல்லா இருக்கா?"

‘‘உனக்கு ரொம்பப் பொருத்தமா இருக்குடா! உன் ப்ளாக்கை திரட்டிகள்ல இணைக்கறதுக்கு முன்னால நான் என் வாசகர்களுக்கு ஒண்ணு சொல்லியாகணும்... டியர் மக்கள்ஸ்! எங்கயாவது திரட்டிகள்ல எருமைமாடுங்கற பேரைப் பார்த்தா... க்ம்க்ம்கும்... க்ம்க்ம்கும்..."

‘‘அதாவது... உடனே உள்ள புகுந்து படிச்சு, கருத்தும் ஓட்டும் போட்டுடுங்க்ன்னு இவர் சொல்றாரு... ஆ...! கையக் கடிக்காதடா!"

=================================================================
நண்பரே... டி.என்.முரளிதரன்...! இந்த ஸ்டைல் பிடிச்சிருக்கா?
=================================================================

மேலும் வாசிக்க...

நான் ரசித்த பூக்கள் சில!

இன்றைக்கு நான் பலப்பல தோட்டங்களில் பார்த்து ரசித்த வண்ண மலர்களை உங்கள் பார்வைக்கு வைத்து, அவற்றின் வாசத்தை நீங்களும் நுகர்ந்திடச் செய்ய வேண்டுமென்று விழைகிறேன். என் கை பிடித்து வாருங்கள்... ஒரு சிறு உலாச் செல்வோம்!

 

                                                           மலர் : 1
சின்ன வயதினிலே... ஏன் இப்பவும் நான் எம்.ஜி.ஆரின் ரசிகன். பள்ளிக்குப் போகிற அவசரமானாலும் சரி... விடுமுறை நாள் ஊர்சுற்றலானாலும் சரி... சுவரில் வாத்யாரின் போஸ்டர் ஒட்டப்பட்டிருந்தால் அதனருகில் நின்று சிலபல நிமிடங்கள் ரசிக்காமல் அந்த இடத்தைக் கடந்ததில்லை. சிலசமயம் அந்தப் போஸ்டரினைக் கிழித்து வாத்யாரின் முகத்தை எடுத்துச் சென்றுவிட முடியுமா என்று முயன்றதும் உண்டு. கவலைகள் எதுவுமற்ற சின்ன வயதின் மகிழ்வான ஆட்டோகிராப் நினைவுகளை இந்தக் கட்டுரை எனக்கு மீண்டும் தந்தது. நான் ரசித்ததை நீங்களும் ரசிப்பீர்கள் என்பதுறுதி!

                                                               மலர் : 2
நம் / பிறர் வீட்டு விசேஷங்களில்... ஷாப்பிங் மால்களில்... இப்படிப் பலவிதமான பொது இடங்களில் நாம் புகைப்படம் எடுக்கும் சமயம் அதில் தேவையற்ற நபர்களோ, அல்லது பின்னணியோ இடம் பெற்று விடுவதுண்டு. அவற்றை நீக்கி விட்டு நம் உருவத்தை மட்டும் வைத்துக் கொள்ள போட்டோஷாப்பில் சென்று பொறுமையாகக் கட் செய்து, எடுத்து.... அதற்கே நிறைய நேரம் செலவாகும். பத்திரிகைகளில் வெளிவரும் படங்களுக்காக இப்படி நிறைய நேரம் செலவிட்டு கட் செய்ய நேர்கிற போதெல்லாம் இதற்கு எதுவும் சுலப வழியுண்டா என்று யோசித்ததுண்டு நான். சமீபத்தில் நான் பார்த்த இந்தப் பதிவு சுலபமாக போட்டோவின் பேக்ரவுண்டை நீக்கும் தளத்தை எனக்கு அறிமுகப்படுத்தியது. நீங்களும் எனக்கு ஸேம் பிளட்டாக இருந்தால் உங்களுக்கும் இது பயன்படும்.

                                                                 மலர் : 3

கம்ப்யூட்டர் சம்பந்தமான நம்முடைய சந்தேகங்களாகட்டும்... கணினியில் இருக்க வேண்டிய மென்பொருட்கள், அதன் வேகத்தைப் பராமரித்தல் போன்ற தொழில்நுட்ப விஷயங்களாகட்டும்... நமக்குத் தெரிந்த, நம் மொழியில் இருந்தால் அதன் மதிப்பே தனிதான். அப்படி எல்லாவற்றையும் உள்ளடக்கிய இந்தத் தளத்தின் பெயரே தமிழ் கம்ப்யூட்டர். நான் இதன் மூலம் பலமுறை பயனடைந்தது போல உங்களுக்கும் பயன்படும் என்பது என் நம்பிக்கை!

                                                                   மலர் : 4
நம்ம எல்லாருக்கும் குறைஞ்சது பத்துத் திருக்குறளாவது தெரிஞ்சிருக்கும் நிச்சயமா. பள்ளியில் படிக்கிற காலத்தில் மனப்பாடப் பகுதிக்காகப் படித்ததும், பேருந்துப் பயணங்களில் திரும்பத் திரும்பக் கண்ணில்பட்ட குறள்களும் நினைவில் நிற்பவை. 133 அதிகாரங்களையும் படித்துப் பொருள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று உங்களுக்கும் விருப்பம் இருந்தால் இந்தத் தளத்திற்கு விசிட் அடியுங்கள். இங்க ‘குறள் காட்டும் பாதை’ என்ற தலைப்பில் எளிமையாக விளக்கம் வழங்கப்பட்டு ஒரு தொடர் வந்து கொண்டிருககிறது நிச்சயம் ரசிப்பீர்கள்!

                                                                   மலர் : 5
கவிதை எழுதணும்னு எனக்கு ரொம்பவே ஆசை. (படிககறதுக்கு எங்களுக்கு ஆசை இல்லையேன்னு கூவறது கேக்குது. ஹி... ஹி...) ஆனா கவியெழுத ஆசையோட கொஞ்சம் புலமையும் வேணும்ங்கறதால அந்த முயற்சி சரிவர ஈடேறவில்லை எனக்கு. பா எழுத வராவிட்டாலும் பாக்களை விரும்பிப் படிப்பேன். மைசூர்பா ரசித்துச் சாப்பிடு.... ஐயய்யோ... எதுவோ சொல்ல வந்து எங்கயோ போய்ட்டனே... வெண்பா என்கிற கவிதை வடிவம் எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும். புரிந்து கொண்டால் அதை எழுதுவது ரொம்ப சுலபம் என்று ஒரு நண்பர் இலக்கணக் குறிப்பையெல்லாம் சொல்லித் தந்து வழிகாட்டினார். இலக்கணம் எல்லாம் அட்சரசுத்தமாய் மனசில் பதிந்தது. ஆனால் வெண்பா எழுதத்தான் வரலை. காளமேகத்தில் தொடங்கி, கரேஸிமோகன் வரை நான் ரசித்துப் படிப்பவை நிறைய உண்டு என்பதால் இந்தப் பதிவு என்னை ரொம்பவே ரசிக்க வைத்தது. உங்களுக்குப் பிடிக்கிறதா... பாருங்களேன்!

