வலைச்சரத்தில் எனது முதல் நாள்
➦➠ by:
S.P.செந்தில்குமார்
வலைச்சர நண்பர்கள் அனைவருக்கும் அன்பு வணக்கங்கள்,
நானும் வலைச்சர ஆசிரியனாக ஆவேன் என்று நினைத்துக் கூட பார்த்ததில்லை. சரியாய் ஒன்றரை மாதத்திற்கு முன்பு நண்பர் புதுவை வேலு அவர்களிடமிருந்து தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. வலைச்சர ஆசிரியராக ஒரு வாரம் பணியாற்றுவதற்கான தகவல் அது.
அப்போதுதான் புதிதாக வெளிவரும் நாளிதழின் ஆசிரியப் பொறுப்பை ஏற்றிருந்தேன். மூச்சுவிடக் கூட நேரமில்லை. பணிகள் சுமையாய் அழுத்திக் கொண்டிருந்த காலம். வலைச்சர வாய்ப்பையும் விட மனமில்லை. முடிந்தவரை தள்ளிப்போடுங்கள். கட்டாயமாக செய்கிறேன், என்றேன்.
தள்ளிப் போட்ட நாளும் வந்துவிட்டது. இனியும் கடத்த முடியாது என்ற நிலை.. இப்போதும் அதே வேலைப்பளு கொஞ்சம் கூட குறையாமல் அப்படியே தான் இருக்கிறது. அதனால், இரவுநேர தூக்கத்தை தியாகம் செய்து விடுவது என்ற முடிவுக்கு வந்து விட்டேன். சொற்பிழையோ, பொருட்பிழையோ, வாக்கியப் பிழையோ இருந்தால் தயவுசெய்து பொறுத்துக் கொள்ளுங்கள் நண்பர்களே!
எத்தனை துயர்ப்பட்டாலும் நண்பர்களை சந்திக்கும் போது தனி மகிழ்ச்சி பிறக்கத்தானே செய்கிறது. அதனால் வலைச்சரத்திற்கு வந்துவிட்டேன். எனக்கு இந்த வாய்ப்பை நல்கிய நண்பர் புதுவை வேலு அவர்களுக்கும், ஐயா சீனா அவர்களுக்கும், நண்பர் தமிழ்வாசி பிரகாஷ் அவர்களுக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றி.
இனி என்னைப் பற்றி...
என்னைப் பற்றி பெரிதாக சொல்லிக்கொள்ள ஒன்றுமில்லை.
மதுரையில் பிறந்து, கடவுளின் சொந்த பூமியான கேரளாவில் குழந்தைப் பருவத்தை கழித்து, அதன்பின் சங்ககிரி, சேலம், ஈரோடு ஆகிய இடங்களில் பள்ளிப் படிப்பை முடித்து, பின் மீண்டும் கல்லூரிப் படிப்புக்கு மதுரை வந்து சேர்ந்தேன். அப்போதிருந்து வாழ்க்கை மதுரையில்தான் உருண்டோடுகிறது.
சொந்த தொழிலில் பெரிதாக சாதிக்க வேண்டும் என்று ஆரம்பித்து, கையை சுட்டுக்கொண்டவர்களில் நானும் ஒருவன். அதன்பின் பத்திரிகையில் நுழைந்து பட்ட துயரங்கள் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. இப்போதுதான் துயரங்கள் எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலகிக் கொண்டிருக்கின்றன.
சரி, என் சோகத்தை சொல்லி உங்களை கஷ்டப்படுத்த விரும்பவில்லை.
சொந்தத் தொழில் இருந்து பத்திரிகை துறைக்கு வந்த கதையை மட்டும் சொல்லிவிடுகிறேன். அதை ஒரு விபத்து என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.
நிர்கதியாய் நின்று கொண்டிருந்த எனக்கு 'தினத்தந்தி'யில் பகுதி நேர நிருபர்கள் தேவை என்று வந்திருந்த விளம்பரம் பெரும் நம்பிக்கையை கொடுத்தது. உடனே விண்ணப்பித்தேன். அழைப்பும் வந்தது.
இதில் பெரிய வேடிக்கை என்னவென்றால், நான் அதுவரை தினத்தந்தியை படித்ததே இல்லை. நான் சிறுவனாக இருக்கும் போது எங்கள் வீட்டில் 'தினமணி' வாங்கினார்கள். அதன்பின் 'தினமலர்'. ஆக தினத்தந்திக்கும் எனக்குமான பாந்தம் வெகு தொலைவில் இருந்தது.
அப்போதெல்லாம் பகுதி நேர நிருபர்களை கிராமங்களிலும் சிறிய நகரங்களிலும் மட்டும்தான் பணியில் அமர்த்துவார்கள். மதுரை போன்ற பெருநகரங்களுக்கு முழுநேர நிருபர்கள் மட்டுமே இருப்பார்கள். முதன்முதலாக மதுரை மாநகருக்கு பகுதிநேர நிருபராக என்னை நியமித்தார்கள்.
