07 - 09 - 2015 முதல் ஆசிரியர் பொறுப்பேற்பவர்

ரிஷபன்
இவரின் வலைப்பூ

ரிஷபன்

முந்தைய ஆசிரியர்கள்


சீனா ... (Cheena) - அசைபோடுவது

சிந்தாநதி

நன்றி!

திரட்டிகளின் தொகுப்பு

:: தமிழ் திரட்டுகளின் சங்கமம்<br/>:: Tamil blogs, news, ezines

வலைப்பதிவர் உதவிப்பக்கம்

தமிழில் எழுத மென்பொருள்

fb like

ஞானாலயா = புதுக்கோட்டை

www.gnanalaya-tamil.com
வலைச்சரத்தில் வெளியிடப்படும் இடுகைகள் வலைச்சரக் குழுவினரால் தணிக்கைக்கு உட்படாது. ஆனால், வலைச்சர விதிக்கு உட்படாத இடுகைகளை முன்னறிவிப்பின்றி நீக்க வலைச்சரக் குழுவினருக்கு உரிமை உள்ளது
Showing posts with label பா.கணேஷ். Show all posts
Showing posts with label பா.கணேஷ். Show all posts

Sunday, May 6, 2012

வாரேன்... நான் வாரேன்... போய் வாரேன்...!

அ‌னைவருக்கும் வணக்கம்!

பா.கணேஷாகிய நான் வலைச்சரப் பொறுப்பை நிறைவு செய்யும் தினம் இன்று. ஆகவே எந்த ‘ஜோடி’யையும் அழைக்காமல் நானே வந்திருக்கிறேன். இன்று நான் விரும்பிப் படிக்கின்ற சில தளங்களை உங்களுககுச் சொல்கிறேன். இவர்களில் சிலர் உங்களுக்குப் புதியவர்களாகவும், சிலர் தெரிந்தவர்களாகவும் இருககலாம். ஆனால் இந்தத் தளங்கள் எல்லாமே ரசனைக்குரியவை என்பதில் எனக்கு ஐயமில்லை.

ஆன்மீகத்தின் அருஞ்சுவையைப் பருக விரும்புகிறீர்கள் என்றாலும் சரி... வாத்தியார் சுஜாதாவைப் பற்றியும் அவரின் படைப்புலகைப் பற்றியும் நிறையப் படித்தறிய விரும்பினாலும் சரி... பாலஹனுமான் என்ற என் நண்பரின் தளம் உங்களுக்கு உதவும்.

அழகாகக் கவிதை எழுதுகிறார் யுவராணி தமிழரசன். படித்தால் பிடித்துப் போகும் இவரது தளம்.

இவரும் கவிதைகளால் தளத்தை நிரப்பியிருப்பவர். பெயரிலேயே சீனியை வைத்திருப்பதாலோ என்னவோ இனிக்கின்றன கவிதைகள்.

என்.சொக்கன் எனக்குப் பிடித்த எழுத்தாளர்களில் ஒருவர். இவரது தளமும் படித்தால் பிடிக்கும் எனகிற ரகம்தான். படித்துப் பாருங்கள்.

இவர் மதுரை சொக்கன். திருமூலரின் திருமந்திரத்திலிருந்து ஆன்மீகக் கருத்துககளை மழையெனப் பொழிந்து தாகம் தீர்த்து வருகிறார்.

இவரது தளத்தில் அனைவரும் அறிந்து கொள்ள வேண்டிய விஷயங்கள் கொட்டிக் கிடககின்றன. அ.குரு என்கிற இவர் பள்ளியில் எத்தனையோ மாணவர்களுக்குக் குரு.

அடுத்தவர் பெயர் சீனுகுரு. சிறுகதைகளும், கட்டுரைகளும் சுவாரஸ்யமாய் எழுதி வருகிறார்.

குருச்சந்திரன் என்கிற இவர் தன் தளத்தில் குறுங்கவிதைகளும் நெடுங்கவிதைகளுமாக ரவுண்டி கட்டி அடித்து வருகிறார்.

சந்தோஷ் என்கிற இவரது தளத்திற்கு ஒருமுறைதான் விஸிட் அடி்த்திருககிறேன். அந்த ஒரு இடுகையே என் கருத்துககளோடு ஒத்துப் போவதால் மிகப் பிடித்திருந்தது. நீஙகளும் படித்துப் பாருங்கள்...

arouna-selvame என்கிற இவரது பெயரை எப்படி உச்சரிப்பது என்று தெரியவில்லை. சுவாரஸ்யமான பதிவுகள் இவருடையவை.

சமுத்ரா வழங்கி வரும் கலைடாஸ்கோப் எப்போதுமே ரசனைக்கு விருந்து எனக்கு. நீங்களும் ருசித்துப் பாருங்கள்.

மிடில்கிளாஸ் மாதவி இப்போது குறைவாகத்தான் எழுதுகிறார். ஆனால் நிறைவாக எழுதுபவர் இவர்.

கீதமஞ்சரியின் எழுத்துக்களில் காணப்படும் முதிர்ச்சியும், தெளிவான சிந்தனையோட்டமும் எனக்கு மிக உவப்பானவை.

ஸ்ரீரங்கத்துககாரரான ரிஷபன் எழுதும் கவிதைகளும் சரி, சிறுகதைகளும் சரி... மனதைப் பறித்துக்‌ கொள்ள வல்லவை.

அப்பாத்துரை ஸார் என்னைப் பொறுத்த வரை வலையுலகில் இன்று உலவும் இன்னொரு சுஜாதா என்பேன்.

எப்போதும் ஏற்றமிகு சிந்தனைகளை வழங்கி என்னையும் என்னைப் போல பலரையும் மேம்படுத்தி வருபவர் ரமணி ஸார்.

பிரதிபலனை எதிர்பார்த்தே உதவும் இவ்வுலகில் எந்தப் பிரதிபலனும் இல்லாமல் பல பயனுள்ள மென்பொருட்களையும், விளையாட்டுகளையும், தகவல்களையும் வழங்கி வருபவர் நண்பர் வேலன்.

மகேந்திரன் கட்டியிருக்கும் வசந்த மண்டபத்திற்குச் சென்றீர்கள் என்றால் அழகிய அன்னைத் தமிழ் உங்களுக்கு ஆறுதலையும், மகிழ்வையும் அளிக்கும்.

என் வலைச்சரப் பயணத்தில் நான் ரசித்த பதிவுகளை உங்களுக்கு இதுவரை அறிமுகம் செய்தேன். நான் பார்ககத் தவறிய, பார்க்க வேண்டிய நல்ல பதிவுகள் பல இருக்கும். அவர்கள் திறமையில் குறைந்தவர்கள் என்று பொருளல்ல. எனக்கு சமயம் போதவில்லை, கவனம் போதவில்லை என்பது தான் குறையாக இருக்கு்ம். அவர்கள் அனைவருக்கும் என் வந்தனம்.

இந்தச் செயலை நான் சரியாகச்‌ செய்து முடிப்பேன் என்று நம்பிக்கை வைத்து என்னிடம் பொறுப்பைத் தந்த சீனா ஐயா அவர்களுக்கும், நண்பன் தமிழவாசி பிரகாஷுக்கும் என் இதயம நிறைந்த நன்றி!

சங்க இலக்கியத்துல ஒரு பாடலில் தலைவன் தன் ‌தலைவியைப் பற்றிச் சொல்லும் போது ‘வினை முடித்தன்ன இனியள்’ என்று சொல்வதாக வரும். ஒரு பொறுப்பை எடுத்துக் கொண்டு அதை நன்கு முடித்தால் என்ன திருப்தி வருமோ, அத்தனை இனியவள் என் காதலி என்று பொருள். உங்கள் அனைவரின் ஆதரவோடு அப்படி வினை முடித்ததால் வந்த திருப்தி எனக்குள் இப்போது இருக்கிறது.

இறுதியாக, ஆனால் உறுதியாக ஒன்று... இயக்குனர் எவ்வளவு பாடுபட்டு எடுத்தாலும் ரசிகர்கள் பார்த்து ரசிக்காவிட்டால் அந்த சினிமாவால் என்ன பிரயோஜனம்? நான் வலைச்சரத்திலோ என் தளத்திலோ எவ்வளவு எழுதினாலும் நீங்களெல்லாம் படித்து ரசித்தால்தானே அவற்றுக்கு மதிப்பு? அப்படி பூஜ்யமாக இருக்கும் எனக்கு முன்னால் எண்களாக நின்று மதிப்பு சேர்க்கும் உங்கள் அனைவருககும்...