                                                                   மலர் : 6
திருக்குறள், வெண்பா, சங்கப்பாடல் இப்படிப் பலதையும் ரசிக்கணும்னு ஆசைதான். ஆனால் அதையெல்லாம் படிச்சதும் புரிஞ்சுக்க தமிழ் இலக்கணம் தெரிஞ்சிருககணுமே... அப்படின்னு ஒரு எண்ணம் உங்க மனசுல எழுந்திருக்க வாய்ப்புண்டு. அதுக்கும் ஒரு சுலப வழி உண்டுங்க. இந்தத் தளத்துல ரொம்ப எளிமையா தமிழ் இலக்கணத்தை சொல்லித் தருகிற தொடர் ஒண்ணு வந்துக்கிட்டிருக்கு. நான் தந்திருக்கற இந்தப் பகுதியைப் படிச்சுட்டு, பிடிச்சிருந்தா இதனோட ஆரம்பப் பகுதிகளையும் தேடிப் படிச்சுப் பாருங்க. உங்களுக்கு இது பயனுள்ளதாக அமைந்தால் எனக்கு அதைவிட மகிழ்ச்சி வேறென்ன?

இன்றைய கதம்ப சரம் உங்களுக்குப் பிடிச்சிருக்கான்னு இங்க என்கிட்ட ஒரு வார்த்தை சொல்றதோட, படிச்ச தளங்கள்லயும் சில வார்த்தை சொல்லிப் போடுங்க. அவுங்களுககும் தொடர்ந்து எழுத உற்சாகமாவும், சந்தோஷமாவும் இருக்கும். நான் நாளைக்கு வேறொரு சுவாரஸ்ய மிக்ஸரைத் தயாரிச்சு எடுத்துக்கிட்டு வந்து உங்களைச் சந்திக்கிறேன்!

மேலும் வாசிக்க...

வருகிறது புத்தகக் கண்காட்சி!

பயிர் பப்ளிகேஷன்ஸ் அதிபர் பச்சையப்பன் தன் லேப்டாப்பில் எதையோ செய்து கொண்டிருக்க, உள்ளே வருகிறார் அவரின் நண்பர் எழுத்தாளர் ஏகலைவன். ‘‘என்ன பச்சை...? இப்பல்லாம் கடும் பிஸியாயிட்ட போலருக்கு...’’ என்கிறார். ‘‘வாய்யா... அடுத்த மாசம் 10ம் தேதிலருந்து புத்தகக் கண்காட்சி ஆரம்பிக்கப் போவுது, தெரியும்ல... புதுசா ஏழெட்டு டைட்டில் ரிலீஸ் பண்ணலாம்னு ஆசை. அதான் இன்னிக்குத் தேதியில என்ன மாதிரி புக் போட்டா விக்கும்னு ஒரு சின்ன சர்வே எடுத்துட்டிருந்தேன். உமக்கு எதும் ஐடியா இருந்தா சொல்லுமேன்...’’

‘‘அதுக்கென்ன... எனக்குத் தெரிஞ்ச ஒரே ஒரு நல்ல எழுத்தாளர் இருக்காரு. அவரு பேரு ஏகலைவன். அவரோட புக்ஸைப் போடேன்...’’ என்க, ‘‘அடேய்... ‘நல்ல’ன்னு அடைமொழி குடுத்தா உன் பேர் எப்படிடா வரும்? உன் புக்ல்லாம் நிறைய ஸ்டாக் இருக்கு. இந்த வருஷத்து புது புத்தகங்களோட இலவச இணைப்பாக் குடுத்துரலாமான்னுல்ல யோசிச்சுட்டிருக்கேன்... உருப்படியா ஏதாச்சும் சொல்றா...’’ என்கிறார் பச்சை. ‘‘ஹும்...! ரைட்டருக்கு சரியா ராயல்டி குடுத்தால்ல நல்ல சப்ஜெக்டா எழுதித்தரத் தோணும்? நீ சிங்கிள் டீ வாங்கித் தர்றதுக்கே யோசிக்கற ஆசாமியாச்சே!’’ என்று பதிலுக்கு வாருகிறார் ஏகா. பின், ‘‘இதோபாரு... இப்பல்லாம் இணையத்துல எழுதறவங்க நிறையப் பேரு நல்லாவே எழுதறாங்க. அந்த மாதிரி ரைட்டர்ஸோட புக்கைக் கொண்டு வாயேன்...’’ என்கிறார்.

‘‘என்னய்யா சொல்ற? இணையத்துல வந்ததை தொகுத்து புத்தகமாக்கறதா? சரியா வருமா இது?’’ என்று பச்சை சந்தேகமாகக் கேட்க... ‘‘நல்லா வரும்ப்பா....’’ என்று அருகில் வந்து அவர் லேப்டாப்பில் நெட்டை ஓபன் செய்கிறார். ‘‘இந்தத் தளத்தைப் பாரு. இதுல ‘தினம் ஒரு பா’ அப்படின்னு எழுதின அத்தனை பதிவுகளையும் தொகுத்து இப்ப புத்தகமாப் போட்டிருக்காங்க. சூப்பரா இருக்குது’’ என்று காட்டுகிறார்.

‘‘அட... நல்லாத்தான் இருக்குது. இதுதான் புத்தகமாய்டுச்சுங்கறியே... வேற ஏதாச்சும் சொல்லேன் பாக்கலாம்...’’

‘‘அதுக்குத்தானே வர்றேன்... பச்சை, இந்தத் தளத்துல பாரு. ஜோதிட சாஸ்திரத்தைப் பத்தின கட்டுரைகளும், தகவல்களும் கொட்டிக் கிடக்கு. இதையெல்லாம் பர்மிஷன் வாங்கி தொகுத்துப் போட்டேன்னா நல்லாயிருக்கும்பா...’’