எழுத்தை வைத்து வேலையை கொடுத்துவிட்டார்கள். ஆனால், செய்தியை எங்கிருந்து எப்படி சேகரிக்க வேண்டும்? அதற்கு என்ன வழிமுறை என்ற எந்த விவரமும் எனக்கு தெரியவில்லை.
எனக்கு மூன்று காவல் நிலையங்களை ஒதுக்கியிருந்தார்கள். அதிலிருந்து எந்த தகவல் கிடைத்தாலும் செய்திதான். அதனால், நாள் தவறாமல் காவல் நிலையங்களுக்கு சென்று வந்தேன். ஒன்றல்ல, இரண்டல்ல, பத்து நாட்கள் சென்றன. மூன்று நிலையங்களிலும் ஒரு எப்.ஐ.ஆர். கூட பதிவாகவில்லை. இப்படியே போனால் நம்மை வேலையைவிட்டு தூக்கிவிடுவார்கள். செய்தி சேகரிக்க நமக்கு தெரியவில்லை. தெரிந்ததை செய்தால் என்ன என்று யோசித்தேன்.
அதற்கு முன்பே சில பத்திரிகைகளில் கட்டுரைகளை எழுதியிருந்தேன். அதேபாணியை 'தினத்தந்தி'க்கும் கடைப்பிடித்தேன். முதல் கட்டுரையாக பூம்புகாரில் இருந்து மதுரை நோக்கி வந்த கோவலன் கண்ணகி வைகை ஆற்றைக் கடந்து மதுரைக்குள் நுழைந்த இடம், கண்ணகியை விட்டுச் சென்ற இடம், கோவலன் பிடிப்பட்ட இடம், கோவலனை கொன்ற இடம், அவனது தலை புதைக்கப் பட்ட இடம் என்று ஒவ்வொரு இடத்தையும் புகைப்படத்துடன் கூடிய நீண்ட கட்டுரையாக எழுதினேன். கிட்டத்தட்ட அனைத்து பதிப்புகளிலும் அந்தக் கட்டுரை வந்தது.
அதற்கடுத்து காந்தியை எழுதினேன். காந்தி ஐந்து முறை மதுரைக்கு வந்திருக்கிறார். அவர் எளிய உடைக்கு மாறிய இடமும் மதுரைதான், எனது சத்தியாகிரகம் தோற்றுப்போனது என்று அவர் மனம் நொந்த இடமும் மதுரைதான். அவர் சென்ற இடத்தையும் பேசிய பேச்சுக்களையும் எழுதினேன். அது தினத்தந்தி அதிபர் சிவந்தி ஆதித்தன் அவர்களிடமிருந்தே பாராட்டைப் பெற்றுத்தந்தது.
ஒரு மாநகருக்கு மட்டுமே நிருபராக நியமிக்கப்பட்ட என் நிலை மதுரை பதிப்பு செல்லும் மதுரை, ராமநாதபுரம், சிவகங்கை, விருதுநகர் மாவட்டங்களில் எங்கு வேண்டுமானாலும் சென்று கட்டுரை எழுதலாம் என்ற நிலைக்கு உயர்த்தியது. அப்போது தினத்தந்திக்கு கட்டுரைகள் எழுதுவதற்கான ஆட்கள் தேவையாக இருந்தார்கள். அதனால் நான் செய்தி பக்கமே போகாத நிருபராக இல்லை, கட்டுரையாளராக உயர்வு பெற்றேன்.
தினமும் எதாவது ஒரு தகவலை சொல்லலாமே என்பதற்காக 'தினம் ஒரு தகவல்' என்ற பகுதியை தினத்தந்தியில் தொடங்கினேன். முதலில் மதுரைப் பதிப்பில் மட்டும் ஒரு மாதம் வெளிவந்தது. அதன்பின் அனைத்துப் பதிப்புகளிலும் 12 வருடங்களாக தொடர்ந்து வெளிவந்துக் கொண்டிருக்கிறது. இதுவரை 4,000-க்கும் மேற்பட்ட தகவல்களை எழுதியுள்ளேன். அவற்றில் சில தகவல்கள் புத்தகமாக வெளிவர இருக்கிறது.
மிக நீண்ட பதிவாகிவிட்டது என்று நினைக்கிறேன். இன்னொரு சந்தர்ப்பத்தில் மீதியை எழுதுகிறேன்.
senthilmsp.blogspot.com
இதுதான் எனது வலைப்பூ. என்னை சிலருக்குத் தெரியும். பலருக்கு தெரியாது. 20 வருடங்களாக நான் பத்திரிகைகளில் எழுதிய கட்டுரைகளை சேமித்து வைக்கும் நோக்கத்துடனே இந்த வலைப்பூவை தொடங்கினேன். இதில் பலவித சுவைகள் இருக்கும் என்பதற்காகவே 'கூட்டாஞ்சோறு' என்று பெயர் வைத்தேன். அதில் சில சுவைகள் இங்கே:
ஆன்மிகம்
எனக்கு ஆன்மிகத்தில் பெரிதாக ஈடுபாடு கிடையாது. 2002-ம் ஆண்டு தினத்தந்தியில் 'உங்களுக்காக தினமும் அரைப்பக்கம் ஒதுக்குகிறேன். அதில் ஆன்மிகத்தைப் பற்றி எழுதுங்கள். நாம் ஆன்மிக செய்திகளை தருவதில்லை என்று வாசகர்கள் கூறுகிறார்கள்' என்று எனது ஆசிரியர் என்னிடம் சொன்னபோது ஆன்மிகத்தைப் பற்றி எனக்கு 'அ'னா, 'ஆ'வன்னா கூட தெரியாது.