                               இதயத்தின் அடியாழத்திலிருந்து என் நன்றி!
மேலும் வாசிக்க...

Saturday, May 5, 2012

அப்புசாமியும் சங்கீதமும்

அப்புசாமி எழுபத்தெட்டாவது தடவையாக ‘‘பாஹ்... பாஹ்...’’ என்று நீளமாக சங்கீத ஏப்பம் விட்டார். சீதாப்பாட்டி கோபமாக, ‘‘காலையிலிருந்து நான் சங்கீத பிராக்டீஸ் பண்ண விடாமல் பாஹ் பாஹ் என்று ஏப்பம் விட்டுக் ‌கொண்டிருக்கிறீர்கள். த்ரோட்டில் என்னமாவது ஸ்டக் ஆகியிருக்கிறதா?’’ என்றாள்.

அடுத்த கணம் அப்புசாமி, ‘‘நீயேதான் பாரேன்..’’ என்று மனைவிக்கு அருகில் வந்து வாயைத் திறந்தார் கார் பானெட்டைத் திறந்து காட்டுவது போல. ‘‘போதும்... போதும்... க்ளோத் யுவர் மெளத்! லார்ட் கண்ணன் என்று நினைப்போ? உங்கள் வாய்க்குள் ஹோல் யுனிவர்ஸ் இருக்கப் போகிறது. அதை நான் பார்த்துக் கன்னத்தில் ‌போட்டுக் கொள்ளப் போகிறேன்.. பாடும்போது டிஸ்டர்ப் பண்ணாதீங்கன்னா...’’

‘‘அடியேய்... உன்னை நான் பெண் பார்க்க வந்தபோது சசிக்க முடியாமல் பாடினாயே ஒரு பாட்டு, அந்த இழவுப் பாட்டைத் தவிர இத்தனை நூற்றாண்டாயிற்று, வேறு பாட்டு உனக்குத் தெரியுமோ? பாஹ்... இப்ப சங்கீதம் கத்துக்கிட்டு நீயெல்லாம் கழகத்துல பாடி... பாஹ்...’’ அப்புசாமிக்கு ஏப்பம் வந்தது. சீதாப்பாட்டிக்கு கோபம் வந்தது.

‘‘என் சங்கீதத்தைக் கெடுத்த உங்களுக்கு இன்றையிலிருந்து பேட்டா கட். ஒரு பைசாகூடக் கொடுக்கப் போவதி்ல்லை... ஃபங்ஷன் முடியற வரைக்கும் வீட்டுக்குள்ள வராதீங்க...’’ என்றுவிட்டு பா.மு.க. (பாட்டிகள் முன்னேற்றக் கழகம்)வுக்குப் போய் விட்டாள்.

விஷயம் வேறொன்றுமில்லை. பா.மு.க.வின் ஆண்டு விழா நெருங்குவதால் அதற்குள் சங்கீதம் கற்றுக் கொண்டு தானே பாட வேண்டுமென்று சீதாப்பாட்டி ஆசைப்பட்டு ஒரு சங்கீத வாத்தியாரை ஏற்பாடு செய்து பாட்டுக் கற்றுக் கொண்டிருந்தாள். அதற்கு அப்புசாமியின் அபார ஏப்பம் இடையூறு செய்ததால் வந்த விளைவு இது.

‘‘டேய் ரஸம், தாத்தனு ரண்டு திவஸா ஊட்டா, தின்டி ஏனு மாடுதில்லா. தும்ப பேஜாராகிதி... நோடப்பா...’’ என்றான் பீமாராவ்.

‘‘தாத்தா... பாட்டி பேட்டாவைக் கட் பண்ணி வீட்டுல சேர்க்காததால இப்படி நாயா அலையறீங்க. நீங்க கொஞ்சம் சங்கீதத்தை ரசிக்கக் கத்துக்கிட்டு பாட்டி முன்னால போயி நின்னா பாட்டி அசந்துடுவா..’’ என்றான் ரசகுண்டு.

‘‘அதுக்கு  நான் என்னடா பண்ணறது?’’ என்றார் அப்புசாமி. ரசகுண்டு சமீபத்தில் தான் வாங்கிய லேப்டாப்பைத் திறந்தான். ‘‘இங்க பாருங்க தாத்தா... நான் காட்டற தளங்கள்ல இருக்கற பாட்டுக்களைக் கேளுங்க. பாடல் வரிகளைப் படியுங்க. சங்கீதஞானம் தானா வரும்...’’ என்றான்.

அப்புசாமி பரிதாபமாகப் பார்த்தார். ரசகுண்டு விளக்கினான். ‘‘தாத்தா... பாடும் நிலா பாலு -வுல எஸ்.பி.பியோட சாதாரண பாட்டுலருந்து அபூர்வமான பாட்டு வரைக்கும் கொட்டிக் கிடக்கு. கான கந்தர்வன் -ல கே.‌ஜே.ஏசுதாஸோட எல்லாப் பாட்டுக்களையும் கேக்கலாம். தமிழ் பாடல் வரிகள் -ல தமிழ்ப் பாடல்களோட வரிகளெல்லாம் இருக்கு. படிச்சு மனப்பாடம் பண்ணிக்கலாம்...’’

‘‘அடே ரசம், நீ சாதா ரசம் இல்லடா... பாதரசம்!’’ என்றார் அப்புசாமி மகிழ்ச்சியாக. ‘‘இன்னும் இருக்கு தாத்தா... தேன்கிண்ணம், பாசப் பறவைகள், பல்சுவை, நேயர் விருப்பம் இங்கல்லாம் நல்ல திரை இசைப் பாட்டுக் கேட்டு ரசியுங்க.’’

‘‘அட இஸ்கி! இவ்வளவு தளங்கள் இருக்காடா இசைக்கு?’’ என்றார் அப்புசாமி. ‘‘இன்னும் பாருங்க தாத்தா. கண்ணன் பாட்டு-லயும், இசை இன்பம்-லயும், ஈகரை-லயும் இருக்கற பாட்டுக்களைக் கேட்டும், கர்நாடக சங்கீத ராகங்களைப் பத்தின விஷயங்களைப் படிச்சும் நெட்டுருப் பண்ணிடுங்க தாத்தா...’’ என்றான் ரசம்.

‘‘மியூசிக்ல இவ்வளவு வெரைட்டி இருக்காடா? நான் எப்ப இதெல்லாம் தெரிஞ்சுக்கிட்டு, எப்ப சீதேக்கிழவியப் பாக்கறது? அதுககுள்ள எனக்கு வயசாய்டுமேடா...’’ என்றார் அப்புசாமி.

‘‘ஆமா... இப்ப இளமை துள்ளுது. அதுக்குள்ள வயசாய்டுமாக்கும்... மியூசிக்ல இவ்வளவு வெரைட்டியான்னா கேட்டீங்க? இன்னும் இருக்கு தாத்தா. ஈழவயல்-ல போய் சிலோன் பொப் இசையக் கேட்டுப் பாருங்க... மயங்கிடுவீங்க. பிரியமுடன் வசந்த் வழங்கற ரொமான்டிக் ஆண் குரல் பாடல்களைக் கேட்டுப் பாருங்க... அப்புறம் இளையராஜா ஹிட்ஸ்-ல போய் ராக மழையில நனையுங்க. தவிர, பாட்டுக்கு்ப் பாட்டு தளத்துல வித்தியாசமான இசைக் கோலங்களை ரசியுங்க தாத்தா. இதைத் தவிர, கிணற்றுத் தவளை கிட்டப் போனா உங்களுக்குப் பிடிச்ச பாட்டை டவுன்லோடு பண்ணியே ரசிக்கலாம் தாத்தா. இதெல்லாம் முடிச்சப்புறமா றேடியோஸ்பதி-க்கு வந்து அங்க கேக்கற இசைப் புதிர்களை விடுவிச்சுப் பாருங்க தாத்தா... நீங்களும் இன்னொரு இளையராஜாவா ஆய்டுவீங்க’’ என்றான் ரசகுண்டு.

‘‘உங்களைத்தானே... நான் கேக்கற ரெண்டு கேள்விக்கு நீங்‌க சரியான பதில் சொன்னா யூ மே கம் இன்... இல்லன்னா பா.மு.க. ஃபங்ஷன் முடியற வரைக்கும் என் முன்னால வரககூடாது’’ என்றாள் சீதாப்பாட்டி. ‘‘எது வேணாலும் கேளு சீதே... டாண் டாண்ணு பதில் சொல்றேன்’’ என்றார் அப்பு. அவர் சொன்னது ரொம்பத் தப்பு.