‘‘ரைட்டு... இதை புக்மார்க் பண்ணி வெச்சுக்கறேன்...’’ என்று பச்சை சொல்ல... ‘‘புக் பப்ளிஷர் புக் மார்க் பண்றியா? குட்’’ என்று கடிக்கிறார் ஏகா. ‘‘இந்த சப்ஜெக்ட் ஓ.கே.டா. இன்னும் நாலஞ்சு சப்ஜெக்ட் சஜஸ்ட் பண்ணேன்... நிறைய புத்தகங்கள் போடறதா ஐடியா இருக்குன்னு சொன்னேன்ல...?’’ என்கிற பச்சையிடம், ‘‘இன்னிக்கு விஞ்ஞானம் வளர வளர வியாதிகளும் வளர்ந்துட்டேதான் வருது. அதுனால மெடிக்கல் சம்பந்தப்பட்ட புத்தகங்கள் போட்டா நிச்சயம் சூப்பராப் போகும். இந்தத் தளத்துல போய்ப் பாரேன்... சித்த மருத்துவம் பத்தின கலைக் களஞ்சியம்னே சொல்லலாம்... அவ்வளவு தகவல்கள் இருக்குது. அப்படி இல்லன்னா... பூங்குழலி மாதிரி டாக்டர்கள் இப்ப இணையத்துல அருமையா எழுதறாங்க. அவங்களை புத்தகம் எழுதச் சொல்லி வாங்கிப் போடலாம் நீயி...!’’

‘‘நல்ல ஐடியாதான்யா. இத்தோட சேர்த்து சமையல் குறிப்புகள் புத்தகம் ஒண்ணும் வெளியிடலாம்னு இருக்கேன். அதுக்கு எதும் சைட்ல இருக்குதா?’’ என்க, ‘‘தோ பாரு பச்சை... இணையத்துல சமையல் குறிப்பு தர்ற தளங்கள் எக்கச்சக்கமா இருக்குது. அந்த சப்ஜெக்ட் நீ வெளியிடறது விசேஷமேயில்ல... ஏகப்பட்ட பப்ளிகேஷன்ல சமையல் புக்ஸ் வந்திட்டிருக்கு. அதனால சமையல் குறிப்புகளைவிட சாப்பாட்டு ரசனையைப் பத்தி நீ ஒரு புத்தகம் போடேன்...’’ என்கிறார் ஏகா.

 ‘‘என்னது... சாப்பாட்டு ரசனையைப் பத்தியே போடறதா? எனக்குப் புரியலை...’’ என்கிறார் பச்சை.

 ‘‘ரைட்டு... சொன்னா சட்டுன்னு புரிஞ்சுக்கறதுக்கு வேண்டிய சமாச்சாரம் உன்தலையில இல்லன்னு எப்பவோ எனக்குத் தெரியும். இந்தத் தளத்தைப் பாரு... இதைப் படிச்சாலே உனக்கு ரசனைன்னா என்னன்னு புரிஞ்சிடும்...’’ என்கிறார். பச்சை பொறுமையாகப் படித்துவிட்டு, ‘‘சூப்பரா இருக்குய்யா... அப்பப்ப நீகூட உருப்படியா ஏதோ படிக்கற போலருக்கு...’’ என்று அவர் தோளில் தட்ட, ‘‘இதையும் கொஞ்சம் பாரு. கிச்சன் சாப்பிடறதை... ச்சே, சிக்கன் சாப்பிடறதுங்கற விஷயத்தை என்னமா எழுதியிருக்காங்க...’’ என்று வேறொரு தளத்தைக் காட்டுகிறார்.

‘‘இதையும் பண்ணிரலாம். சினிமா பத்தின புத்தகம் ஏதாவது போடலாமான்னும ஒரு ஐடியா இருக்குது.’’ என்று பச்சை துவக்கவுமே உற்சாகமாகிறார் ஏகா. ‘‘நானும் இதைத்தான் சொல்லலாம்னு இருந்தேன். சினிமா சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்கள்ன்னாலே ஒரு தனி சுவாரஸ்யம் ஜனங்ககிட்ட இருக்கத்தான் செய்யுது. இதைப் பாரு... சினிமாப் பாடல்களை என்னா நுணுக்கமா ரசிச்சு எழுதிட்டிருக்காரு என்.சொக்கன் ஸார். ஒவ்வொரு பாட்டைப் பத்தியும் அவர் எழுதறதப் படிக்கறப்ப கைதட்டிப் பாராட்டத்தான் தோணுது. இதைப் புத்தகமாக்கலாம் நீயி. இல்லயா... சினிமாவைப் பத்தியும், அதன் இயக்குனரைப் பத்தியும் இந்தக கட்டுரையில அருமையா அலசியிருக்காரு பாரு ஜீ! இது மாதிரி ஆர்ட்டிக்கிளைத் தொகுத்துப் போடலாம்.’’

‘‘அப்பப்ப நீகூட நல்ல விஷயம்லாம் சொல்றே...’’ என்று பச்சை சிரிக்க, ‘‘இன்னொரு ஐடியாவும் கைவசம் உண்டு. பழைய ஆனந்தவிகடன், குமுதம் பத்திரிகைகள்ல வந்த சினிமா விமர்சனங்கள்ல்லாம் இப்ப படிச்சாலும் சுவாரஸ்யமா இருக்கு. அதுமாதிரி பார்த்து ரசிக்கற பழைய படங்களைப் பத்தி இந்தத் தளத்துல தொடர்ந்து எழுதிட்டிருக்காரு ஒருத்தரு. படிக்கப் படிக்க நாமல்லாம் மிஸ் பண்ணின பழைய படங்களைப் பாத்துரணும்னு ஆசையே வந்துருது. இதை மாதிரி கட்டுரைகளைத் தொகுத்துப் புத்தகமாக்கினா எனக்கு வந்த அதே ஃபீல் படிக்கிறவங்களுககும் வரும். வந்தா... புத்தகம் நிறைய விக்கும்’’

‘‘<உனக்கும் எனக்கும் வேணும்னா விக்கும். புத்தகம் எப்படிரா விக்கும்?’’ என்று பச்சை கேட்க, ‘‘சரிசரி... நீ கடிக்க ஆரம்பிச்சன்னா நான்ஸ்டாப்பால்ல போயிட்டிருப்ப... என்கிட்டயும் ரெண்டு புத்தகம் எழுதித்தரச் சொல்லி ஒரு ‘நல்ல’ பதிப்பகம் கேட்ருக்கு. இந்த சமயத்துல எழுதி நாலு காசு பாத்தாத்தான் உண்டு. மீ எஸ்கேப்ரா...’’ என்றபடி ஓடுகிறார் ஏகா.

மேலும் வாசிக்க...

உங்களின் மேயச்சல் மைதானம்!

காலை எழுந்தவுடன் பல் துலக்கி, முகம் கழுவி, மனைவி தந்த சூடான காபியைப் பருகியபடி கம்ப்யூட்டரை ஆன் செய்து இன்டர்நெட்டுக்குள் நுழைகிறீர்கள். சூடான காபியை அருந்துகையில் பின்னணியில் உங்கள் மனைவி ஒலிக்க விட்டிருந்த வெங்கடேச சுப்ரபாதம் ஒலிக்க,  ஒரு புகழ்பெற்ற திரட்டியினுள் நுழைகிறீர்கள். இன்று யாரெல்லாம் பதிவிட்டிருக்கிறார்கள் என்று பார்க்கும் உங்களின் கண்களில் முதலில் படுகிறது அந்தச் சூழலுக்குப் பொருத்தமாக ஒரு ஆன்மீகப் பகிர்வு. யோகம் என்ற தலைப்பில் வீரட்டான யோகத்தைப் பற்றிச் சொல்லியிருப்பதை ரசித்துப் படிக்கிறீர்கள். கருத்திடுகிறீர்கள்.