ஆனால், தினமும் அரைப்பக்கம் தருவது சாதாரண விஷயமல்ல. கோவில் கோவிலாக அலைந்தேன். பெரிய கோவில்களைவிட சின்னஞ்சிறிய கோவில்களைப் பற்றி நிறைய எழுதினேன். கிராமத்து தெய்வங்களை எழுதினேன். தினமும் கோவில்களில் பரிவட்டம், மாலை மரியாதை. கிட்டத்தட்ட ஒரு வருடமாக இந்த ஆன்மிகப்பணி தொடர்ந்தது. அந்த ஒரு வருடமும் வீட்டில் தேங்காயே வாங்கியதில்லை.
http://senthilmsp.blogspot.com/2015/05/blog-post_2.html
http://senthilmsp.blogspot.com/2014/12/blog-post_27.html
-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-
சித்தர் அற்புதம்
இதுவும் அப்படித்தான் திடீரென்று வாய்த்தது. சென்னை தினத்தந்தியில் இருந்து நண்பர் முருகானந்தம் 'சித்தர்களைப் பற்றி ஒரு தொடர் எழுதுங்களேன்.' என்றார். அகத்தியர், போகர் என்று சில சித்தர்களைப் பற்றி அறிந்திருந்த எனக்கு அது ஒரு சவாலான வேலை. சித்தர்களைப் பற்றி நிறைய தேடினேன். பலரிடம் விளக்கம் கேட்டேன். அவற்றையெல்லாம் தொகுத்து 'சித்தர் அற்புதம்' என்ற தொடர் எழுதினேன். இது 2010-ல் வெள்ளிக்கிழமை தோறும் வெளிவரும் 'வெள்ளிமலர்' இணைப்பில் ஒரு வருடம் வெளிவந்தது.
http://senthilmsp.blogspot.com/2015/01/blog-post_29.html
http://senthilmsp.blogspot.com/2014/11/blog-post_17.html
-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-
பயணம்
எனக்கு மிகவும் பிடித்த விஷயம். இதைப் பற்றி 'ஹாலிடே நியூஸ்' பத்திரிகையில் அதிகமாக எழுதியிருக்கிறேன். அதில் பாதாமி சென்று வந்த அனுபவம் பசுமையாக எப்போதும் நினைவில் இருக்கிறது.
http://senthilmsp.blogspot.com/2015/03/blog-post_9.html
http://senthilmsp.blogspot.com/2015/03/blog-post_29.html
-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-
மனிதர்கள்
பலவகையான மனிதர்களை சந்தித்து அவர்களைப் பற்றி எழுதும் பகுதி இது. பெண்களின் மாதவிடாய் பிரச்னையை தீர்ப்பதற்காக தந்து உடலில் ரத்தம் நிறைந்த பையைக் கட்டிக்கொண்ட அபூர்வ மனிதர்.
http://senthilmsp.blogspot.com/2014/11/blog-post_19.html
http://senthilmsp.blogspot.com/2014/11/blog-post_61.html
http://senthilmsp.blogspot.com/2015/03/blog-post_88.html
-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-
சுற்றுலா
உலகம் பல விசித்திரமான இடங்களை கொண்டது. அதைப் பற்றி சொல்லும் பகுதி இது.
http://senthilmsp.blogspot.com/2014/11/blog-post_21.html
http://senthilmsp.blogspot.com/2015/01/blog-post.html
-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-
விவசாயம்
மிக உன்னதமான தொழிலை செய்து வரும் விவசாயிகளை அறிமுகப்படுத்துவதே இந்த பகுதியின் நோக்கம். அமெரிக்க ஜனாதிபதியே இவரை தேடி வந்திருக்கிறார் என்றால் அது சாதாரண விஷயமா..!
http://senthilmsp.blogspot.com/2015/05/blog-post_29.html
http://senthilmsp.blogspot.com/2015/02/blog-post_19.html
http://senthilmsp.blogspot.com/2015/02/blog-post_23.html
-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-
சினிமா
நவீன வாழ்வியலில் மனிதனின் மிக முக்கிய பங்காக மாறியிருக்கும் சினிமாவைப் பற்றி அபூர்வ செய்திகள்.
http://senthilmsp.blogspot.com/2015/05/blog-post_13.html
http://senthilmsp.blogspot.com/2015/04/blog-post_24.html
-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-
அதிகமாக சுயபுராணம் பாடிவிட்டது போல் தெரிகிறது. முதல் நாள் அறிமுகம் என்பதால் வேறு வழியில்லை. நாளை நமது நண்பர்களின் பதிவுகளோடு சந்திப்போம்.
நன்றி,
அன்புடன்,
எஸ்.பி.செந்தில்குமார்
*****