‘‘லார்ட் சிவாவுககு முன்னாடி ராவணன் பாடின ராகம் எது?’’ என்று சீதாபாட்டி கேட்க, அப்புசாமி திருதிருவென்று விழிக்க, அருகிலிருந்த ரசம் அவர் காதைக் கடித்தான். ‘‘கபோதி’’ என்றார் அப்புசாமி உடனே. தலையிலடித்துக் கொண்டாள் சீதாப்பாட்டி. ‘‘ஹாரிபிள்! அது காம்போதி ராகம்’’ என்றாள். அப்புசாமி பரிதாபமாகப் பார்க்க, அடுத்த கேள்வியை வீசினாள். ‘‘சரி, கர்ணன் படத்துல வர்ற ‘கண்ணுக்கு குலமேது’ பாட்டு என்ன ராகத்துல அமைஞ்சது?’’ அப்புசாமி ரசத்தைப் பார்க்க, அவன் மறுபடி காதைக் கடிக்க, ‘‘பகோடா’’ என்றார் அப்புசாமி வேகமாக. இம்முறை ரசம் தலையிலடித்துக் கொண்டான். ‘‘ஐயோ, தாத்தா! அது பஹாடி ராகம். எப்பவும் திங்கறதுலயே இருங்க...’’ சீதாப்பாட்டி கோபமாக எழுந்து போய் விட்டாள்.

அடுத்த நாளே சீதாப்பாட்டி அப்புசாமியை சமாதானம் செய்து வீட்டுக்குக் கூட்டி வந்தாள். ‘‘இந்தாங்க 500 ரூபாய் வெச்சுக்கங்க...’’ என்று தாராளமாக பேட்டா கொடுத்தாள். அப்புசாமி புரியாமல் பார்த்தார். ‘‘தயவுபண்ணி என்னை சமாதானப்படுத்த சங்கீதம் கத்துக்கறேன்னு உங்க ஃப்ரெண்ட்ஸோட பார்க்குல உககாந்து இன்னிக்குப் பாடின மாதிரி பாடாதீங்க. சுத்தி நாப்பது பேர் பாத்ததும், நாலஞ்சு பேர் ரூபா நோட்டுகளை பிச்சை மாதிரி போட்டதும்... ஹாரிபிள்! பா.மு.க.ல எலெக்ஷன் வர்ற நேரத்துல உங்களை இப்படி யாராவது போட்டோ எடுத்து மேகஸின்ல போட்டுட்டா என் இமேஜ் என்னாகறது?’’ என்றாள் சீதாபாட்டி.

‘அடக்கடவுளே...சீ‌‌தேகிட்ட தோக்கறதே வாழ்க்கைல வழக்கமா இருந்தது. இப்ப எதேச்சையா ஜெயிச்சுட்டேன் போலருக்கே...’’ என்று அப்புசாமியின் மனசு குதியாட்டம் போட்டது.
மேலும் வாசிக்க...

Friday, May 4, 2012

உருகும் விநாடிகள்

நரேந்திரன் சிகரெட்டை ஆஷ்ட்ரேயில் அடக்கம் செய்தான். கதவைத் திறந்து இளம் புயலாக உள்ளே வந்தாள் வைஜயந்தி.

‘‘ஹாய், நரேன்...’’

‘‘ஏய்... என்ன இது?’’

‘‘இது? புது டிரெஸ்! புது டைலர் ஒருத்தனைப் பிடித்திருக்கிறேன்.’’

‘‘சரியான திருடன் போலிருக்கிறது - முதுகுப் பக்கம் துணி வைக்கவே மறந்திருக்கிறான் வைஜ்.’’

‘‘நீ இன்னும திருவிளையாடல் காலத்திலேயே இரு... இதுதான் இன்றைய ஃபேஷன்!’’

‘‘ஐயோ, ஐயோ... முதுகில் போஸ்டரே அடித்து ஒட்டலாம் போலிருக்கிறதே!’’ சொல்லிவிட்டு வைஜயந்தியின் ஹேண்ட்பேக் வீச்சிலிருந்து தலையைக் குனிந்து தப்பித்தான் நரேந்திரன். மீண்டும் கதவு திறந்து ஜான்சுந்தர் உள்ளே நுழைந்தான். ‘‘வைஜ்! இதோ நீ கேட்ட தகவல்கள் இந்த பென் டிரைவில் இருக்கின்றன...’’ என்று அவளிடம் நீட்டினான்.

‘‘ஜான்! எனக்குத் தெரியாமல் வைஜுக்காக எந்தக் கேஸுக்கு என்ன தகவல்கள் சேகரித்தாய்?’’ நரேந்திரன் கோபமாகக் கேட்டான்.  ‘‘கேஸுக்காக இல்லை நரேன். கோடை விடுமுறைக்கு என்னை வெளியூர் அழைத்துப் போவதாகச் சொன்னாயல்லவா? அதுதான் எங்கே போகலாம் என்று யோசித்து ஜானிடம் உலகின் பார்க்க வேண்டிய இடங்களைப் பற்றிக் கேட்டேன்..’’ என்று லேப்டாபில் பென் டிரைவைச் செருகியபடி சொன்னாள் வைஜயந்தி.

‘‘வைஜ்! மனிதன் ஒரு பேச்சுக்குச் சொன்னால் நிஜமாகவே நம்பி விடுவதா?’’ என்றான் நரேந்திரன். அவனை உதாசீனம் செய்து, ‘‘ஜான், இதென்ன...?’’ என்றாள் வைஜ். ஜான் விளக்கினான், ‘‘வைஜ்! முதலில் இதைப் பார். வெளியூர் டூர் போகிறீர்களா? சில டிப்ஸ் -என்று குறிப்புகள் தருகிறார் மோகன்குமார்...’’ என்றான். வைஜயந்தி படிப்பதை நரேந்திரனும பின்னால் நின்று கொண்டு கவனித்தான்.

‘‘வைஜ்! சிங்கை சந்திப்புகள்-என்று துளசி கோபால் டீச்சரும், Joyfull சிங்கப்பூர்-என்று கேபிள் சங்கரும் சிங்கப்பூரைச் சுற்றிக் காட்டுகிறார்கள் பார்...’’

‘‘வாவ்!’’ கண்களை அகல விரி்த்தாள் வைஜயந்தி. ‘‘நரேன், நாம் இங்கே போகலாமா?’’

‘‘வேண்டாம் வைஜ்! நிறைய சினிமாக்களில் சிங்கப்பூரைப் பார்த்தாகி விட்டது. வேறு எங்காவது போகலாம்...’’ என்றான் நரேந்திரன்.

‘‘அப்படியானால் மனைவியின் மயோர்கா-என்று வி.ராதாகிருஷ்ணனும், கலாச்சார வியப்புகள்: இலண்டன்-என்று ஆர்.பாரதிராஜாவும், அற்புதத் தீவு பஹாமாஸ்-என்று சத்யப்ரியனும் எவ்வளவு அழகாகச் சொல்லியிரு்க்கிறார்கள் பார்...’’ என்றான் ஜான்.

‌வைஜயந்தி உற்சாகமாய் நரேந்திரனைப் பார்த்தாள். ‘‘ஜான் உன்னுடைய லிஸ்ட் இன்னும் முடியவில்லை போலிருககிறதே’’ என்றான் நரேந்திரன்.

‘‘ஆமாம் நரேன். ஊர் சுற்றலாம் வாங்க-பாங்காக் -என்று தாய்லாந்தை நினைவில் நின்றவையும், கிலிபி (ஆப்பிரிக்கா) -என்று ஆப்பிரி்க்காவை லக்ஷ்மியும், அக்ஷர்தாம்-உலகின் 8வது அதிசயம் -என்று திருமதி பி.எஸ்.ஸ்ரீதரும், பயண அனுபவம் -என்று இலங்கையை புதுகைத் தென்றலும், San Antonio,TX-பயணம் -என்று அமெரிக்காவை வைகையின் சாரலும் எவ்வளவு அழகாய் சுற்றிக் காட்டியிருககிறார்கள் பார்’’ என்றான் ஜான்.

‘‘அப்பனே ஜான்! நான் உனக்கு என்ன துரோகம் செய்து விட்டேன் என்று இப்படி என் பாங்க் பாலன்‌‌ஸைக் காலி பண்ணத் திட்டமிட்டு பழிவாங்குகிறாய்? இந்தியாவிற்குள் பார்க்க வேண்டிய சிறந்த இடங்கள் எதுவும் உன் கண்ணில் படவில்லையா?’’ பல்லிடுக்கில் பேசினான் நரேந்திரன்.