தொடர்ந்து திரட்டியில் இன்று வேறு யாரெல்லாம் இன்று பதிவிட்டிருககிறார்கள் என்று பார்த்து இன்னொரு பதிவினுள் நுழைகிறீர்கள். ‘வவ்வால்ன்னு பேரை வெச்சுக்கிட்டிருககான். ஏன், ஆந்தை, கோட்டான்னுல்லாம் வெச்சுக்கப்படாதா’ என்று மனதினுள் கேலி செய்தபடியே நுழையும் நீங்கள் அணுஉலை பற்றிய விரிவான தகவல்களைப் படங்களுடன் அந்தத் தளத்தில் தந்திருப்பதைக் கண்டு அசந்து போகிறீர்கள். வேறென்ன எழுதியிருக்கிறார் இவர் என்று பார்க்க... சதுரங்க விளையாட்டைப் பற்றி நுணுக்கமாக, விளக்கமாக அவர் வழங்கியிருக்கும் பதிவைப் படிக்கிறீர்கள். ரசித்துக் கருத்திடுகிறீர்கள். ‘அடாடா... பெயரை வைத்தும். உருவத்தை வைத்தும் யாரையும் எடைபோடக் கூடாதுப்பா' என்று தலையில் குட்டிக் கொள்கிறீர்கள்.

இடையிடையே முகநூலில் நண்பர்கள் பகிர்வதற்குத் தவறாமல் லைக் இடுகிறீர்கள். அங்கே உங்கள் பகிர்வுக்கு வரும் கமெண்ட்டுகளுக்கு பதில் சொல்கிறீர்கள். இப்போது திரட்டியில் மீண்டும் பார்வையைப் பதிக்க தலைப்பைக் கண்டு ஃபைனான்ஸ் பற்றிய பகிர்வோ என்றெண்ணி உள்ளே நுழைகிறீர்கள். அது கிரிக்கெட் விளையாட்டு பற்றிய அருமையான அலசல் அடங்கிய கட்டுரையாக இருப்பதைப் படித்து ரசிக்கிறீர்கள். ‘இன்றைக்கு வெரைட்டிவாரியாகப் பதிவுகள் படிக்கக் கிடைக்கிறதே. இன்றென் அதிர்ஷ்டதினம் போலும்’ என்றொரு எண்ணம் உங்களின் மனதில் ஓடுகிறது. அந்தப் பகிர்வை ரசித்ததை கருத்தாக நீங்கள் எழுதும்போதே உங்கள் மனைவியின் குரல் குறுக்கிடுகிறது. ‘‘என்னங்க... கொஞ்சம் எதிர்த்த தெரு கடைக்குப் போய் கால்கிலோ சீனியும், ரவையும், கொஞ்சம் பச்சை மிளகாயும் வாங்கிட்டு வந்திடுங்களேன்..." எரிச்சலாக வருகிறது உங்களுக்கு, ‘கொஞ்ச நேரம் நிம்மதியா கம்ப்யூட்டர்ல உக்கார விடமாட்டாளே இவ...' என்று மனதினுள் முனகியபடி எழு முனைகையில், ‘‘நான் போய் வாங்கிட்டு வர்றேம்மா" என்று குறுக்கிடும் உங்கள் மகனை கன்னத்தில் தட்டி கடைக்கு அனுப்புகிறீர்கள். மீண்டும் வலை உலகினுள் நுழைந்து மேய முற்படுகிறீர்கள்.

‘ஊதாப்பூ இனி கண் சிமிட்டாது’ என்கிற தலைப்பே உங்களை இழுக்க, அதைக் ‘கிளிக்’குகிறீர்கள். சமீபத்தில் மறைந்த எழுத்தாளர் புஷ்பா தங்கதுரை பற்றிய நினைவலைகளுடன் கூடிய அஞ்சலிக் கட்டுரையாக அது இருக்கக் காண்கிறீர்கள். ஒரு எழுத்தாளர் மற்றொரு எழுத்தாளரைப் பற்றி உருகி எழுதியிருப்பதைப் படித்ததும் உங்களின் இதயமும் நெகிழ்கிறது. அதில் உங்களின் கருத்தையும் பதிவு செய்கிறீர்கள்.

‘‘என்னங்க..." என்று குரல் கேட்டு நிமிர்கிறீர்கள். அருகில் மீண்டும் வந்து நிற்கிறாள் உங்கள் மனைவி. ‘‘என்னம்மா" என்கிற உங்களிடம், ‘‘இன்னிக்கு என்ன டிபன் பண்ணட்டும்?" என்று கேட்கிறாள். ‘‘அஞ்சு நிமிஷம் கழிச்சுச் சொல்றேம்மா" என்க, அவள் உள்ளே போகிறாள். உடனே உங்களுக்கு யோசனை பளிச்சிட, திரட்டியில் சமையல் என்கிற தலைப்பைத் தேர்வு செய்து உள்நுழைகிறீர்கள். உங்களின கண்களில் படுகிறது ஸ்வர்ணா பகிர்ந்த ‘பலாமோஸ் மசாலா' என்கிற வித்தியாசமான சமையல் குறிப்பு. முழுவதும் படிக்கிறீர்கள். அந்தத் தளம் முழுமையும் சமையல் குறிப்புகளால் நிரம்பியிருப்பதை வியக்கிறீர்கள். பின் கருத்திட்டுவிட்டு ‘இப்போ இது வேண்டாம்' என்று மனதில் நினைத்தபடி அடுத்த பகிர்வினுள் நுழைகிறீர்கள். மேனகா பகிர்ந்த ‘நாண் + பிஸ்ஸா = நாணிஸ்ஸா' என்கிற தலைப்பே ஈர்க்கிறது. முழுவதும் படித்து முடித்தபின் ‘இது விடுமுறை தினத்தில் சுவைக்க வேண்டியது' என்று முடிவெடுக்கிறீர்கள். வேறு என்ன கிடைக்கிறது என்று தலைப்புகளை மேயும் உங்கள் பார்வையில் படுகிறது ‘எங்க வீட்டு சமையல்-ஸ்டஃபட் சப்பாத்தி' என்கிற தலைப்பு. உடன் உள் நுழைகிறீர்கள். கவிதா பகிர்ந்த அதை முழுவதும் படித்து முடித்ததும் ரசித்ததை கருத்திட்டு விட்டு, ‘இன்றைய டிபன் இதுதான்’ என்று முடிவெடுக்கிறீர்கள். உடனே அதை காப்பி செய்து பிரிண்ட் அவுட் எடுத்து மனைவியிடம் தருகிறீர்கள்.