‘‘என்ன சொன்னாய் நரேன்?’’ என்றாள் வைஜயந்தி.

‘‘ஒன்றுமில்லை. ஜான், இந்தியாவிலேயேகூட பார்க்க வேண்டிய நல்ல இடங்கள் இருக்கின்றன என்றான். அதைத்தான் காட்டச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன். என்ன ஜான்..?’’ நரேந்திரனின் முகத்தைப் பார்த்த ஜான் மிரண்டு, ‘‘ஆமாம் வைஜ்! இங்கே பாரேன்... கோனார்க் சூரியக் கோவிலின் அழகை பாருங்கோளேன்! -என்று கலை சொல்லும் இடம் நன்றாகவே இருக்கிறது. மத்தியப் பிரதேசம் அழைக்கிறது -என்று வெஙகட் நாகராஜ் விரிவாக சுற்றிக் காட்டியிருககிறார் பார். இவர் இப்போது மத்தியப் பிரதேசம் மீண்டும் அழைக்கிறது என்று மறுபடி டூர் அழைத்துப் போகிறார். அவ்வளவு பிடித்த இடமாம் அது’’ என்றான் ஜான்.

‘‘நரேன்! மத்தியப் பிரதேசம் போகலாமா?’’ என்றாள் வைஜயந்தி. ‘‘மத்தியப் பிரதேசத்தை நான் இங்கேயே பார்த்து விட்டேனே’’ என்று அவள் இடுப்பி்ல் கை வைத்தான் நரேந்திரன்.

‘‘யூ...! பொது இடத்தில் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டுமென்பதை தாஸ் உனக்குப் போதிக்கவில்லையா?’’ என்று உதடு துடிக்கக் கேட்டாள் வைஜயந்தி.

‘‘ஐயோ, பொது இடமா? நான் தொட்டது எனக்கு மட்டு்ம் சொந்தமான இடம் என்றல்லவா நினைத்திருந்தேன்’’ என்றான் நரேந்திரன்.

‘‘யூ கவர்ட் ஹையனா, ராட்டன் ஸ்டிங்கிங் மங்க்கி, கன்ட்ரி ஃபிக்’’ என்று வைஜயந்தி சரமாரியாக ஆரம்பிக்க, பாய்ந்து அவள் வாயைப பொத்தினான் நரேந்திரன். ‘‘இதோ பார் வைஜ்! கோடை விடுமுறை எனறால் வெளியூர்ப் பயணம்தானா? உள்ளூரிலேயே நாம் பார்க்காத இடங்கள் நிறைய உண்டு வைஜ். இதோ பார்... சென்னையில் தக்ஷின் சித்ரா -என்று ஒரு இடத்தை ஸாதிகா எவ்வளவு அழகாக சுற்றிக் காண்பிக்கிறார்கள் பார். நாம் மு‌தலில் இங்கே போகலாம்...’’ என்றான்.

வைஜயந்தி முகம் சிவக்க ஏதோ சொல்ல வாய் திறந்த நேரம், கதவு திறந்து ராம்தாஸ் நின்றார். ‘‘வைஜயந்தி! நாளையிலிருந்து ஒரு வாரம் சிங்கப்பூரில் இன்டர்நேஷனல் டிடெக்டிவ் கானஃபரன்ஸ் நடககப் போகிறது. நான் போகிறேன். எனக்கு அசிஸ்டெண்டாக நீ வருகிறாய். நாளை புறப்பட டிககெட் எடுத்தாகி விட்டது. நரேன்... நீ போய் உள்ளூரைச் சுற்றிப் பார்...’’ என்றார் ராம்தாஸ். ‘‘கெடுத்து விட்டதே கிழம்’’ என்று நரேந்திரன் வாய்க்குள் முனக, ராம்தாஸின் முதுகுக்குப் பின்னே நின்று அவனுக்கு பழிப்புக காட்டினாள் வைஜயந்தி.
மேலும் வாசிக்க...

Thursday, May 3, 2012

ஒன்பதாவது திசை, பத்தாவது கிரகம்!

விஷ்ணு, விவேக்கைப் பார்ப்பதற்காக ஒரு மாலை நேரத்தில் வீட்டுக்குப் போனபோது ரூபலா வரவேற்பறை சோஃபாவில் உட்கார்ந்து ‘பெமினா’வைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்தாள். விஷ்ணுவைப் பார்த்துதும், ப்ராக்கெட் குறி ‌போன்ற தன் அழகிய புருவங்களை உயர்த்தினாள். உதடுகளை ஒரு கேலிப் புன்னகையோடு விரித்தாள்.

‘‘என்னடா..? திடீர் விஜயம்? இது டிபன் சாப்பிடற நேரமும் இல்லை... காஃபி டயமும் கிராஸ் ஆயிடுச்சு. இப்ப எதுக்கு வந்திருக்கே?’’

விஷ்ணு தன் இடுப்பில் இரண்டு கைகளையும் வைத்துக் கொண்டு ரூபலாவை முறைத்தான். ‘‘மேடம்! திஸ் ஈஸ் டூ மச்...! என்னை இன்சல்ட் பண்றதுக்கும் ஒரு அளவு இருககு. பாஸ் இன்னி்க்கு நைட் டிபன் உங்க வீட்ல சாப்பிடச் சொன்னார். நீங்க என்னை ரொம்ப ‌இன்சல்ட் பண்ணிட்டதால... நான் இன்னிக்கு...’’

‘‘‌இன்னிக்கு..?’’

‘‘நைட் டிஃபனை எட்டே எட்டு சப்பாத்தியோட நிறுத்திககப் ‌போறேன் மேடம்..!’’

ரூபலா சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். ‘‘என்ன தேடறீங்க மேடம்?’’

‘‘உன்னை எதால சாத்தலாம்னு பாக்கறேன்...’’ ரூபலா தன் அரிசிப் பற்களைக் கடிக்க, உள்ளேயிருந்து வந்த விவேக், ‘‘வாடா, தடியா... இரு, அஞ்சு நிமிஷத்துல ட்ரெஸ் பண்ணிட்டு ரெடியாகி வந்துடறேன்...’’ என்று விட்டு மீண்டும் உள்ளே ‌போனான்.

விஷ்ணு, ரூபலாவை ஏறிட்டான். ‘‘மேடம்! நான் ஒரு விடுகதை சொல்றேன். ரெண்டு நிமிஷத்துக்குள்ள அதுக்கு விடை சொல்லணும். அப்படிச் சொல்லலைன்னா நாளைக்கு மூணு வேளையும் உங்க வீட்லதான் எனக்கு ப்ரேக்ஃபாஸ்ட், லஞ்ச், டின்னர்...’’

‘‘நான் விடையச் சொல்லிட்டா..?’’

‘‘நீங்க சொல்ற ஹோடடலுக்கு உங்களையும் பாஸையயும் கூட்டிக்கிட்டுப் போய் என்னோட செலவுல இன்னிக்கு ராத்திரி டின்னர்...’’

‘‘ஓ.கே. நீ விடுகதையைச் சொல்லு...’’

‘‘ஒரு டப்பா நிறைய மோகினிப் பிசாசுகள். அது என்ன?’’ ரூபலா விழித்தாள். ‘‘ஏதாவது க்ளூ கொடுடா...’’

‘‘நோ க்ளூ...’’ என்றான் விஷ்ணு. நிமிடங்கள் கரைய... ரூபலா, ‘‘சரி, நாளைக்கு மூணு வேளையும் கொட்டிக்க வந்துடு. விடையச் சொல்லு...’’ என்றாள்.

‘‘ஒரு டப்பா நிறைய மோகினிப் பிசாசுகள். வேற ஒண்ணுமில்ல மேடம்... லேடீஸ் ஸ்பெஷல் பஸ்தான்!’’ ரூபலா தீப்பார்வையோடு விஷ்ணுவை அடிக்க வர, வெளியே வந்த விவேக் தடுத்தான். ‘‘டேக் இட் ஈஸி ரூபி... விஷ்ணு ஒரு ப்ளேபாய்ன்னு தெரிஞ்சதுதானே...? கிளம்பலாமாடா விஷ்ணு’’

‘‘ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் இருஙக பாஸ்...’’ என்ற விஷ்ணு தன் லேப்டாப்பை மடியில் வைத்து உயிர்ப்பித்தான். ‘‘மேடம்... மூணு‌ வேளைக்கும் மெனு லிஸ்ட் இங்க இருக்கு பாருங்க...’’ என்றான். ரூபலா ஆர்வமாய் அருகில் வந்தாள். ‘‘மார்னிங் டிபனுக்கு ‌கமலாவின் அடுப்பங்கரைல சொல்லியிருக்கற சோள ரவா இட்லி, தொட்டுக்க கோவை 2 தில்லி சொல்லியிருககற புளியில்லா சாம்பார், கீதா சொல்லியிருககிற கோவைக்காய் சட்னி, கூடவே தெய்வசுகந்தி சொல்லியிருககற எளியமுறை கார்ன் சாலட்...’’

‘‘அட தடியா! மெனு சூப்பராச் சொல்‌றியே... மதியச் சாப்பாட்டுக்கு என்னன்னு ப்ளான் பண்ணி வெச்சிருப்பியே..?’’ சிரித்தான் விவேக்.

‘‘ஆமாம் பாஸ்! முதல்ல மிராவின் கிச்சன்ல சொல்லியிருக்கற அகத்திக் கீரை சூப், அப்புறம் மாதேவி சொல்லியிருக்கற காரட் வெங்காய பிரியாணி, அப்புறம் ஆசியா ஓமர் சொல்லியிருக்கிற முருங்கைப் பூ முட்டை சாதம், இதுக்குத் தொட்டுக்க புதுகைத் தென்றல் சொல்லியிருககிற ஹோட்டல் க்ரேவியும், ஜலீலா கமல் சொல்லியிருக்கிற செளராஷ்ட்ரிய சிக்கன் க்ரேவியும் பண்ணிடலாம் பாஸ்’’

ரூபலா மூககில் விரலை வைத்தாள். ‘‘மெனு லிஸ்ட் இவ்வளவுதானா விஷ்ணு..? இன்னும் இருக்கா?’’

‘‘இருக்கு மேடம். சாயங்காலம் நாலு மணிக்கு எனக்கு சத்யாஸ் கிச்சன்ல சொல்லியிருககற வெஙகாய சமோசாவும், ஸஷிகா சொல்லியிருக்கிற பேக்ட் வெண்டைககாய் பகோடாவும் சிம்பிளா ரெடி பண்ணிடுங்க மேடம்...!’’

‘‘இது சிம்பிளா உனக்கு?’’ என்று விஷ்ணுவின் தலையில் தட்டினாள் ரூபலா. ‘‘நைட்டுககு என்னங்கறதையும் கையோட சொல்லிடு’’

‘‘அதுவா மேடம்...? நைட்டுக்கு... தூயாவோட அடுப்பங் கரைல ‌சொல்லியிருக்கற வெஜிடேரியன் நூடுல்ஸ், அதோட ஜோடி சேத்துக்க தமிழ்ச் சமையல்ல சொல்ற கத்தரிக்காய் க்ரேவி, அப்புறம் லக்ஷ்மிம்மா சொல்லியிருக்கற புல்கா ரொட்டி, அதுக்கு துணையா பாசமலர் சொல்லியிருக்கிற பாசிப்பருப்பு இட்லி சாம்பார் பண்ணிடுங்க மேடம்...’’

‘‘ஹப்பா... ஒரு வழியா முடிச்சியே...’’

‘‘இன்னும் முடிக்கலை மேடம். நான் சொன்ன ஐட்டங்களுக்கப்புறம் சாப்பிட ஸவிதா ‌சொல்லியிருக்கற குக்கர் கேக்கும, சாப்பிட்டதும் குடிக்க அமைதிச்சாரல் சொல்லியிருககற புளிககும் காயில் இனிக்கும் சர்பத்தும் ப்ரிப்பேர் பண்ணிடுங்க மேடம்!’’

ரூபலா பிரமிப்புடன் விஷ்ணுவைப் பார்க்க, விவேக் சிரித்தான். ‘‘டேய், நீ சொன்ன இத்தனை ஐட்டத்தையும் செஞ்சு சாப்பிட்டா ஒரே நாள்ல நீ குண்டாயிடுவ. ரெடி பணணினதுல ரூபி ஒரேநாள்ல ஒல்லியாயிடுவா. அதுககுப் பதிலா... நாளைக்கு நாம மூணு பேருக்கும் ஸ்டார் ஹோட்டல்ல என் செலவுல ட்ரீட்... புறப்படுடா...’’

‘‘ஓ.கே. பாஸ்! மேடம், நாளைக்கு அப்ப சமையலறைப பக்கம் போக வேண்டாம் நீங்க. சமையலறைய எப்படி சுத்தமா வெச்சுக்கறதுங்கறதை ராஜி சொன்ன உன் சமையலறையில் நீ சமர்த்தாங்கறதைப் படிச்சுத் தெரிஞ்சுக்கங்க... நான் புறப்படறேன்...’’ ரூபலா இன்னும் பிரமிப்பு விலகாமல் நிற்க, விவேக்குடன் கிளம்பிச் சென்றான் விஷ்ணு.

=================================================
பின்குறிப்பு: ஃப்ரெண்ட்ஸ்! ஒண்ணு கவனிச்சீங்களா? இந்த விஷ்ணு இவ்வளவு மெனு ‌சொன்னாரே... 100 சதம் லேடீஸ் ஸ்பெஷலாக்கிட்டார். ஏன் வலையுலகில ஒரு நளனோ, ஒரு பீமனோ கிடையாதா? -பா.கணேஷ்.

=================================================
மேலும் வாசிக்க...

Wednesday, May 2, 2012

மே, ஜூன், ஜூலி!

பரத் கம்ப்யூட்டரில் மும்முரமாயிருந்தான். சுசிலா கோபமாய் வந்து, ‘‘இது எத்தனையாவது மாசம் பரத்?’’

‘‘யாருக்கு..?’’

‘‘கண்டமேனிக்குப் பேசிடுவேன் பரத். விளையாடாம சொல்லுங்க. இது என்ன மாசம்? என்ன தேதி?’’

‘‘மாசம் - ஆட்டின் குரல்! தேதி - ரெண்டு’’

‘‘இன்னிக்கு என்ன நாள்ங்கறதையே மறந்துட்டிங்களா? என்கிட்ட போன வாரம் என்ன சொன்னிங்க?’’

‘‘இன்னிக்கு உன் பர்த்டேங்கறதை மறக்கலை, உன்னை ஷாப்பிங் கூட்டிட்டுப் போறேன்னு சொன்னதையும் மறக்கல’’ என்று அவளைப் பார்த்துத் திரும்பினான் பரத். அவள் அணிந்திருந்த டிஷர்ட்டில் 'TESTED' என்று எழுதியிருந்தது. சுற்றுமுற்றும் தேடினான் பரத்.

‘‘என்ன தேடறீங்க பரத்?’’

‘‘பேனாவைத் தான்...!’’

‘‘எதுக்கு?’’

‘‘பை மீ-ன்னு எழுதி நான் கையெழுத்துப் போடவேணாமா?’’ என்றபடி பரத்தின் பார்வை போகுமிடத்தைக் கவனித்து அவன் தலையில் தட்டினாள் சுசிலா. ‘‘சுசி, ரொம்ப ஷார்ப் உன்னோட...’’

‘‘பரத்த்த்...’’ என்று சுசிலா பல்லைக் கடிக்க... ‘‘பார்வைன்னு சொல்ல வந்தேன்...’’ என்றான் பரத்.

‘‘அதுசரி... என்னை ஷாப்பிங் போகலாம்னு வரச் சொல்லிட்டு கம்ப்யூட்டர்ல என்ன பாத்துட்டிருந்திங்க?’’

‘‘அதுவா... நீ பாட்டுக்கு டிஷர்ட் வாங்க கடைக்குள்ள போயிட்டா திரும்பிவர பல மணி நேரமாகும். அதுவரைக்கும் பக்கத்துல லேண்ட் மார்க்குல நான் டிவிடிக்கள் வாங்கலாம்னு ஐடியா. அதான் என்னென்ன படங்கள் வாங்கலாம்னு நெட்ல தேடி செலக்ட் பண்ணிட்டிருந்தேன்...’’

‘‘எதும் ஐடியா கிடைச்சி்ச்சா பரத்?’’

‘‘நெட்ல புகுந்தா கொட்டிக் கிடக்குது சுசி. ஓடும் ரயிலில் ஒரு த்ரில்லர்-ன்னு மதுரை அழகுங்கறவர் ரொம்ப அழகா எழுதியிருக்கார். அவளைக் கொன்றவன் யார்?ன்னு குமரன்ங்கறவர் அருமையா சொல்லியிருக்கார் சுசி. என்னைக் கவர்ந்த த்ரில்லர் படங்கள்ன்னு இந்த சைட்ல இருக்கற தொகுப்பும் நல்லாவே இருக்கு.’’