அடுத்து என்ன படிக்கலாம் என்று யோசித்தபடி லிஸ்ட்டைப் பார்வையிடும் நீங்கள், காலில் ஏதோ பட்டது போன்ற உணர்வில் திரும்புகிறீர்கள். உங்கள் மகன்! ‘‘அப்பா... இதுல கையெழுத்துப் போட்டுத் தாங்க...’’ என்று நீட்டுகிறான். பார்க்கிறீர்கள். ராங்க் கார்ட்! ஆர்வமாய் முன்வந்து கடைக்குப் போய்வந்த மகனின் தந்திரத்தைப் பார்த்து, உங்கள் சிறுவயது ஞாபகம் வர புன்னகைக்கிறீர்கள். பேசாமல் கையெழுத்திட்டு விட்டு, ‘‘அடுத்த தடவை இம்ப்ரூவ் பண்ணிக்கணும். என்ன?" என்று கன்னத்தில் தட்டி அனுப்புகிறீர்கள். மீண்டும் மானிட்டரில் உங்கள் பார்வை பதிய ‘என்ன ஒரு வில்லத்தனம்?' என்கிற தலைப்பு நிச்சயம் ஏதோ நகைச்சுவைப் பகிர்வாக இருக்கும் என்று எண்ண வைக்கிறது. அதைத் திறந்து படிக்கிறீர்கள். நீஙகள் நினைத்தது போலவே உங்களை ஏமாற்றாமல் சிரிக்க வைக்கிறது பகிர்வு. ரசித்துச் சிரித்தபடியே உங்களின் கருத்தினை இட்டு சமூகக் கடமையையும் ஆற்றுகிறீர்கள்.

இப்போது தோளில் பலமான ஒரு தட்டல் எழவும் திடுக்கிட்டு நிமிர்கிறீர்கள். ‘‘என்னங்க... இதுக்குள்ள பூந்துட்டா உலகமே மறந்துடுமே... மணி எட்டரையாச்சு. இப்ப குளிக்கப் போனீங்கன்னாதான் டிபன் சாப்பிட்டு ஆபீஸ் புறப்பட சரியா இருக்கும். இன்னிக்கு எதும் லீவு போடற உத்தேசமா என்ன?" என்று முறைக்கிறாள். அதற்கு மேலும் அஙகிருந்தால் ஆபத்து என்று உங்களின் உள்மனம் அனுபவத்தின் காரணமாக எச்சரிக்க, ‘‘இதோ ரெடியாயிடறேம்மா..." என்றபடி கணினியை ஷட் டவுன் செய்கிறீர்கள். கணினித் திரை சிருஷ்டிக்கும் ஆனந்த உலகத்தைத் துறந்து, உங்களுக்காகக் காத்திருக்கும் வழக்கமான அன்றாட உலகத்தினுள் நுழைகிறீர்கள்.

மேலும் வாசிக்க...

கொஞ்சம் காபி நிறைய இலக்கியம்

‘‘கொஞ்சம் காபி நிறைய இலக்கியம்' நிகழ்ச்சிக்கு உங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறோம். இன்று நமது நிகழ்ச்சிக்கு சிறப்பு விருந்தினராக வருகை தந்திருக்கும் பேராசிரியர் சொல்வீரன் அவர்களை வரவேற்கிறேன். வணக்கம் சார்..." என்று பிரவீணா பேச கேமரா சற்றே பின்வாங்கி அருகில் அமர்ந்திருக்கும் பேராசிரியரைக் காட்டுகிறது. ‘‘வணக்கம்மா. இணையத்தில் இலக்கியம்ங்கற தலைப்பில இன்னிக்கு உரையாடணும்னு சொன்னீங்க. அதுக்கு துணையா என்னோட நண்பர் ஒருவரையும் அழைச்சிட்டு வந்திருக்கேன்." என அவர் சொல்ல... ‘‘கூப்பிடுங்க ஸார்..." என்கிறாள் பிரவீணா. பேராசிரியர் குரல் கொடுகக வந்த உருவத்தைக் கண்டதும் வியக்கிறாள். ‘‘வாட்... இவரைப் பாத்தா ஆட்டோ டிரைவர் மாதிரில்ல இருக்குது...?" என அவள் வியக்க, ‘‘ஆமாம்... எனக்கு வழக்கமா ஆட்டோ ஓட்டறவர்தான் இவர். ஆனா இலக்கியம் நிறையப் படிக்கிறவர். எல்லா எழுத்தாளர்களையும் படிச்சிருககார். பேரு மாரி. ஆட்டோ டிரைவர்னு சாதாரணமா நினைச்சுடாதம்மா... இவனுக்கு திருக்குறள் 133 அதிகாரமும் அத்துப்படி. எந்தக் குறளை வேணுமனாலும் சொல்லிப்பாரு... கரெக்ட்டா அர்த்தம் சொல்லிடுவான்...’’

‘‘அப்படியா? ரைட்டு... இதனை இதனான் இவன் முடிக்கும் என்றாய்ந்து அதனை அவன் கண்விடல் -இந்தக் குறளுக்குப் பொருள் சொல்லுங்க ஆட்டோ ஸார்...!’’

‘‘எந்த ஒர்க்கா இருந்தாலும் அத்த யாரு அட்டகாசமா முட்ச்சுக் குடுப்பாங்கன்னு கரீக்ட்டாக் கண்டுக்கினு அத்த அவனான்ட வுட்ரணும்! --இதாம்மே அர்த்தம். கரீக்கட்டா?’’

‘‘சூப்பர் ஸார்...’’ என்று பிரவீணா வியக்க, பேராசிரியர்,‘‘உனக்காக ரொம்ப நேரம் காத்திருந்தேன் மாரி. ஏன் லேட்?" என்கிறார்.

‘‘இன்னாத்தச் சொல்ல... வர்ற வழில பைக்காரன் இட்ச்சுக்கினாம்ப்பா. இன்னான்னு கேட்டா, எகிர்றான். இன்னா சொன்னாலும் எடுபடாதுன்னுட்டு உட்டேன் ஒரு வுடு... இன்னான்ற நீயி?" என மாரி துவங்க, ‘‘முதல்ல இந்த இன்னா நாற்பதை நிறுத்திட்டு ஒழுங்காப் பேசு. இணையத்துல எப்படி புகுந்து கதைகள்லாம் படிக்கலாம்னு போன தடவை சொல்லித் தந்தேனே... ஏதாச்சும் படிச்சியா?"