‘‘எல்லாம் த்ரில்லர் படங்களாவே இருக்கே பரத். வேற படங்களே உங்களுக்குத் தெரியலையா?’’

‘‘எல்லா டைப்பும் பாக்கணும் சுசி. இதப் பாரு... CHILDREN OF MEN படம் பத்தி ஹாலிவுட் ரசிகனும், A SEPARATION படம் பத்தி உலக சினிமா ரசிகனும், MIDNIGHT IN PARIS பத்தி கனவுகளின் நீட்சியும், THE READER பத்தி திரை விமர்சனமும், THE ARTIST பத்தி கருந்தேளும் சொல்லியிருககதையெல்லாம் படிச்சதுமே வாங்கணும்னு லிஸ்ட் எடுத்துட்டேன் சுசி!’’

‘‘நான் பாத்த சில படங்களை நோட்பேட்ல வெச்சிருக்கேன் பரத். இதப் பாருங்க...’’ என்று காட்டினாள் சுசிலா. ‘‘யாரும் தற்கொலைக்கு முயற்சிக்காதீங்க-ன்றது நல்லா இருக்கு பரத். அப்புறம்... ‌சொந்த வீடு என்பதே கனவாகிப் போன குடும்பங்களின் கதை, துப்பாக்கியில் பூத்த பூ -இதெல்லாமே சுவாரஸ்யமா இருக்குது பரத்...’’ என்றபடி நிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்தாள் சுசிலா. ‘‘என்ன, கவனிச்சிங்களா?’’

‘‘கவனிச்சேன் சுசி... இன்னிக்கு நீ கலர் ப்ரா போட்டிருக்கே...’’

அவன் பார்வையைக் கவனித்து, பனியனுக்குள் அட்ஜஸ்ட் செய்தவள், ‘‘வரவர உங்க பார்வையே சரியில்ல பரத்.’’ என்றாள். ‘‘ஒண்ணு புரியலை சுசி. வெளியில தெரியக் கூடாதுன்னா எதுக்கு பெண்கள் கலர் ப்ரா போட்டுக்கணும்?’’

‘‘ஷட்அப் பரத்! லிஸ்ட் எழுதி முடிச்சுட்டிங்கன்னா நாம கிளம்பலாம்’’ என்றாள் கோபமாக சுசிலா. ‘‘கொஞ்சம் இரு சுசி... இன்னும் ஒண்ணு ரெண்டைப் படிச்சுட்டு வந்துடறேன். இதைப் பாரு... A FISTFUL OF DOLLARS, THE SKIN I LIVE IN,  ருத்ரபூமி, கிகுஜிரோ -இந்தப் படங்கள்லாம் லிஸ்ட்ல சேர்த்துக்கிட்டேன்...’’

‘‘ஏன் பரத்... எல்லாம் இங்கிலீஷ் படங்களாவே செலக்ட் பண்ணியிருக்கீங்களே... தமிழ்ப் படங்கள் பத்தி எழுதற யாரும் உங்க கண்ணுல படலியா?’’

‘‘தமிழ் சினிமாவுல எப்படில்லாம் லாஜிக் பூந்து விளையாடுதுன்றதை சினி லாஜிக்ஸ்-ன்னு எங்கள் ப்ளாக்ல எழுதியிருக்காங்க சுசி... இதைப் படிச்சுப் பாரேன், தமிழ்ப் படம் நான் ஏன் ‌செலக்ட் பண்ணலன்னு புரிஞ்சிடும்...’’

‘‘நீங்க பாத்தது அவ்வளவுதான் பரத். கர்ணனுக்கு வழங்கியவர்கள்-ன்னு சுகா வேணுவனம் தளத்துல எழுதியிருககறதைப் படிங்க. அசரடிக்கிறார் பரத்!’’

‘‘இந்தப் படத்தையும் லிஸ்ட்ல சேர்த்துக்கிட்டாச்சு சுசி. கிளம்பலாமா?’’ என்ற பரத் கார் சாவியைக் கையில் எடுத்துக் கொள்ள, இருவரும் புறப்பட்டனர்.
மேலும் வாசிக்க...

Tuesday, May 1, 2012

ஆதலினால் காதல் செய்வீர்!

வஸந்த் பாத்ரூமிலிருந்து வெளிப்பட்டு, ‘வொய் திஸ் கொலவெறிடி’  ‘ஹம்’ பண்ணியபடி வந்தான். கணிப்பொறியில் மூழ்கியிருந்த கணேஷ் நிமிர்ந்தான்.

‘‘வஸந்த்! ஹிஸ்டரிய க்ளிக் பண்ணிணா ஒரே அம்மணக்குண்டி படமா வர்றதுf. ஆபீஸ் கம்ப்யூட்டர்லல இதெல்லாம பாககாதன்னு சொல்லியிருக்கேன்ல...’’ என்றான் அதட்டலாக.

‘‘அதுவா... நேத்து காதல் கவிதைகள் தேடிப் படிச்சுட்டிருந்தேன் பாஸ்! நடுவுல ரிலாக்‌‌‌‌‌ஸேஷனுக்காக ஒண்ணு’’

‘‘கவிதையா..? என்னடா திடீர்ன்னு கவிதை மேல திடீர்னு ஈ.பா?’’

‘‘சமீபத்துல பெங்களூர் ட்ரெய்ன்ல பாத்த ஒரு ஃபைவ் பை ஃபைவ் சாலுமாலுக்கு கவிதைமேல செம இன்ட்ரஸ்ட் அதான் நாலு கவிதைய எடுத்துவிட்டு மாதமாடிக்ஸ் பண்ணலாம்னு...’’ என்றான் கண்ணாடி பார்த்து தலைசீவியபடி வஸந்த்.

‘‘நீயும்தான் பல வருஷமா ட்ரை பண்றே... ஒண்ணும் பேரலை. முன்ன ஒரு தடவை ஒரு பொண்ணை... அவ பேரென்ன ஜமுனா சிங்கா? கவிதை சொல்லி மடக்கப் பாத்தியே...’’

‘‘ஆமா பாஸ்... ஹேமாவோட காதல் சொக்லேட்-னு ஒரு கவிதைய வலையில படிச்சதைச் சொன்னேன். இம்ப்ரஸ் ஆன மாதிரிதான் பாத்தா... சட்டுன்னு பனித்துளி சங்கரோட தனிமைச் சிறையிலும் உயிர்த்தெழும் ஞாபகங்கள்ன்னு இன்னொன்ணையும் சொன்னேன் பாஸ்! அப்புறம் மெதுவா உங்களுக்கு தொப்புள்ல ஒரு மச்சம் இருக்கணுமேன்னு ஆரம்பிச்சேன். உடனே ‘வான்ட் டு ஸீ’ன்னு கிட்ட வந்தா பாஸ்... ஆடிப்பூட்டேன்!’’

‘‘உனககுன்னு வந்து மாட்றது பாரு...’’ கணேஷ் சிரித்தான். மானிட்டரைப் பார்த்து ‘ஷ்ய்’ என்று விசிலடித்தான். ‘‘என்ன பாஸ்... தேனம்மை லெக்ஷ்மணனோட மணல் சிற்பம் கவிதையப் படிச்சிங்களா, இல்ல... சத்ரியனோட தீயாடல் படிச்சிங்களா?’’

‘‘ரெண்டும் இல்லடா... கோவை.மு.சரளா எழுதின நாட்குறிப்பின் பக்கங்கள்-2 (நாடித் துடிப்பு)ன்னு ஒண்ணு ‌எடுத்திருக்கியே... எங்கடா புடிக்கிற இதையெல்லாம்..?’’

‘‘நம்ம ரசிகை யாழினின்னு ஒருத்தி. ஏதாவது நல்ல கவிதையப் படிச்சா உடனே எஸ்.எம்.எஸ்.ல லிங்க்கை அனுப்பி வெச்சுடுவா. பாஸ்! உங்களுக்கு ‘அந்த ஏழாவது ஆள் வரட்டும்’ ‌ஜோக் சொன்னேனோ..?’’

‘‘உதைபடுவ வஸந்த் மறுபடி அந்த ஜோககைச் சொன்னா... அந்த சங்கர் கேஸ்ல நோட்ஸ் எழுதி வெச்சுட்டியோ..’’