‘‘அத்த ஏம்பா கேக்குறே? புத்சா வாங்கின கம்பூட்டர்ல ஏதாச்சும் கதை படிக்கலாம்னு உக்காந்தா... என் பையன் இந்த சைட்டப் புடிச்சிக்கிட்டு வுட மாட்டேங்கறான். இதுல படத்தோட கதைய அவங்க ஆயா சொல்ற மாதிரி பேசறாங்களாம். அழகழகா பாட்டு இருக்குதாம்... என்னியக் கிட்டவே வுடலைப்பா..." என்று சலித்துக் கொள்கிறான் மாரி. ‘‘அடக்கடவுளே... இந்தக் காலத்துல சின்னப் பசங்ககூட இன்டர்நெட்டைப் புடிச்சுக்கிட்டா விட மாட்டேங்குது..." என்று பேராசிரியர் கூற... ‘‘அக்காம்பா... அத்த மட்டுமா பாக்கறான். இந்த தளத்துல போனா நிறைய புரியாத தகவல்கள் வேற வேற சப்ஜெக்ட்ல கொட்டிக் கிடக்குதுன்றான். அத்தல்லாம் படிச்சா நல்ல மார்க்கு எடுப்பேன்றான். ஒண்ணுமே சொல்ல முடியல்லே... இன்னா நாஞ் சொல்றது?" என்று மாரி கேட்க, ‘‘கரீக்கட்டுப்பா, ச்சே... கரெக்ட்டுங்க" என்கிறாள் பிரவீணா.

‘‘அப்ப எதுவுமே படிக்கலியா நீ? நான் சமீபத்துல இந்த தளத்துல போய் நிறையச் சிறுகதைகள் படிச்சேன்ப்பா..." என்று பேராசிரியர் தன் லேப் டாப்பில் அதைக் காட்டுகிறார். ‘‘ஸார்... நான் கதைகள் படிக்கணும்னா வழக்கமா இந்தத் தளத்துல போய்த்தான் படிப்பேன்’’ என்று பிரவீணா சொல்ல... ‘‘நீ இங்கிலீஷ்ல படிக்கிறவம்மா. நாங்கல்லாம் தமிழ்ல படைப்புகளைப் படிக்கறவங்க. என்ன மாரி...?’’ என்கிறார் பேராசிரியர். ‘‘அடப் போ சாரு... நீ சொல்ற தாவுல போனா சிறுகதைங்களப் படிக்கத்தான் முடியும். நான் ஒரு தாவக் கண்டுக்கினேன் தெர்யுமா... இத்தப் பாரு... இங்க போனயின்னா இன்னா ரைட்டர் உனுக்குப் புடிக்குமோ அல்லாத்தோட கதையயும் டவுன்லோடு செஞ்சிக்கலாம்ப்பா. அதான் நான் இன்னா பண்ணேன்னா... ஊட்ல பையன் தொல்ல தாங்கலையே, மொபைல்ல படிக்கலாம்னுட்டு ஒரு அன்ட்ராயரு மொபைல் வாங்கிக்கினேம்ப்பா..."

‘‘அடேய்... அது அன்ட்ராயர் இல்லடா.... அன்ட்ராய்டு மொபைல்...!"

‘‘இன்னாவோ ஒரு கர்மம்ப்பா... சவாரி வலிக்காம சும்மா இருக்கச் சொல்லோ படிக்க சோக்காத் தாம்ப்பா கீது! இன்னாம்மா... நீ கம்னே கீற? நீ எதுனாச்சும் பட்ச்சத சொல்வன்னு பாத்தா..."

‘‘நானும் அப்பப்ப நெட்ல மேயறதுண்டு ஸார். சமீபத்துல ஒரு கல்லூரிப் பேராசிரியை எழுதின சிறுகதை ஒண்ணைப் படிச்சேன். எனக்கு ரொம்பவே பிடிச்சிருந்துச்சு. அப்புறம் பாத்தா... தனியா இனனொரு தளம் வெச்சுக்கிட்டு அதுல கவிதைங்களும் எழுதிக்கிட்டிருக்காங்களாம். அதையும் படிச்சேன்... நீங்களும் படிச்சுப் பாருங்க..." என்று திறந்து காட்டுகிறாள் -- அட... லேப்டாப்பில் லிங்க்கைத் திறப்பதைச் சொன்னேங்க!

‘‘மாரி... நான் படிச்சு ரசிச்ச இந்த சிறுகதைய டயம் இருக்கறப்ப அவசியம் படிச்சுப் பாரு. சமூகக் கதைல சரித்திரத்தை லேசாக் கலந்து கொஞ்சம் திகிலையும், கொஞ்சம் நெகிழ்ச்சியையும் சேர்த்து சூப்பரா ஒரு மிக்ஸர் பண்ணியிருக்காங்க. இந்தக் கதை சிறப்பான ஒரு பரிசும் வாங்கியிருக்கு" என்கிறார் பேராசிரியர்.

மாரி, ‘‘இன்னாதான் சொல்லுப்பா... சரித்திரக் கதைன்னா சாண்டில்யன் ஸார் மாதிரி வராது. இன்னா அயகா லவ்வையும், ஃபைட்டையும் சொல்லிக்கினாரு. படிக்கச் சொல்லோ சவாரி வந்தாக்கூட இன்னாடா குறுக்கால வர்றாங்களேன்னு சலிப்பாக் கீதுப்பா...." என்க, ‘‘சாண்டில்யனோட நின்னுட்டா எப்படி... அங்கருந்து கல்கி, அகிலன், நா.பா., கோவி மணிசேகரன், ஸ்ரீவேணுகோபாலன், விக்கிரமன்னு ஒரு ரவுண்ட் அடிச்சாத்தான் எல்லார் ரசனையும் தெரியும்டா முண்டம்...!" என்று கோபமாகக் குறுக்கிடுகிறார் பேராசிரியர். ‘‘முண்டம்னதும் ஞாபகம் வர்துப்பா... தலையில்லா முண்டத்தோட கதைன்னு ஒருத்தரு... யாரோ முட்டா நைனாவாம்... -- எங்க நைனா முட்டாதான்றது இவருக்கெப்படிப் தெரியும்னு பேரப் படிச்சதுமே தோணிச்சுப்பா -- சூப்பராச் சொல்லிக்கினு வர்றாரு இந்தத் தொடரை..."

‘‘முண்டம்னாலே தலையில்லாதது தானங்க? அப்புறம் என்ன தலையில்லா முண்டத்தோட கதை...?" என்று பிரவீணா கிண்டலிக்க, ‘‘இப்ப பெரீவரு என்னைய முண்டம்னு சொல்லியாக்கும்... நான் தலையுள்ள முண்டம், அது தலையில்லா முண்டம்னு வெச்சுக்கயேன். நடுசென்டர்ல அவர் இன்னா சொல்ல வர்றாருன்னு படிச்சுப் பாரும்மே..." எனவும் சட்டென வாய் மூடுகிறாள். ‘‘அப்பாலிக்கா... நானு குயந்தைங்களோட சைகாலஜிய அருமையாச் சொன்ன இந்தக் கதையப் படிச்சேன் சாரே... ரொம்பப் புட்ச்சிருந்துச்சு...’’ என்கிறான் மாரி.