‘’‘அதெல்லாம் ஆச்சு பாஸ்! இன்னிக்கு டாக்டர் நரேந்திரன் கேஸ் ஹியரிங் இருக்கு. ஹலோ, அது யாரு?’’

அந்தப் பெண் உள்ளே வந்தாள். இருபது வயதிருக்கலாம். கண்களில் அடிக்கடி மையிட்டு அழித்த சுவடு தெரிந்தது. பெரிய கண்கள். வட்ட முகம், சற்றுக் குட்டையான பெண். கச்சிதமான உடலமைப்பு. நன்றாக ஓடுவாள் போலிருந்தது.

‘‘ஸார்... உங்கிட்ட கொஞ்சம் தனியா பேசணும்...’’ என்றாள் கணேஷிடம். ‘‘என்கிட்ட கூட தனியாப் பேசலாமே...’’ என்றான் வஸந்த்.

‘‘ஷட்டப் வஸந்த்! என்ன விஷயம்?’’ என்றான் கணேஷ்.

‘‘தினம் தவறாம யாரோ எனக்கு ஒரு கவிதையும், ரோஜாப் பூவையும் வீட்டு வாசல்ல வெச்சிட்டு ஓடிடறாங்க. யார்ன்னு கண்டுபிடிக்கவே முடியலை. ஒரே மென்ட்டல் டார்ச்சர் ஸார்...’’ மெலிதாக அழுதாள்.

‘‘உங்க பேர் என்ன?’’

‘‘தீபா!’’

‘‘தீபான்னா பிரகாசமான்னா இருக்கணும். அழறிங்களே...’’ என்றான் வஸந்த்.

‘‘அந்தக் கவிதைகளைக் கொண்டு வந்திருக்கீங்களா?’’

அவள் எடுத்து நீட்டியதை வாங்கி சிலவற்றை ஒவ்வொன்றாகப் புரட்டினான் கணேஷ்.

ஏனடி இப்படி அழகானாய்!,

அவளிடம் அப்படி என்ன கேட்டு விட்டேன்?

எனை நீ மறந்ததேனோ?

பெண்ணே, நீ போனதெங்கே?

உற்றுப் பாரடி


வஸந்த் சிரித்தான். ‘‘பாஸ்! இவங்க தெருவுல இருக்கற ஏதோ ஒரு ரோமியோவோட வேலையா இருக்கும். நான் வேணா பொடிநடையா போய் விசாரிச்சுட்டு வரட்டுமா?’’

‘‘ஏய், வஸந்த், சும்மாரு! பாரும்மா... இந்த மாதிரி சின்ன கேஸ்லல்லாம் இறங்க எங்களுக்கு இப்ப டயமில்ல. நீங்க கெளம்புங்க...’’ என்றான் கணேஷ்.

‘‘ஓ.கே. ஸார்...’’ அந்தப் பெண்ணின் கண்களி்ல் ஏமாற்றம் தெரிந்தது. அது வஸந்த்தின் கண்களிலும் பிரதிபலித்தது. வஸந்துக்கு பெண்கள் என்றாலே தனி அவஸ்தைதான். அவள் வெளியேற, ‘‘குட்டி நல்லா இருந்துச்சு பாஸ்... இப்படி திருப்பி அனுப்பிட்டிங்களே...’’

‘‘கு்ட்டிங்கற வார்த்தையை உபயோகிக்காத வஸந்த்! அசிங்கமா இருககு!’’

‘‘கன்னிகைன்னு சொல்லலாம். ஆனா நிச்சயமாச் சொல்ல முடியாதே பாஸ்!’’

‘‘உனககு விமோச்சனமே கிடையாதுரா...’’ கணேஷ் மீண்டும் கவிதைகளில் ஆழ்ந்தான். ‘‘வஸந்த்! மெளனத்துக்குரிய விளிம்புகள்ன்னு இளங்கோவும், காதல் வெண்பாக்கள்ன்னு சிவகுமாரனும் அருமையா எழுதியிருக்காங்க பாரு. அதுபோகட்டும், ‌அமைதி்ச்சாரல்- வாசனையாய் ஒரு வானவில்ன்னும், ராமலெக்ஷ்மி- சிற்றருவியின் சங்கீதம்ன்னும், ரமேஷ் ராக்ஸன்  ஒரு விடியற்காலையில்ன்னும் அருமையான இயற்கை வர்ணனைக் கவிதைகள் எல்லாம் நெட்ல எழுதியிருககாங்களே... இதெல்லாம் உன் கண்ல படாதா?’’

‘‘அதெல்லாம் நீங்க படிக்கிறதுக்கு பாஸ்! எனக்கு வேண்டியது என்ன? ஸிம்பிளா ஃபிகர் மடிக்கிறதுக்கு ஒரு கவிதை. அவ்ளவ் போதும்...’’

‘‘அப்ப... காதல் ஸ்பெஷலிஸ்ட்டான தபூசங்கர் கவிதைல ஒண்ணை எடுத்து விடு. எனக்கு இரண்டு காதலிகள்ன்னு எவ்வளவு ரசனையா எழுதிருக்கார் பாரு... அப்புறம்... நினைவுகளின் வருடல்கள்ன்னு சசிகலா எழுதியிருக்கற இந்தக் கவிதையப் புடிச்சுக்கோ... அப்புறம்... பார்வையின் பதியல்கள்ன்னு மலிக்காவும், மழையும் முத்தமும்ன்னு மதுமதியும் எவ்வளவு அழகா எழுதியிருக்காங்க பாரு..’’

வஸந்த் படித்துவிட்டு விசிலடித்தான். ‘‘எனக்கு இது போதும் பாஸ்!...’’ என்றான்.

‘‘அது சரி... இதென்ன நோட்பேட்ல ‌தனியா சில ப்ளாக் அட்ரஸ் எடுத்து வெச்சிருக்கே?’’

‘‘அதுவா பாஸ்! ப்ளாக்ல நிறையப் பேரு படக் படக்னு எழுதறதை நிப்பாட்டிட்டு காணாமப் போயிடறாங்க. அந்த மாதிரி இப்ப எழுதாதவங்க ப்ளாக்ல நான் படிச்ச கவிதைகள் அது. ஆனா இப்ப படிச்சாலும் நல்லா இருக்கு பாஸ்...’’

‘‘ம்... மழைக் கவிதைகள்ன்ற சேவியரோட கவிதைகளும் சரி, பொறுத்ததுபோதும், வந்துவிடுங்கற அம்பாளடியாளோட கவிதையும் சரி... நல்லாவே இருககுடா...’’ என்றபடி நிமிர்ந்த கணேஷ் திகைத்தான். ‘‘மைகாட் வஸந்த்! மணி ஒன்பதே முககால்! நீ சைதாப்‌பேட்டை கோர்ட்டுக்குப் போ்ய் சங்கர் கேஸ்ல ஒரு இன்ஜங்ஷன் வாங்கிக்கிட்டு நேரா ஹைகோர்ட் வந்து என்னோட ஜாயின் பண்ணிக்கோ.. டாக்டர் நரேந்திரன் கேஸை நான் பாத்துக்கறேன்...’’ அவசரமாக கார் சாவி‌யை எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டான் கணேஷ்.
மேலும் வாசிக்க...

Monday, April 30, 2012

நாகரீகக் கோமாளி வந்தேனய்யா!

ஏ வந்தனம் வந்தனம்
வந்த ‌சனம் குந்தணும்
அடே தம்பி சந்தானம்
அள்ளிக் குடு சந்தனம்!


எல்லாருக்கும் வணக்கம் சொல்லி வந்தேனுங்க ‘மின்னல் வரிகள்’ வலைப்பூவின் பா.கணேஷ்.

உங்கள்ல சிலருக்கு என்னைத் தெரியும். நிறையப் பேருக்கு என்னைத் தெரியாது. அதனால... என்னை அறிமுகப்படுத்திக்கற மாதிரி என்னோட பதிவுகள் சிலவற்றை இங்கே குடுக்கலாம்னு நினைக்கிறேன். அதுககு முன்னால... ‘மாதா பிதா குரு தெய்வம்னு’ ‌சொல்லுவாங்க. என்னோட மாதா, பிதா ஆசிகள் எப்பவும் என்னோட இருககு. அதனால குரு, தெய்வத்தை போற்றிட்டு என் பதிவுகளுக்கு வரலாம்னு நினைக்கிறேன்.