‘‘படிச்ச கதைகளைப் பத்திப் பேசச் சொன்னா, இன்னிக்கு பூராவும் கூடப் பேசிட்ட இருக்கலாம்தான்... ஆனா நமக்கு நிகழ்ச்சிக்கு ஒதுக்கின நேரம் முடியப் போவுதே... அதனால சமீபத்துல நான் படிச்ச ரசனையான ஒரு விஷயத்தை உங்க ரெண்டு பேரோடயும் ஷேர் பண்ணிக்கறேன்..." என்று மடிக்கணினியைக் காட்டுகிறார் பேராசிரியர். ‘‘சாப்பாட்டு ரசனையை திருநெல்வேலி ஜனங்களோட நடையில இவர் எழுத்துல படிக்கிறதே தனி சுகம்தாங்க... அதுவும் கடைசிப் பாராவுல ஒரு பன்ச் அடிச்சு அங்க மனித இயல்பைத் தொட்டுக் காட்டறாரு பாருங்க... அங்கதாங்க நிக்கிறாரு ரைட்டர்!"

‘‘அட... நீல்லாம் படிச்சவங்க. சொன்னா கரீக்கட்டாத்தாம்ப்பா இருக்குது..." என்று மாரி வியக்க, ‘‘மீண்டும் சுவாரஸ்யமான விஷயங்களோட அடுத்த வாரம் ‘கொஞ்சம் காபி நிறைய இலக்கியம்’ நிகழ்ச்சியோட சந்திக்கறோம். பை டு ஆல்..." என்று கை கூப்புகிறாள் பிரவீணா.

மேலும் வாசிக்க...

மின்னல் டிவி : டீ வித் திவ்யா

————————————————————————————————

முன்குறிப்பு : சிவப்பு எழுத்தில காணப்படுபவைகளைக் கிளிக்கி பதிவுகளைப் படிக்கலாம்!

————————————————————————————————

‘‘ஹாய்... வெல்கம் டு டீ வித் திவ்யா பவர்டு பை வலைச்சரம். இன்னிக்கு நிகழ்ச்சில நாம சந்திக்கப் போறது ஒரு பிரபல(!) வலைப்பதிவரை. இவர் ‘மின்னல் வரிகள்'ன்ற தளத்துல சிறுகதைகளும், கட்டுரைகளுமா எழுதி 300வது பதிவை நெருங்கிட்டிருக்கார். வெங்கம் டூ பாலகணேஷ் ஸார்...!" என்க, அவர் மெதுவாக நடந்து வந்து திவ்யாவின் எதிரில் அமர்கிறார்.

‘‘ஹாய் பாலா ஸார்... எப்படி இருக்கீங்க?" என்கிறார் திவ்யா.

‘‘பாத்தா தெரியலையா? கொஞ்சம் குண்டா இருக்கேன்" என்று பாலகணேஷ் கடிக்க, ‘‘கொஞ்ச மில்லை... ரொம்பவே" என்று திவ்யா பதிலுக்குக் கடித்துச் சிரிக்கிறார். பாலகணேஷ், ‘ழே' என்று விழித்தபடி இருக்கையில் அமர... ‘‘அப்புறம்... சொல்லுங்க பாலா ஸார்... நீங்க எப்போ எலுத ஆரம்பிச்சீங்க?"

‘‘அது... எனக்கு அஞ்சு வயசு இருக்கும். எங்கப்பா மங்கையர்க்கரசி மிஸ்கிட்ட என்னை சேத்து விட்டதும், அவங்க என் கையப் பிடிச்சு ஸ்லேட்டுல ‘அ’  போடச் சொல்லித் தந்தாங்க. அப்ப..."

‘‘அவ்வ்வ்வ்...! அதைக் கேக்கலை ஸார் நானு. இணையத்துல எப்ப எலுத ஆரம்பிச்சீங்கன்னு கேட்டேன்..."

‘‘ஓ... அதுவா? 2011ம் வருஷம் செப்டம்பர் மாசத்துலருந்து எழுத ஆரம்பிச்சேன். ஏதோ நான் கிறுக்கறதையும் நல்லாருக்குன்னு பல நட்புகள் பாராட்டறதால இன்னும் என் பயணம் தொடர்ந்துக்கிட்டு இருக்குது..."

‘‘உங்குலுக்கு கதை எழுதறது பிடிக்குமா? இல்ல... கட்டுரைகள் எழுதறது பிடிக்குமா?"

‘‘நான் எழுதறது கதையா, கட்டுரையான்னு பல சமயங்கள்ல எனக்கே புரியறதில்லீங்க... அதனால பொதுவா எழுதறது பிடிக்கும்னு வெச்சுக்கலாமே...!"

‘‘ஓ.கே. ஸார்... உங்க இன்டர்வியூ மேல தொடர்றதுக்கு முன்னால ஒரு ஷார்ட் கமர்ஷியல் பிரேக்..." என்று திவ்யா க்ளோஸப்பில் சிரித்து பயமுறுத்த, திரையில் விளம்பரங்கள் ஓடுகின்றன...

‘‘வெல்கம் பேக் டு டீ வித் திவ்யா பவர்டு பை வலைச்சரம். ஸார்... உங்களுக்குப் பரிச்சயமான சில வலைப்பதிவர்கள் கிட்ட நீங்க எல்தினதுல அவங்கலுக்குப் பிடிச்ச பதிவு எதுன்னு கேட்டு ஒரு பேட்டி எடுத்தோம். அதை நாம இப்ப பாக்கலாம்" என்று திவ்யா சொல்ல... திரையில் காட்சிகள் விரிகின்றன.

‘‘மிஸ்டர் சீனு...! மின்னல் வரிகள்ல நீங்க படிச்சதுல உங்கல்க்குப் பிடிச்சதுன்னு எதைச் சொல்வீங்க?" என்று கேட்கப்பட, நீஈஈஈண்ட நேரம் யோசித்துவிட்டு (யோசிக்கிற நேரத்துல அவர் பார்வை அலைஞ்சதை எடிட் பண்ணியாச்சு! ஹி... ஹி...!) ‘‘வாத்தியார் எழுதினது எல்லாமே எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும்ன்னாலும்கூட, குறிப்பா... நானும் ஒரு கொலைகாரனும், கொன்னவன் வந்தானடி ரெண்டுமே எனக்குப் பிடிச்சவை’" என்கிறார் சீனு. ‘‘க்ரைம்ன்னா உங்களுக்கு ரொம்பப் பிடிக்கறதாலதான் ஒரு ‘ரகசியத்தை' இன்னும் முழுசாச் சொல்லாம இருக்கீங்களா?" எனக் கேட்கப்பட... ‘ஹீ... ஹீ.... ஹீ...!' என்று தன் ட்ரேட் மார்க் சிரிப்பை உதிர்த்தபடி எஸ்கேப்பாகிறார் சீனு.