எனக்கு ஒவ்வொரு விஷயத்துலயும் நல்ல நல்ல குரு அமையற ராசி உண்டுங்க. வலைத்தளம் ஒண்ணைத் துவங்கி எழுதணும்னு நான் நினைச்சப்ப, வலைத்தளத்தை துவங்கிக் குடுத்ததோட மட்டுமில்லாம, என் பல ஆரம்பகாலப் பதிவுகளையும் திரட்டிகள்ல இணைச்சு, எப்படில்லாம் எழுதணும்(முக்கியமா எப்படி எழுதக்கூடாதுன்னு)கறது வரைக்கும் எல்லாத்துலயும் வழிகாட்டியா இருந்தவர்...  சேட்டைக்காரன். அன்னா(ண்ணா)ரின் ஆசி‌யோட துவங்கறேன்.

சரி, குரு வணக்கத்துக்கு அடுத்ததா... இப்ப இறை வணக்கம்! முழுமுதற் கடவுள் விநாயகர் கிட்டருந்து துவங்கலாம். உங்களையெல்லாம் ‘மாங்கனி விநாயகரை’ தரிசனம் பண்றதுககு இராஜராஜேஸ்வரி கூப்பிடறாங்க. போய் தரிசனம் பண்ணிட்டு வாங்க. ஆச்சா... இப்போ நான் உங்களை ‘தந்தைககு உபதேசித்த சுவாமிநாதனை’ தரிசனம் பண்ணக் கூட்டிட்டுப் போறேன். வாங்க...  சரி, புள்ளைங்களை தரிசனம் பண்ணிட்டு அப்பனை தரிசிக்காட்டா அவர் நெற்றிக்கண்ணைத் திறந்துடுவாரே... அதனால ‘பித்தா! பிறைசூடி!’ன்னு ஷைலஜா அக்காவோட தளத்துக்குப் போய் தரிசனம் சிவனை பண்ணிடுங்க. அப்புறம்... புவனேஸ்வரி ராமநாதன் உங்களை மகரநெடுங்குழைக்காதரைத் தரிசிகக கூட்டிட்டுப் போறாங்க. போய் பெருமாள் தரிசனத்தையும் முடிச்சுககங்க.

இறை வணக்கம் முடிச்சாச்சா... அடுத்ததா இப்ப தமிழ்த் தாய் வாழ்த்து. முனைவர் இரா. குணசீலன் அவர்களும், புலவர் சா.இராமாநுசம் அவர்களும் தமிழ்த் தொகுப்பு-களும் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்துக்கு அழைக்கறாங்க. நற்றமிழைப் பருகிட்டு வாங்க நண்பர்களே...

இப்ப... என் எழுத்தைப் பத்திச் சொல்றதுக்கு முன்னால... ‌இணையத்துல எழுதணும்கற என்னோட ஆர்வத்துக்கு இன்ஸ்பிரேஷனா இருந்த ரெண்டு நண்பர்களுக்கு நன்றி சொல்லணும்.. ரெண்டு பேர் மேலயும் நிறைய விமர்சனங்கள் இருந்தாலும் அதைப் புறந்தள்ளிட்டு பிஸியா எழுதிட்டு வர்ற பிரபலங்கள். ஜாக்கிசேகர்,  சி.பி.செந்தில்குமார் - இந்த ரெண்டு பேருக்கும் என் நன்றி! அப்புறம்... வலைச்சரத்துல என் பதிவுகளை அறிமுகப்படுத்திய ராம்வி, ஷக்திப்ரபா, மதுமதி, துரை டேனியல், கீதமஞசரி, ஸாதிகா, வெங்கட் நாகராஜ்- இந்த நட்புகள் அனைவருக்கும் மனநெகிழ்வுடன் கூடிய என் நன்றிகள்!

இப்ப சென்னை வாசியா இருந்தாலும் என்னோட வேர் மதுரை. ‘மதுரை’ ங்கற ஊர் பேரைச் சொன்னாலே, ஊரை நினைச்சாலே மனசுக்குள்ள பூப் பூக்கும் எனக்கு. என்னோட ஊரைப் பத்தி நான் எழுதின என்னோட இந்த ஆரம்பகாலப் பதிவைப் படிச்சு நீங்களும் மதுரையைக் கொண்டாடுங்க.

எழுத்தார்கள் பேரைச் சொன்னா சில கேரக்டர்கள் நினைவுக்கு வரும். உதா: சங்கர்லால் - தமிழ்வாணன்! அப்படி கணேஷ்னா நினைவுக்கு வர்ற மாதிரி ஒரு தொடர் கதாபாத்திரத்தை அமைககணும்னு நான் நினைச்சப்ப வந்ததுதான் சரிதா கேரக்டர். சரிதா கேரக்டரை வெச்சு நான் முதன்முதலா எழுதின இந்தக் கதையை நிறையப் பேர் பார்த்திருகக வாய்ப்பில்லை. இப்ப படிச்சு சிரிங்க.

‌மலரும் நினைவுகளுக்குள்ள போய்ட்டு வர்றது எல்லாருக்கும் பிடித்தமானதுதான். நான் முதல் முறையா என் பள்ளி நாட்களை இந்தப் பதிவு மூலமா பின்னோக்கிப் பாத்தப்ப எல்லாத் தரப்பிலருந்தும் வரவேற்பு கிடைச்சது. அந்த ஆதரவுதான் இப்ப நடைவண்டிகள்-ன்னு நினைவுத் தொடரே எழுதற தைரியத்தைக் குடுத்திருக்குங்க.

800. 1000 பக்கங்கள் கொண்ட நாவலை படிக்கறதுக்குப் பொறுமையில்லாதவங்களுக்கும், படிக்க விருப்பமிருந்தும் அந்த மாதிரி புத்தகங்களோட உள்ளடக்கம் என்னன்னு தெரியாம இருககறவங்களுக்கும் பயன்படுமேன்னு கேப்ஸ்யூல் நாவல்-ங்கற பேர்ல நான்கைந்து பக்கஙகள்ல சுருக்கித் தந்தேன். நாவலோட பொருளும், சுவையும் கெடாம சுருக்கறது எவ்வளவு கஷ்டம்கறதை உணர்ந்து எல்லாரும் பாராட்டறப்ப ‌மனசு லேசாயிடுது.

வழக்கமான முறையில எண்ணங்களைச் சொல்றதைவிட கொஞ்சம் வித்தியாசமாச் சொல்லலாமேன்னு நினைச்சு இந்தப் பதிவை எழுதினேன். எல்லாத் தரப்பிலருந்தும் பாராட்டுக்களை பெற்றுத் தந்து என்னை மகிழ்வு கொள்ள வைத்தது இது.

ஒன்பான் சுவைகள்ன்னு சொல்வாங்க. அதுல எனக்குப் பிடிச்சது நகைச்சுவை. நகைச்சுவையா எழுதணும்னு விருப்பப்பட்டு நான் எழுதிய இந்தப் பதிவும், இந்தப் பதிவும் அனைவராலும் வரவேற்கப்பட்டதில எனக்கு நிறைய சந்தோஷம்.

நகைச்சுவை தவிரவும் உணர்வுகளை மையப்படுத்தி நான் எழுதின இந்தச் சிறுகதையும், இந்தச் சிறுகதையும் நிறையப் பாராட்டுகளை பெற்றுத் தந்ததால அப்பப்ப இப்படியும் எழுதணும்கற ஆசையும் உள்ள ஓடிட்டிருக்கு.

இன்னும் நிறையப் பதிவுகளைப் பத்திச் சொல்லிட்டே இருப்பேன். ஆனா என்னோட தன்னடக்கம்(!) தடுக்குது. அதனால இன்னிக்கு இதோட நிறுத்திக்கிட்டு .உத்தரவு வாங்கிக்கறேன். நாளைலேர்ந்து பதிவுகளை அறிமுகப்படுத்தணும்.

என்னை மாதிரி ஒரு சாதாரண ஆள் அறிமுகப்படுத்தறதை விட, பிரபலங்கள் அறிமுகப்படுத்தினா நல்லா இருக்கும்னு தோணிச்சு எனக்கு. அதனால சில பிரபல ஜோடிகளுக்கு அழைப்பு விடுத்தேன். அவங்களும் தினம் ஒரு ஜோடியா வந்து தாங்கள் ரசிச்ச பதிவுகளை அறிமுகப்படுத்தறதா சொல்லியிரு்க்காங்க. நாளைக்கு வரப்போற பிரபல ஜோடியைப் பார்க்க... தவறாம வந்துடுங்க!
மேலும் வாசிக்க...

தமிழ் மணத்தில் - தற்பொழுது