தன் மகனைப் போல முகமூடி ஒன்றை மாட்டியபடி கேமரா முன் தோன்றுகிறார் ஸ்கூல் பையன். ‘‘வணக்கம் மிஸ்டர் ஸ்கூல் பையன்! நீங்க ஏன் உங்க பையன் முகமூடிய மாட்டிட்டு நடமாடறீங்க?" எனக் கேட்கப்பட, ‘‘அதுவா... நான் ப்ளாக்லயும், டிவிலயும் வர்றதப் பாத்தா ஆஃபீஸ்ல என் மேனேஜர் திட்டுவாரு... மத்த ஸ்ஃடாப்லாம் அடிப்பாங்க... அதான்..." என்று ஸ்.பை. இழுக்கிறார். ‘‘சரி, மின்னல் வரிகள்ல உங்களுக்குப் பிடிச்ச பதிவு எது? யோசிச்சுச் சொல்லுங்க..." ‘‘யோசிக்காமலே சொல்வேங்க - மின்னலடிக்குது மீண்டும் பதிவுதான். தனக்கு நேர்ந்த கஷ்டத்தைக் கூட நகைச்சுவை ததும்ப சொல்லியிருந்தது எனக்கு ரொம்பவே பிடிச்சது" என்கிறார். ‘‘அப்படியா... சரி, உங்க ஆபீஸ் போன் நம்பர் என்ன?" என்று திவ்யா கேட்க, ‘‘அவ்வ்வ்வ்!" என்று அழுதபடியே ஓடுகிறார் ஸ்.பை.!

அதைப் பார்த்து வாய்விட்டுச் சிரிக்கிற பாலகணேஷை இந்த நேரம் பார்த்துத்தானா கேமராமேன் க்ளோஸப்பில் காட்டித் தொலைய வேண்டும்? பாதி வீடுகளில் பார்ப்பவர்கள் பயந்து ரிமோட்டைக் கையிலெடுக்க டி.வி. திரைகள் இருள்கின்றன. இப்போது திரையில் வருகிறார் கோவை ஆவி. ‘‘மிஸ்டர் ஆவி! உஙக பேரைக் கேட்டாத்தான் டெரரா இருக்கு. நேர்ல பாத்தா..." என திவ்யா இழுக்க... ‘‘என்ன... காமெடி பீஸ் மாதிரி இருக்கேன்னு சொல்ல வர்றீங்களா?" என்று கோபமாக நிமிரும் ஆவி, திவ்யாவின் சிரிப்பைப் பார்த்ததும் கூலாகிறார். ‘‘ரைட்... நீங்க சொல்லலாம்...! ஹி... ஹி...! நீங்க கேட்டதுக்கு பதில் : மின்னல் வரிகள்ல எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்ச விஷயம் நடை வண்டிகள் தொடர்தான்...." என்கிறார்.

அடுத்ததாக திரையில் தோன்றும் அரசனிடம், ‘‘நீங்க எந்த நாட்டுக்கு அரசன் ஸார்?" என்று கேட்கப்பட... ‘‘எங்க ஊருல நான் ராஜாங்க. அதான் இந்தப் பேரு..." என்கிறார் அரசன். ‘‘ரைட்டு... மின்னல் வரிகள்ல உங்கல்க்குப் பிடிச்ச பதிவுன்னு எதைச் சொல்வீங்க?" என்கிற கேள்விக்கு கொஞ்சமும் யோசிக்காமல், ‘‘சிரித்திரபுரம் எழுதினாரு பாருங்க... அதான் எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்ச விஷயம். அதுல இருந்த நான்ஸ்டாப் காமெடியை ரொம்பவே ரசிச்சேன்..." என்கிறார் அரசன்.

  பார்க் பென்ச்சில் நாட்டாமை போல கால்மேல் கால் போட்டு அமர்ந்திருக்கும் ரூபக்ராம் தன்னிடம் கேட்கப்பட்ட கேள்விக்காகச் சிரித்தாரா, இல்லை கேள்வி கேட்ட திவ்யாவைப் பார்த்துச் சிரித்தாரா என்பது தெரியாதபடி ஒரு மர்மப் புன்னகையைச் சிந்திவிட்டு, ‘‘எனக்கு அவர் எழுதினதுல சரிதாயணமும், மொறுமொறு மிக்ஸரும்தான் ரொம்பப் பிடிக்கும்" என்கிறார். ‘‘அதுசரி மிஸ்டர் ரூபக்... நீங்க உங்க காருக்கு ஏதோ பேர் வெச்சிருக்கறதா கோவை ஆவி சொன்னாரு. அதென்ன பேரு?" என்று திவ்யா கேட்க, ‘‘அதை நான் இன்னும் வாத்தியாருக்கே சொல்லாம ரகசியமா வெச்சுட்டிருக்கேன்... போட்டு உடைச்சிராதீங்கம்மா..." என்றபடி ‘ஸ்டாப் ப்ளாக்'கில் காணாமல் போகிறார் ரூபக்.

க்ளிப்பிங்குகள் ஓடி முடிந்திருக்க, திவ்யா பாலகணேஷிடம் திரும்புகிறார். ‘‘ஸார்... எல்லாரும் சொன்னதைக் கேட்டீங்க... நீங்க எலுதினதுல உங்கலுக்குப் பிடிச்சது எதுன்னு சொல்லுங்க இப்போ..." என்க, ‘‘நான் எலுதின... ஸாரி, எழுதின எல்லாமே எனக்குப் பிடிக்கும். அதைவிட அதிகமா எனக்குப் பிடிச்சது என்னன்னா..." என்று இழுக்க... ‘‘என்ன ஸார்?" என்கிறார் திவ்யா. ‘‘நீங்க உங்கலுக்கு, எலுதினதுன்னு பேசாம ழகரத்தை சரியா உச்சரிச்சுப் பேசினா எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும்..." என்ற பாலகணேஷிடம் அவசரமாக, ‘‘எங்க நிகல்ச்சில சிறப்பு விருந்தினரா கலந்துக்கிட்டதுக்கு ரொம்ப நன்றி ஸார்..." என்று திவ்யா கை கூப்ப, கேமரா அவரின் மேல் ஃப்ரீஸாக... ரிமோட்டை உங்களின் கை நாட... டி.வி. திரை இருள்கிறது.

நாளைய சிறப்பு நிகழ்ச்சி : கொஞ்சம் காபி, நிறைய இலக்கியம்! காணத் தவறாதீர்கள்!

 

கணேசபாகவதரின் கச்சேரி-யைக் கேட்க விருமபுபவர்கள் இங்கே க்ளிக்கிப் படிககவும்!

மேலும் வாசிக்க...